Hartekreet
Dit onderwerp heeft 61 reacties, is 25728 keer bekeken, en bestaat uit 3 pagina's. U bent momenteel op pagina 1 van 3.
De laatste reactie is geplaatst op 22-01-2012 22:52.
Ons kind heeft alle contacten met ons verbroken
Graag wil ik een reactie op wat ik nooit gedacht had .
Nu bijna drie jaar heeft onze dochter alle contacten met ons verbroken .
Ook met haar zus en broer wil zij niet meer mee omgaan ..
Zij is getrouwd en woont met haar gezin in het buitenland .
Het laatste wat wij van haar hoorden was nu twee jaar geleden en wij kregen een mail dat wij niet meer voor haar leefden .
Wat er dan door je heen gaat kun je niet beschrijven .
Het voelt je kind is dood en je wilt het niet .
Wij hebben veel hulp van familie gekregen want anders is het niet vol te houden .
Ik zo graag willen horen of er meer ouders zijn die dit hebben mee gemaakt en hoe die daar mee om gaan .
met vr groeten .
reacties
- hai Liene
de reden waarom het contact verbroken.Doet hier eigenlijk niet toe.
deze moeder heeft pijn om het gemis van haar kind.
En daar kun je nooit mee in balans komen.
Ze vraagt ook.Hoe gaan andere mensen daar mee om?
Ze zal niet de enigste zijn.Dit verdriet neem je mee tot in je graf. - hai.
ik wil graag even reageren op liene 36.
Het is makkelijk voor jou om te zeggen.
het is het mooiste wat ik we gedaan hebben gebroken met schoonfamilie.
Schoonfamilie is zo gezegd de kouwe kant.
maar je eigen kind of eigen ouders wordt wel een heel ander verhaal.
ook al al kap je ermee .het blijft altijd je familie.daar kun je niet van scheiden.
schoonfamilie wel. - hoi
nergens heb je het over de reden waarom het contact verbroken is
ik begrijp, tenminste ik denk dat ik begrijp hoe moeilijk het is als je kind je niet meer wilt zien en zelfs zegt dat je dood bent voor haar, maar ik denk dat voor haar deze keuze niet zomaar uit de lucht is komen vallen
als je er als kind voor kiest je leven te leven zonder je ouders, is dat het moeilijkste wat een kind kan beslissen het contact met je ouders verbreken is een manier van overleven, je ouders zijn namelijk mensen die bij je horen, maar soms is de relatie tussen ouder en kind zo ingewikkeld dat een kind niet anders kan dan uit die relatie te stappen om alleen verder te leven en om zo gelukkig te worden
misschien (als je van haar houdt) moet je haar loslaten en haar gelukkig laten zijn
ze zal er een goede reden voor hebben dat dat samen met jullie niet lukt
ook wij hebben voor die keuze gestaan en hebben met mijn schoonouders en schoonzus en zwagers geen contact. het is het moeilijkste wat we ooit hebben gedaan, maar ook het mooiste
ik wens je veel sterkte en kracht toe om hiermee in balans te komen liefs liene - Het is zo moeilijk oordelen als buitenstaander, niet dat ik de wijsheid in pacht heb hoor.
Maar ik moest wel afstand nemen van mijn moeder, het was teveel en ik stimuleerde schijnbaar haar gedrag, daarbij wist ik voor en achter niet meer wat te doen. Afstand was voor beiden noodzakelijk.
De andere kant is dat bemoeizuchtigen het nodig achten haar te isoleren en uiteindelijk zover gingen dat er totaal geen contact meer was, zelf haar behandelingen waren stopgezet omdat zij dat zou " willen".
Dus conclusie in deze ' Buitenstaanders kunnen heel wat kapotmaken' misschien met beste bedoelingen, hoewel ik dat persoonlijk zeer betwijfel omdat deze meestal geen contact met de naasten opnemen, maar wel pretenderen alles te weten.
