Leven in een 8-baan............., pagina 5 - Gezondheid

Meepraten in het forum? Word nu lid!

Gezondheid

Dit onderwerp heeft 103 reacties, is 29471 keer bekeken, en bestaat uit 5 pagina's. U bent momenteel op pagina 5 van 5.
De laatste reactie is geplaatst op 30-01-2012 22:42.

Terug naar Gezondheid

Leven in een 8-baan.............
Dit onderwerp is gestart door jerney
11-06-2011, 23:16
Tjah...zo voelt het op dit moment wel een beetje.
Moest even nadenken over hoe ik het onderwerp zal noemen,al had ik er ook "gewoon" borstkanker van kunnen maken,maar ik HAAT dat woord op dit moment!

Omdat velen met me meeleven en zelfs even voor terug op het forum komen om te horen hoe het 1 en ander is verlopen,hier even een aparte topic,om ons gezellige onderonsje op het forum,wat bedoeld is voor leuke dingen,niet teveel te besmeuren met de donkere wolk die nu boven mn (ons) hoofd hangt.

afgelopen dinsdag 2 weken geleden begon het(dat is geen waar hoor!Volgens zeggen van een vriendin had ik het er vorig jaar oktober,toen het ter sprake kwam haar al verteld!).Toen ik onder de douche stond,keek ik naar het kleine deukje in mn linkerborst.Het zat er al een tijdje,maar omdat ik altijd al veel last heb van cystes en dus altijd erg onregelmatig borstweefsel heb,had ik me er totaal nog niet druk over gemaakt.Het zou wel weer overgaan!Wat ik meestal denk als ik iets voel.
Toch besloot ik onze nieuwe huisarts eens te bezoeken ermee.Want het deed erg pijn ook, als ik erop drukte.
Hij schrok zichtbaar en kon me niet erg veel hoop geven,op 1 ding na....kanker doet meestal GEEN pijn.Meteen een echo laten maken....deze arts bevestigde wat de huisarts al vermoedde.Dit is flink foute boel mevrouw!Dit is een kwaadaardige tumor!Een dag later volgden foto's,punctie en MRI....een tumor van 1.8 cm.

Mn leven,van de 1 op de andere dag in een 8-baan.
Mn leven niet meer leven,maar geleefd worden.
Leven tussen hoop en wanhoop.

Het is zo raar.....het ene moment zo gelukkig en het gevoel hebben dat niks je kan overkomen,het andere moment staat werkelijk alles op zn kop.Wachten op uitslagen,beslissingen nemen over komende operaties.
Borstkanker....IK????Ik ben zelfs de eerste in de hele familie die kanker heeft!Pure pech.......

Onvoorstelbaar hoe snel dit nieuws zich heeft verspreid in het (grote) dorp waarin we wonen.Telefoontjes....hartstikke lief,maar o zo overweldigend,kaarten..met bosjes vallen ze op de deurmat,sommigen met teksten....die ik nog niet zou durven schrijven naar iemand die terminaal is.Ons huis is 1 grote bloemenzee........zo lief...zo mooi....maar toch......

Komende week nog 1 keer naar de chirurg en nog 1 keer naar de plastisch chirurg,die samen de operatie zullen gaan doen.
Tot op heden ben ik nog steeds de vrolijke optimist en verbaas ik mensen met mn opgeruimde gedrag....ik voel me immers nog niet ziek!En wil voor mn gezin gewoon dezelfde blijven,mn schuldgevoel IS al zo groot!(wat vind ik het VOORAL vreselijk voor HUN!).Een jaar te gaan vol onzekerheden,maar we gaan ervoor....heb eenvoudigweg geen keuze he?!

Ik ga hier af en toe schrijven over het verloop of om zomaar even van me af te schrijven,het lucht soms zo lekker op.
Mensen die het helemaal niks vinden.....gewoon niet lezen!

Voor nu..lekker slapen en morgen gezond weer op!
En hele fijne pinksterdagen!Gaan wij er hier ook iets moois van maken!

J

reacties

karma
12-06-2011, 10:28
Lieve Jerney,

Ik hoop dat je steun vindt bij deze topic.
Eigenlijk wil ik zoveel zeggen maar vind de juiste woorden niet en daarom sluit ik me bij de woorden van Maartje en Geessien aan.
Ik wens je heel heel heel veel sterkte!

Karma
geessien
12-06-2011, 09:50
Lieve Jerney.

Meis je leven is echt een 8 baan geworden.
Maar je doet het met een lach en een traan,ik heb zoveel bewondering en respect voor jou hoe jij hier mee om gaat.
Wens je veel sterkte en veel liefde toe van je naasten,zij zitten ook in een 8 baan.
Het is jou gezin die er ook te maken mee hebben.
Veel liefs en knuffels van me en veel sterkte
maartje44
12-06-2011, 08:22
Dag Jerney,goed geslapen hoop ik??!
Zo maar kan de wereld onder je pootjes wegzakken,niet tebevatten....
De,,malle molen,, van het leven,iedereen die draaid zn rondje mee...ken je dat liedje nog van....het sprak mij destijds meteen aan.
Sommige zaken overkomen je,niet vragen waarom ik(doe ik altijd)maar stelde mezelf de vraag...waarom niet?!! Een ander heeft net zoveel kans...tis een schrale troost,weet ik...maar tis wel een antwoord.
De doorslaggevende poortwachtersklier...een senario wat op je af komt.
Tis een stille vretende onzekerheid nu,welke kant slaat de wijzer op???
Je borst er af....blijdschap zal er zijn van verlossing van kanker...
Maar verdriet zal lang ook aanwezig zijn meid,een rouwproces van verlies..
Daar staat vaak de omgeving niet bij stil,die willen alleen de zekerheid dat JIJ uit de gevarenzone bent..logisch wel.
Ook al zijn er veel mensen om je heen,deel het in je relatie en gezin...daar moet je mee verder..tis geeeeeen belasten,onthoud dat meid.
Elke dag is er 1 dat is te-over-zien....vandaag begint de rest van je leven in een andere dimensie lijkt het/is het.
Maar daarom zeker zo waardevol...ook al ligt er een berg op je bord.
Sterkte,kracht EN zwakte...wat is wijsheid he,luister naar je lijf en emotie..

Fijne pinksterdagen,liefs Maartje