Hoi ik heb een vraag hoe julie hier over denken.
Twijfelde of ik zoiets als dit hier zou plaatsen maar doe het toch maar.

Een neef van mij waar ik goed mee overweg kan irriteerd me sinds een tijdje nogal.
Deze week hadden we afgesproken dat hij bij mijn ouders langs zou komen.
Er was nog andere familie bij en wij zaten maar te wachten maar hij kwam maar niet.
Mijn ouders waren al uitgebreid aan het koken ook speciaal voor hem en omdat hij een speciaal dieet heeft moest hier rekening mee gehouden worden.
Op een gegeven moment  smste  ik hem waar hij bleef.
Het antwoord was dat hij helemaal vergeten was om ons af te bellen en dus niet kwam.
Vond dit maar vreemd want hij had die week meerdere malen contact gehad, de dag ervoor nog, met mij en mijn moeder over langskomen.
Nou vind ik dit een beetje lullig en heb er verder niks over gezegd maar eigenlijk ben ik best wel kwaad op hem.
Hij heeft mijn ouders ook niet gebeld om ff sorry of wat dan ook te zeggen.
En toevallig heeft een andere nicht van mij ook dit soort gedrag dus afspreken en niet komen en had het er toen nog met deze neef over toen en die zei dat hij dat aan de persoon zelf moet overlaten en dat ik me niet druk moest maken om dat soort dingen.
Oke ik wil me ook niet druk maken maar sinds het overlijden van mijn opa niet zo lang geleden zie ik dat onze familie veel minder aardig tegen mekaar is en niet zoveel zin meer heeft om een ander iets uit te leggen op een ´fatsoendelijke´ manier zeg maar.
Het respect is anders aan het worden en dat merk ik ook aan mijn neef die heeeeel luchtg doet over dat anderen op hem wachten tewijl hij niet eens komt.
Is het beter om er iets over te zeggen tegen mijn neef?
En wil niet pietleuterig zitten zeuren over een neefje maar vind het toch een beetje asosiaal.

Hoe ouder je wordt hoe meer je een eigen leven krijgt, dan komt de 'verre' familie een treetje lager te staan. Heb ik zelf ook gemerkt. Mijn moeder ergerde zich eraan dat ik weinig liet merken naar Oom en Tantes maar zo gaat het volgens mij. Vooral als Opa's en Oma's wegvallen, denk ik.
Wel beloven en dan zomaar weg blijven is natuurlijk niet netjes!

Ik denk dat ik het ook zou willen bespreken. Ik zou vantevoren goed gaan bedenken wat en hoe ik het ga zeggen, met name vanuit mezelf spreken en niet met een vingertje gaan lopen wijzen, zodat zij zich aangevallen zouden kunnen voelen.  Ik vind onderling respect heel belangrijk, maar dat moet dan wel van 2 kanten komen. Je neef kan geen respect verwachten als hij zelf geen respect toont.
Heel veel sterkte in ieder geval, het wordt niet makkelijk, maar kan alleen maar beter worden.

Meestal gaat het zo als de bindende factor weg valt zoals bij jullie dus je opa.
Ik zou je aanraden met die neef en die nicht te praten, vertel ze hoe jij je voelt en wat het met jou doet. Vraag hen hoe zij het zien, waarschijnlijk komen jullie dan tot een oplossing.
Niks zeggen en je ergeren is slecht voor je gezondheid en je omgeving.
Dus sterkte en praat het uit!!