Wat ik wil zeggen er zijn zoveel kanten aan verhalen, juiste raad is moeilijk en een mening zonder te weten........Wie van de partijen ook de oorzaak is er zijn alleen maar slachtoffers met heel veel pijn. - Tja ik zou toch eens kijken wat ik zelf misschien "verkeerd" heb gedaan.
Ik heb zelf ook jaren geen contact gehad en mijn moeder begreep er niets van.
Toch heb ik haar 2 jaar ervoor een brief gestuurd en gevraagd om even afstand te houden omdat ik bezig was met de verwerking van het misbruik van haar man en mijn verwekker. Ik kreeg een kort briefje terug: "het is voor mij ook moeilijk, wanneer kan ik langs komen?" Ze snapte het niet en toen ik 3 jaar later alle contact verbrak begreep ze het nog steeds niet. Nu na ongeveer 10 jaar heb ik zelf het contact weer gezocht. Zij is daar erg blij mee en ik heb mij berust in het feit dat ze nooit bij hem weg gaat en dat ze is zoals ze is. Wel heb ik haar verteld dat ze nooit hoeft te proberen het contact met hem te herstellen. En wat alles met mij heeft gedaan, de tijd had haar gelukkig ook geleerd om naar mij te luisteren.
Daarom, kijk echt eens naar het verleden en wie weet kom je iets tegen wat het kan verklaren. Ze heeft vast niet lichtvaardig dit besluit genomen. Een kind is van nature erg loyaal naar zijn ouders. - Hallo,
Mijn kind is misbruikt door vader, kind komt vriendje tegen en vriedje doet de rest,
Mijn kind is labiel/ kwetsbaar en vriendje maakt misbruik van haar en dochter is nog steeds niet in staat om op te stappen/ weg te gaan.
Ik zou niet weten wat ik niet gedaan heb om haar te helpen, mijn ex kon zijn handen niet thuis houden, nu is mijn zoon zijn zus kwijt en ik mijn kind.
vriendje heeft haar zo afhankelijk van hem gemaakt, en wij staan met de rug tegen de muur.
mensen die kinderen misbruiken hebben geen idee van wat ze aanrichten, niet alleen de persoon die het over komt, maar de rest van het gezin heeft ook veel verdriet. - Met alle respect voor de ouder wiens kind het contact met hun verbroken heeft, doch ik wil u erop attenderen dat er een andere kant aan het verhaal kan zitten.
Zoals een kind dat reeds voor de geboorte niet gewenst was, de moeder naar buiten toe een schone schijn ophield, maar het kind 53 jaar op eieren heeft gelopen en de moeder heeft gediend.
Als dan de moeder wederom een psychose achter de voordeur krijgt, nadat kind nog niet eens hersteld is van een hartinfarct . Daardoor niet in staat is om haar rol in deze te vervullen, trekken bemoeizuchtigen buiten de zorg een conclusie.
Zij zorgen ervoor dat contact volledig verbroken word, zij weten NIETS van voorgeschiedenis en diagnoses van deskundigen, maar zij beslissen en bewerken een zieke vrouw. Naar buiten toe roept men " slechte kind " maar dat kind had ondanks alles misschien nadat ze zelf opgeknapt was haar taak wel willen afmaken. Maar dat zullen we nooit weten, maar ik ben voor altijd dat slechte 'kind'. - Ik ben altijd benieuwd naar hoe het allemaal zover is gekomen, een kind is zijn of haar hele leven afhankelijk van een ouder geweest, dat verbreekt niet even 1,2,3 al het contact. Meestal ligt de oorzaak dan ook bij de ouder.
- Dag Moeders,
Moeders hoe gaat het met jullie/ diegene die het contact kwijt zijn met hun kind?
Heb al een jaar niets van mijn kind gehoord of gezien.
Vind het moelijk om geduld te hebben en te wachten, wachten waarop?
Ja als kind ( ze was nog klein haar vader kon niet van haar afblijfen)
En dan nu een verkeerd vriendje.
Moet haar tijd gunnen maar het is moelijk allemaal.
Annoniem - Linykarel hoe is het met jou
- Goedenmorgen dames.
Ik ga zo naar de doter toe,daarna naar de markt.
