Ik zit met een probleem wat ik niet goed uit mijn systeem krijg. Op zich ben ik een zelfverzekerd persoon die heel wat aan kan. Maar ik heb iets wat als een soort donkere onweerswolk boven mijn hoofd blijft hangen en dat is de ex-vriendin van mijn partner. Op zich een heel lang verhaal, maar zal het kort proberen te houden: Mijn partner met wie ik gelukkig ben heeft heel wat moeten meemaken bij zijn ex. Zijn ex is een zeer indoctrinerende vrouw op bepaalde gebieden en heel egoistisch. Haar waarheid is de enige juiste waarheid en daar zal ze ook nooit en te nimmer van wijken. Mijn partner is omwille van de kinderen bij haar gebleven, maar hun relatie stelde al jaren niets meer voor. Zij is uiteindelijk zelf uit huis gegaan en naar een andere man en heeft de kinderen meegenomen. Pas daarna kwam ik in beeld. Hun kinderen kwamen de eerste tijd ook heel graag bij ons. Alleen ging zijn ex steeds meer problemen maken. Zij belde of sms-te heel vaak zeer gemene dingen en speelde via de kinderen heel gemene spelletjes. Uiteindelijk heeft ze de kinderen zover gekregen dmv haar geindoctrineer en leugens dat zij niet meer wilden komen en er dus nu al een aantal jaren geen contact meer is. Mijn vriend heeft zich na een lange strijd erbij neergelegd en leeft nu zijn leven met zijn nieuwe gezin ( wij hebben inmiddels ook kinderen ). Ook heeft deze ex ons veel financiële malaise bezorgd en heeft zij jarenlang nog allerlei rechtszaken aangespannen over de meest belachelijke dingen. Gelukkig heeft ze die allemaal verloren omdat het gewoon op onzin gebaseerd was en dat achterhaalt een rechtbank gelukkig wel! Maar toch...leuk is anders. Omdat mijn vriend een tijdje gedeprimeerd is geweest en van administratieve zaken en financieën geen kaas heeft gegeten heb ik al die zaken op mij gepakt en geregeld om er zo goed mogelijk uit te komen. Geloof me, het voelt heel vreemd om de zaken van iemand te moeten opknappen waar jezelf eigenlijk part nog deel aan hebt gehad. Ik heb heel wat slapeloze nachten gehad en ook soms dagen waar ik me echt geen raad meer wist, maar nu na al die jaren komt er gelukkig licht aan de horizon qua een boel dingen. Maar goed, die keuze dat ik dat deed hebben wij samen gemaakt. Mijn partner daarentegen heeft weer andere dingen gedaan voor ons samen.
Nu is hopelijk een meer rustige tijd aangebroken, behalve dan dat ik het probleem heb dat ik vaak mijn gedachten aan al die gebeurtenissen niet stil krijg gezet. Ook denk ik vaak: Hoe moet dat nu als we haar of een van die kinderen tegen komen? Wat doet zij en hoe doen die kinderen? Hoe reageren wij? Er zal toch geen woordenwisseling midden op straat of waar dan ook hopelijk plaats vinden? Zij of haar nieuwe partner zullen toch geen gekke dingen doen? ( geweld of weet ik wat ) Kort gezegd ik ben vaak bezig met gebeurtenissen te herkauwen in mijn gedachten en ik maak doemscenario's in mijn hoofd over dingen die helemaal geen plaats hebben. Ik weet nuchter nadenkend dat er waarschijnlijk ook niets essentieels zal gebeuren, maar toch blijf ik piekeren. Ook mijn partner heeft me al diverse keren uitleg gegeven waarom dat allemaal onzin is wat ik denk, mijn ouders ook, maar toch kan ik de knop maar heel moeilijk omzetten. Gek eigenlijk, omdat het niet eens mijn eigen ex en kinderen betreft, maar doordat ik zoveel last op mijn schouders heb genomen voelt het misschien wel zo.
Wie o wie kan mij hierin misschien eens een andere kijk op alles geven en kan  mij defintief de knop laten omdraaien en gewoon volop laten genieten van alles wat ik heb?

Liefs
Vlinder2010

Dank voor je reactie Freebird 31.  Zag toevallig pas vandaag je reactie. Ben door zeer druk leven helaas niet veel op site. Zou wel wat vaker willen, want is toch fijn om af en toe je gedachten anoniem te delen en advies te krijgen.

Opschrijven doe ik ook wel soms. Vroeger hield ik hele dagboeken bij over wat me bezig hield. Nadeel van zoiets vind ik vaak dat je er juist teveel met bezig blijft en erin blijft hangen. Want je leest veel dingen ook weer terug. Dus daarom ben ik daar op een gegeven moment een beetje mee gestopt.

Liefs Vlinder2010

Ik raad het vaker aan, en ook hier vind ik het een nuttige tip:

Pak een schrift en schrijf het allemaal op. Elk doem scenario, elk gesprek wat in je hoofd opkomt, elke scheldkannonnade die je zou willen doen naar de ex toe, en schrijf op hoe je zou willen reageren als je ze op straat tegen komt.