We gaan ook even op terras zitten en een visje eten.
Fijne Vrijdag allemaal en veel sterkte toe gewenst - quote:Anonieme gebruiker schreef op 15 mei 2010 @ 13:35:
Graag wil ik een reactie op wat ik nooit gedacht had .
Nu bijna drie jaar heeft onze dochter alle contacten met ons verbroken .
Ook met haar zus en broer wil zij niet meer mee omgaan ..
Zij is getrouwd en woont met haar gezin in het buitenland .
Het laatste wat wij van haar hoorden was nu twee jaar geleden en wij kregen een mail dat wij niet meer voor haar leefden .
Wat er dan door je heen gaat kun je niet beschrijven .
Het voelt je kind is dood en je wilt het niet .
Wij hebben veel hulp van familie gekregen want anders is het niet vol te houden .
Ik zo graag willen horen of er meer ouders zijn die dit hebben mee gemaakt en hoe die daar mee om gaan .
met vr groeten .
Dag Anonieme gebruiker,
Hoe is het nu met je? hopelijk lees je dit nog.
Ondertussen weet ik hoe je je voelt.
Wat is de reden dat ze geen contact meer wil?
Groet,
liny/karel - quote:Anonieme gebruiker schreef op 29 juni 2011 @ 20:15:
Blijf hoop houden dat het ooit goed komt! Vaak hebben mensen een time-out nodig, om verder te kunnen in het leven, en daarbij zijn ouders en/of familie soms te dicht bij, letterlijk en figuurlijk. Sterkte intussen.
Dag Anonieme gebruiker,
Dank voor je reactie ik blijf hoop houden al is het erg moeilijk.
Maar mijn dochter zit wel bij een jongen die niet zo oke is, hij zal er alles aan doen om haar vast te houden.
liny/ karel - Blijf hoop houden dat het ooit goed komt! Vaak hebben mensen een time-out nodig, om verder te kunnen in het leven, en daarbij zijn ouders en/of familie soms te dicht bij, letterlijk en figuurlijk. Sterkte intussen.
- Lieve alemaal.
Heb alles met tranen in mij ogen gelezen.Wat is dat allemaal heftig zeg.
Ik heb ook geen kontakt met zoon en zie kleindochter ook niet.Alleen als ze in de stad lopen.
Zondag j.l liep hij vlak langs mij heen,hij draaide zich om.Kleindochter zag me jammer genoeg niet.Zei tegen mij man,had haar eigenlijk moeten roepen.
Met dochter heb ik ook haast geen kontakt dat wordt ook minder.Ze belt me 1 x in de tien dagen.Ik heb nou ook voor mij man gekozen en denk aan me zelf.Keuze heb ik ook gemaakt wil van mij laatste jaren nog genieten van het leven.Dames ik leef met jullie mee - quote:Anonieme gebruiker schreef op 28 juni 2011 @ 20:36:
Heb mij net aangemeld op Margriet en wat zie ik.. dochter heeft alle contact met familie verbroken. Dit is ook mijn overkomen in januari. Een week voordat mijn dochter alle contact verbrak met familie en vrienden was ik nog bij haar en mijn kleindochter (2 jaar) op bezoek. We zijn lekker de stad in geweest en het was harstikke gezellig. Toen ik thuiskwam heb ik nog even naar haar gebeld en ook zij vond het heel gezellig geweest die dag. Ik heb geen idee waar ze is maar wel dat ze ook bij haar man weg is en dat ze haar dochter bij hem heeft achtergelaten, ook hij wil geen contact meer met ons of andere en heeft zijn dochter meegenomen naar Marokko (waar anders) Wel google ik regelmatig de naam van mijn dochter en zie dan dat ze op vreemde sites staat. Ik wou dat ik haar kon helpen maar het lukt mij niet. Ik wens de andere ouders ook heel veel sterkte hiermee. Weet nu wat het is.
Dag Anonieme gebruiker,
Wat vreselijk dat je niet weet waar je dochter is, en je weet niet waarom ze weg gelopen is?
Wat zegt de politie?
Ik weet wel hoe je je voelt , heb het zelfde meegemaakt mijn dochter is ook vermist geweest, nu zit ze bij een jongen die niet zo oke is.
Vreselijk wat je als ouders mee moet maken.
Mocht je willen mailen, of contact ik sta er voor open, kunnen we elkaar misschien tot steun zijn.
liefs,
karel / L - quote:juweeltje61 schreef op 28 juni 2011 @ 22:23:
mijn schoonfamilie heeft al jaren gebroken met ons en een andere broer van mijn man,,5 kinderen waarvan er dus 2 niet meer thuis mogen maar ook niet meer willen komen.Dat kan dus ook.Waarom gebeuren die dingen?Geen idee eigenlijk,maar waar t altijd weer omdraait is acceptatie en waardering voor elkaar.Daar loopt t zo vaak op stuk,zo vaak dat ouders of kinderen verschillende meningen hebben of dingen heel verschillend onderling aanvoelen of doen.
De breuk met mijn schoonfamilie is definitief,dat is zo stuk dat t niet meer te helen valt,,maar dat hoeft niet altijd zo te zijn,,,ik hoop dat jouw dochter toch weer contact zoekt,t vervelende is dat jij de reden niet weet en waarschijnlijk vind zij dat jij die reden juist wel moet weten en zo blijft die cirkel rond.Helaas....ik hoop dat jullie cirkel wel doorbroken word
Dag juweeltje61
Ik weet denk ik de reden wel, mijn dochter heeft een verkeerd vriendje, dochter is als kind sexueel misbruik door vader.
Ze is erg labiel, die jongen belooft haar van alles, en zij gelooft hem, wij zijn een bedreiging voor hem.
misschien dat schaamte en ja wat niet mee speelt. - mijn schoonfamilie heeft al jaren gebroken met ons en een andere broer van mijn man,,5 kinderen waarvan er dus 2 niet meer thuis mogen maar ook niet meer willen komen.Dat kan dus ook.Waarom gebeuren die dingen?Geen idee eigenlijk,maar waar t altijd weer omdraait is acceptatie en waardering voor elkaar.Daar loopt t zo vaak op stuk,zo vaak dat ouders of kinderen verschillende meningen hebben of dingen heel verschillend onderling aanvoelen of doen.
De breuk met mijn schoonfamilie is definitief,dat is zo stuk dat t niet meer te helen valt,,maar dat hoeft niet altijd zo te zijn,,,ik hoop dat jouw dochter toch weer contact zoekt,t vervelende is dat jij de reden niet weet en waarschijnlijk vind zij dat jij die reden juist wel moet weten en zo blijft die cirkel rond.Helaas....ik hoop dat jullie cirkel wel doorbroken word - Heb mij net aangemeld op Margriet en wat zie ik.. dochter heeft alle contact met familie verbroken. Dit is ook mijn overkomen in januari. Een week voordat mijn dochter alle contact verbrak met familie en vrienden was ik nog bij haar en mijn kleindochter (2 jaar) op bezoek. We zijn lekker de stad in geweest en het was harstikke gezellig. Toen ik thuiskwam heb ik nog even naar haar gebeld en ook zij vond het heel gezellig geweest die dag. Ik heb geen idee waar ze is maar wel dat ze ook bij haar man weg is en dat ze haar dochter bij hem heeft achtergelaten, ook hij wil geen contact meer met ons of andere en heeft zijn dochter meegenomen naar Marokko (waar anders) Wel google ik regelmatig de naam van mijn dochter en zie dan dat ze op vreemde sites staat. Ik wou dat ik haar kon helpen maar het lukt mij niet. Ik wens de andere ouders ook heel veel sterkte hiermee. Weet nu wat het is.
- Hai liny/karel
Ja ik weet waar ze woont.Maar net als bij u.Heeft mijn andere dochter er ook verschrikkelijk onder geleden.Het wordt tijd dat zij nou voorang krijgt.
Want dat wordt nog al eens vergeten.