Misschien is het ook nuttig om een boek te lezen over communicatie. En dan speciaal gericht op moeilijke communicatie met anderen. Daar staan vaak hele nuttige tips in, hoe je om kan gaan met mensen die onzin spuien, of die onterecht een hoop woede op jou neerleggen.

Je leert dan eigenlijk een schild maken voor jezelf. Voor het geval ze gaat staan schreeuwen op straat. In eerste instantie sta je in gedachten natuurlijk al met de mond vol tanden als zoiets gebeurt, maar blijf het je voorstellen, met verschillende reacties van jouw kant, en zie dan welke het beste voelt.

Persoonlijk heb ik eens een schreeuwer tegemoet getreden, (in het openbaar begon die trut keihard tegen me te schreeuwen... allerlei beschuldigingen en ik kende haar niet eens erg goed... pfff)  Ik ben toen NOG harder terug gaan schreeuwen, maar geen nuttige zinnen, alleen maar het woord: SCHREEUW SCHREEUW SCHREEUW SCHREEUW... dwars door haar heen, zodat ik haar niet meer kon horen, en haar geschreeuw gewoon geen zin had.

voelde zij zich even lullig!!!  Toen stond ZIJ met de mond vol tanden want dat had ze niet verwacht, en toen ze uitgeschreeuwd was, zei ik nog even op luide toon: Als je normaal met me kunt spreken mag je me een brief sturen.
Da-haag!

omgedraaid en weggelopen. Ha! wat voelde ik me sterk! Ik zweette me kapot van stress, maar was heel blij dat ik (bange mus die ik ben) had kunnen afweren.  

Het kan wel zijn dat dit jouw manier niet is, maar daarom zeg ik dus ook, pak eens een schrift en schrijf het allemaal op! Het zal je op zijn minst wat ruimte geven, en het geeft het doemdenken een specifieke plaats. Dat hoort in dat schrift en nergens anders.

Dan nog een tip, sta je in de supermarkt te doemdenken zonder je schrift bij de hand te hebben? vertel jezelf dan heel streng dat je deze doemdenksessie vanavond even ruimte gaat geven en NIET NU.
Ga verder met de boodschappen. En DOE het dan wel 'savonds even he?!

Het zal je absoluut helpen!! En overigens vind ik het heel sterk en dapper van je dat je al die problemen toch hebt aangepakt en opgelost. toppie toppie! 

Sterkte! 

 Hallo Vlinder,
Ook wij hebben vroeger heel veel last gehad van de ex van mijn man en ook ik heb nadien nog heel lang last gehad van angsten etc over 'dat mens'.
Laat ze gewoon 'langs komen' die gevoelens, ze zullen, langzaam maar zeker, verdwijnen. Je hebt zoveel meegemaakt, dat gaat niet in een paar maanden weg, dat heeft tijd nodig. Het is alleen maar goed dat je ze de revue laat passeren. Vooral niet wegduwen, dan krijg je er alleen maar een down gevoel voor terug.
Heb geduld, je zult op een bepaald moment ontdekken dat je gepieker afneemt.
Heel veel sterkte, dat heb je nodig en wijsheid gewenst.
Groetjes

IJe kunt gelijk hebben, de tijd zal het moeten leren. Ik doe mijn best, maar ik ervaar het zelf vaak als storend en vind het soms ook jammer, dat ik zoveel in mijn ratio zit en niet in mijn gevoel.

Vlinder2010

Het kan ook een reactie zijn op alle achterliggende jaren die zo enerverend zijn geweerst. Pas als acute situaties achter de rug zijn krijg je DE reactie. Misschien heb je een aantal gesprekken nodig met bv maatschappelijk werk, in ieder geval een buitenstaander die je net een andere kant laat zien van je huidige situatie, je andere vragen stelt dan familie/vrienden en je vooral laat praten. Neem er de tijd voor en accepteer dat je op dit moment er last van hebt. Komt wel weer goed en maak je er niet zoveel zorgen. Je hebt gewoon tijd nodig denk ik, en dat extreme doemdenken verdwijnt dan ook vanzelf weer en gaat tot je "normale" proporties komen.

Hoi Kafka,

In andere situaties heb ik dat wel eens, maar niet extreem. Ik weet dat ik zelf die persoon ben om de knop om te draaien, maar het lukt me niet met de tot nog toe geboden oplossingen uit mijn omgeving, vandaar mijn hartekreet omdat ik er soms gek van wordt!

Vlinder2010

Beste Vlinder2010, er is maar één persoon die die knop kan omdraaien, en dat ben je zelf. 

Makkelijk gezegd, zal je zeggen... Ik ken "doemdenken" uit eigen ervaring. Mijn vraag aan jou: heb je dat in andere omstandigheden ook? Ik bedoel bij voorbeeld: doemscenario's over je kind dat gaat zwemmen en misschien wel kramp krijgt en je moet er niet aan denken wat dan kan gebeuren, je man die een kwartier later is dan anders, "goeie hemel misschien plakt hij wel tegen een boom of gaat hij vreemd", de wasmachine draait "als die maar geen overstroming geeft", je stapt in 'n vliegmachine "als er maar geen kapers op zitten", zo'n dingen? Of is het alleen met de hele toestand van je mans ex?