Zij past netjes op.is erg lief voor mij.Ze is gewoon ,zo als je het als moeder graag ziet.
Daarom is het goed dat ik kan vergelijken.Anders zou ik alles bij me zelf gaan zoeken.ik ben ook maar een mens.
soms moet je gwoon proberen als buiten staander naar jezelf kijken.En denken wat zou ik in haar sitiatie doen.
het blijft altijd verdrietig.Maar wat je niet ziet en niet hoort.Kun je ook geen verdriet van hebben.Ik moet mezelf beschermen.
Wens u heel veel sterkte.Het blijft moeilijk. - quote:Anonieme gebruiker schreef op 28 juni 2011 @ 15:27:
Hai hai
ik zit ook in zo'n situatie.Heb sinds december mijn dochter ook niet meer gezien.Maar voor mij is het een heel dubbel gevoel.
Vind het aan de ene kant heel vervelend.Want door dat ik haar niet meer zie.
Zie ik mijn kleinzoon ook niet meer.
Maar aan de andere kant hoe tegenstrijdig ook.heb nu wel rust.
Heb 2 dochters wie ik op precies de zelfde manier op heb gevoed.
Maar met haar is de altijd wat.Geen school afgemaakt.Met 16 een kind.enz enz.
En altijd ben ik haar blijven steunen.en als dat tig jaren doorgaat.En je ziet geen vooruitgang.Wil je maar een ding.Rust.
Kinderen kunnen je veel liefde geven.Maar ook heel veel verdriet.
Ze is en blijft mijn dochter.Maar ik ben nu 58.Wil nog wel een beetje van het leven genieten.En ze is de wereld niet uit..
Dag Anonieme gebruiker,
Weet je waar je dochter verblijft?
Ja ik heb ook van alles gedaan voor mijn kind, therapie gevolgd met haar, haar schulden betaald, ze wou op een gegeven moment op kamers, oke meubels gekocht heeft maar kort mogen duren weer naar huis en weer die verkeerde jongen.
Ik heb nog een zoon, die heeft het door alles heel zwaar gehad we zijn beide mijn zoon en ik in theraphie gegaan.
vriendje van mijn dochter kan erg argressief zijn.
Het is waar wat je zegt kinderen kunnen je veel verdriet doen.
Bij ons was het net zo, geen vooruit gang, ja hooguit een maand iets langer misschien, en dan weer gedoe.
Tuurlijk ik heb rust maar op een bepaalde manier ook niet.
Probeer je contact met haar te krijgen, bellen, mailen, brief schrijfen?
Liny/karel - Hai hai
ik zit ook in zo'n situatie.Heb sinds december mijn dochter ook niet meer gezien.Maar voor mij is het een heel dubbel gevoel.
Vind het aan de ene kant heel vervelend.Want door dat ik haar niet meer zie.
Zie ik mijn kleinzoon ook niet meer.
Maar aan de andere kant hoe tegenstrijdig ook.heb nu wel rust.
Heb 2 dochters wie ik op precies de zelfde manier op heb gevoed.
Maar met haar is de altijd wat.Geen school afgemaakt.Met 16 een kind.enz enz.
En altijd ben ik haar blijven steunen.en als dat tig jaren doorgaat.En je ziet geen vooruitgang.Wil je maar een ding.Rust.
Kinderen kunnen je veel liefde geven.Maar ook heel veel verdriet.
Ze is en blijft mijn dochter.Maar ik ben nu 58.Wil nog wel een beetje van het leven genieten.En ze is de wereld niet uit.. - quote:Anonieme gebruiker schreef op 28 juni 2011 @ 08:22:
Hoi hoi,
Het heeft bij mij vier jaar geduurd voordat ik weer contact heb gezocht met mijjn ouders.
De reden van geen contact meer had met mijn vader te doen....in het kort.....de verkrachting op 14 jarige leeftijd door vijf mannen en waar me vader op geantwoord heeft dat het me eigen schuld is......daarvoor heeft hij me al meer dan eens gezegd in kwaadheid dat het grote fout is geweest dat hij mij heeft laten komen (ik ben zeg maar het 'ongelukje' thuis) en daar zijn nog meer dingen die meegespeeld hebben die tot die beslissing hebben meegespeeld
Ik kan enigzins een beetje begrijpen dat het heel moelijk is om je kind op deze manier los te laten...want eerlijk is eerlijk...
Ik ben de andere kant van het verhaal en mijn eigen kinderen zijn nog jong dus ik kan me absoluut niet voorstellen wat het met je persoonlijk doet....maar het moeten loslaten... wat dat met je doet...kan ik me minimaal voorstellen.
Het is je eigen gevoel aan de kant zetten....het de rust en ruimte geven..hoe verscheurd je hart op dat moment ook is.
Ik kan je verder alleen maar zeggen dat ik je verhaal blijf volgen en je blijf steunen als je dat nodig hebt en als je dat wilt.
Heel veel sterkte en liefs van mij
Dag Anoniem
Dank je dat je gereageerd hebt en ja ik vindt het fijn dat je me wil steunen.
Dat is wel heel erg als je zoiets overkomt en dan wordt er gezegd je eigen schuld, o o wat zal jij het ook moeilijk en waarschijnlijk nog wel gehad hebben.
Ik mis haar ontzettend, weet op dit moment ook niet wat te doen.
Sta open voor tips enz.
ga in juli eerst op vakantie en dan zie ik wel weer.
Ik weet nu niet hoe het met haar gaat en hoe lang ik moet wachten.
Wat zou jij doen als jij in zo,n situatie zat?
groet,
Liny - Hoi hoi,
Het heeft bij mij vier jaar geduurd voordat ik weer contact heb gezocht met mijjn ouders.
De reden van geen contact meer had met mijn vader te doen....in het kort.....de verkrachting op 14 jarige leeftijd door vijf mannen en waar me vader op geantwoord heeft dat het me eigen schuld is......daarvoor heeft hij me al meer dan eens gezegd in kwaadheid dat het grote fout is geweest dat hij mij heeft laten komen (ik ben zeg maar het 'ongelukje' thuis) en daar zijn nog meer dingen die meegespeeld hebben die tot die beslissing hebben meegespeeld
Ik kan enigzins een beetje begrijpen dat het heel moelijk is om je kind op deze manier los te laten...want eerlijk is eerlijk...
Ik ben de andere kant van het verhaal en mijn eigen kinderen zijn nog jong dus ik kan me absoluut niet voorstellen wat het met je persoonlijk doet....maar het moeten loslaten... wat dat met je doet...kan ik me minimaal voorstellen.
Het is je eigen gevoel aan de kant zetten....het de rust en ruimte geven..hoe verscheurd je hart op dat moment ook is.
Ik kan je verder alleen maar zeggen dat ik je verhaal blijf volgen en je blijf steunen als je dat nodig hebt en als je dat wilt.
Heel veel sterkte en liefs van mij - quote:Anonieme gebruiker schreef op 25 juni 2011 @ 09:57:
beste anoniem,
Hier een reactie van de andere kant.....een dochter die haar contacten met haar ouders heeft verbroken.
Inmiddels is het contact tussen ouders en mij weer hersteld en zijn we jaren verder in goed contact.
Die keuze was heel bewust en goed geweest voor mij, voor mijn ouders heel hard..
De reden waarom doet er niet meer toe maar het was gegrond.
Ik heb in die tijd geleerd om eigen keuzes te maken hoe goed en hoe verkeerd die keuzes op dat moment ook waren.
Ik heb geleerd dat mensen oordelen over je of je het nou goed of verkeerd doet en hoe je daar boven moet staan en voor jezelf moet leven en niet voor een ander.
Ik was op het moment van beslissing 18 en heb pas weer contact gezocht toen ik 22 was.
Mijn ouders hebben nooit geprobeerd om weer contact te krijgen met mij en dat vond ik persoonlijk heel fijn....echt los van mijn ouders.
Ook al waren mijn ouders continu in mijn gedachten en heb ik ze soms met belangrijke zaken echt gemist.
Het moment dat ik weer contact heb gezocht was eigenlijk na een film dat ging over een dochter die het contact had verbroken met haar vader die later overleed en toen realiseerde zij dat het allemaal te laat was en nu nooit meer contact zou kunnen krijgen...toen de film ten einde was heb ik mijn ouders gelijk gebeld met de vraag of ik de volgende dag zou kunnen komen om te praten....het belangrijkste wat ze toen zeiden getuigd echt van echte liefde...de deur is altijd voor je open blijven staan...dus je bent altijd welkom..
Echt gepraat is er toen eigenlijk niet...Ik heb toen alleen...het spijt me kunnen uitkramen en meer niet...het enigste wat me ouders op dat moment hebben gezegd is...we hebben je opgevoed om zelfstandig de wereld aan te kunnen...je hebt nu gezien en geleerd hoe het is om alleen in deze wereld te staan en we waren vol vertrouwen dat je het ging redden en dat je niet in 7 sloten tegelijk zou lopen en we hebben altijd het vertrouwen en hoop proberen te houden dat je ons weer in je leven toelaat.
Natuurlijk in de loop van de jaren is er ook gepraat wat het qua gevoel heeft gedaan met me ouders en over de reden waarom.
Het belangrijkste wat er toen is uitgekomen....tenminste wat bij mijn ouders is blijven hangen en wat ze heel fijn vonden om te horen...
is dat wat ik toen zei als antwoord toen ze mij vertelde dat ze toen er geen contact was bang waren dat ze mij voor altijd kwijt waren...
Daarop heb ik gezegd....ze zouden me nooit kwijt raken....ik ben met hun verbonden of er nou contact was of niet...ik heb altijd aan hun gedacht...met beslissingen...met grote dingen....zelfs met de tijd van naar bed gaan waren hun in mijn gedachten....(ivm met school)
En dat kan ook niet anders want ik ben door hun opgevoed.....
Hun regels zitten in mij...
Hun karakter zitten in mij....
Hun wijze van reageren zitten in mij....
En nu dat ik zelf drie kinderen heb kan ik ook zeggen.....hun opvoeding zit in mij....
Het enigste wat ik kan zeggen tegen ouders die geen contact hebben met hun kinderen ......koester de momenten die je met je kind hebt gehad....blijf hoop en het vertrouwen houden...ze hebben jullie opvoeding gehad en jullie mogen vertrouwen hebben in jullie opvoeding.
*dit geld natuurlijk niet voor speciale gevallen zoals incest, mishandeling enz
Ik wens jullie allemaal heel veel sterkte en steun en liefde toe.
Ik hoop ook voor jullie dat jullie kinderen vroeg of laat tot hetzelfde inzicht komen als ik.
heel veel liefs van mij
Dag anonieme gebruiker,
Hoe veel jaar heeft het gedeurd voor dat je weer naar je ouders ging?
Mijn kind is sexueel misbruikt door haar vader, ben gescheiden, opnieuw getrouwd al een aantal jaren.
Het ging/ gaat al jaren niet goed met mijn dochter, veel therapie en nu zit ze bij een verkeerde jongen die er alles aan doet, om haar geen contact met ons te laten hebben.
Kan haar niet bellen want dan wordt er weer een ander telefoon nummer genomen.
Natuurlijk zal voor haar de deur altijd open staan, zo lang als ik leef, ze zit in mijn hart.
Heb alles gedaan wat mogelijk was om haar bij die jongen weg te houden, politie, hulpverlening, ja wat niet.
Wat jij beschrijft van, ze gaven mij de tijd dat moet ik ook maar gaan doen.
Alleen in mijn dochters geval is het wel zo, dat ze zo veel heeft gelogen, wij heel veel rekeningen deurwaarders, zelfs een lening voor haar genomen hadden, om alles af te betalen. vriendje blouwt, vriendje is erg geweldadig als hij zijn zin niet krijgt. Daarbij is vriendje, erg heel erg bezitterig.
Dank voor het lezen.
Liny/ karel
