Hoi,

Dit is mijn levens verhaal die ik wil delen.

Ik kom uit een gezin van 4 kinderen waarvan ik de jongste ben. Mijn broer A… (2e
zoon) hebben mijn zus en ik nooit gekend, hij was ziek en gehandicapt en is
2jaar geworden. Na zijn overlijden is mijn vader gaan drinken en mijn moeder in
een depressie gekomen. Al vrij jong kregen wij te maken met de hulpverlening, op
zich niet erg. In principe ging het bij mij al toen ik 2jr was al mis betreft de
medische hulp verlening, door een fout van de huisarts was ik er bijna niet meer
geweest. Mijn moeder werd opgenomen in S… na een zelfmoord poging en zware
depressie, ik was toen ong. 4 jaar. Voor mij begon toen de hel dat mijn vader
mij ging misbruiken omdat hij mijn moeder zo miste? Mijn gedachte, omdat ze toen
mijn mamma hebben afgepikt van mijn pappa? We zijn veel bij haar op bezoek
geweest en hebben veel dingen gezien.
Toen mijn moeder weer thuis kwam kregen
we hulp in de huishouding. Op een avond dat mijn vader zich weer eens zat te
bezatten in de kroeg werden mijn moeder, mijn zus en ik door een taxi opgehaald
en naar een bvl gebracht. Was toen ong. 5/6 jr., begreep er helemaal niks van,
waarom? Ik vond het daar vreselijk heb er ook heel veel gezien en er is heel
veel gebeurt. Ik miste mijn vader en begreep niet waarom hij niet bij ons en wij
bij hem mochten komen. Hij heeft ons toch gevonden is toen opgepakt. Toen wij
weer naar huis konden was mijn vader weg en mocht niet meer in de buurt komen.
Er kwam een recht zaak met als uitslag, geen bewijs. Het gevolg was dat mijn
moeder weer werd opgenomen en wij naar een tehuis werden gebracht, weer een
hel.Nachten op de gang zitten als je vervelend was geweest, ik heb wat nachten
op de gang gezeten.
Na een paar maanden eindelijk weer thuis kwam ook mijn
broer weer thuis wonen. Mijn moeder en ik zijn een week na elkaar jarig en dat
werd altijd samen gevierd, begrijpelijk qua kosten maar voor een kind niet leuk,
ben nooit alleen jarig geweest.
Mijn ouders waren inmiddels gescheiden en
hebben ons nooit verboden omgang te hebben met beide ouders. Mijn moeder wist
immers niet wat zich tussen mij en mijn vader afspeelde, in haar ogen was hij
goed voor ons. Mijn zus en ik wisten het ook niet van elkaar. We kregen hulp van
het m.o.b.(weet niet meer wat dat inhoud). Ik was een moeilijk kind moeilijk
opvoedbaar? Reageerde mij veel op mijn zus af, zij was echt een buitenbeentje.
Mijn broer en ik waren twee handen op een buik. Als ik probeerde wat te
vertellen bij het m.o.b moest ik mij niet aanstellen en een beetje om mijn
moeder denken. Het misbruik door mijn vader ging door. Rond mijn 6e/7e begon het
misbruik door een vriend van de familie, een nichtje werd ook door hem
misbruikt. Zij heeft het toen verteld aan haar ouders er is een onderzoek
gekomen. Ik heb alles ontkend waardoor zij er alleen voor stond. Op school en in
de buurt werden wij veel gepest, kon op school ook niet goed meekomen en ben 2x
blijven zitten (1e en 3e). In de 5e klas was ik ook blijven zitten maar ik ben
toen uithuis geplaatst en naar de VSO gegaan, ik was toen 13jr.
Ik ben toen
naar een leefgroep gegaan, dat was een onderdeel van een kindertehuis.


Toen ik naar die leefgroep ging ben ik niet door mijn ouders gebracht
maar door mijn broer. Verder weet ik niet echt veel meer van deze tijd alleen
dat ik rustig en terug getrokken was. Ik hield de begeleiding op afstand vooral
de mannelijke. Ik heb hier +/- 7 jaar gewoond en in die 7 jaar is mijn moeder 2
a 3x op bezoek geweest en mijn vader nooit. Wel ging ik weekenden naar een van
mijn ouders. Mijn broer en zus kwamen wel af en toe op bezoek. Andere familie
leden zag ik amper alleen als ik eens een weekend thuis was. Het misbruik door
mijn vader is rond mijn 11jr gestopt en door mijn oom rond 13e jr. Na de VSO ben
ik naar de IHNO gegaan heb die afgemaakt (richting verzorging).Ik had op deze
school 1 vriendin, wij werden veel gepest.Na deze school zijn we samen naar de
KMBO gegaan die heb ik ruim een jaar gedaan. Op mijn 17e ben ik naar een fase
huis gegaan om te leren zelfstandig te wonen en heb ik tot mijn 19e gewoond. In
de zomervakantie deed ik vrijwilligers werk op een kinder dagkamp. In het
fasehuis kwam mijn verleden omhoog en ben ik naar het opvanghuis voor incest
slachtoffers gegaan.
In het opvanghuis heb ik aangifte tegen mijn vader
gedaan en had oudergesprekken met mijn moeder.
Ik heb haar van alles
verweten, zij is ook beide keren weggegaan bij de gesprekken, totdat mij alles
duidelijk ging worden hoe alles voor haar is geweest in wat voor een hel zij

heeft geleefd. Ik heb haar dingen verweten. Ik was (ben) geen makkelijke
prater met als gevolg dat er gezegd is "We kunnen maar beter stoppen want je
kunt het toch niet" waardoor ik helemaal dicht klapte. Dat alleen omdat ik geen
prater ben en de tijd nodig had om te vertrouwen. Ik voelde me niet gehoord.
Tijdens mijn verblijf in het opv.hs. ben ik vrijwilligers werk gaan doen bij een
peuterspeelzaal wat ik heel leuk vond maar ook zwaar. Na het opvanghuis ben ik
naar het vervolghuis gegaan waar het helemaal mis ging. Ik voelde mij alleen,
werd niet gehoord, als roep om hulp had ik te veel medicijnen genomen en werd
eerst op de paas afd. en daarna in psychiatrie opgenomen.


Tijdens
mijn opname heb ik een heel goed contact met de beheerder van het
speeltuingebouw gehad en dat is zo gebleven. Ik beschouw hem en zijn vrouw als
mijn 2e ouders.Ik werd volgestopt met medicijnen (wat voor medicijnen weet ik
niet meer) ik was net een wandelende mummie.
Bij gesprekken met de
psychiater gebeurde het wel eens dat ik me ging uiten(wat volgens mij ook de
bedoeling was). Als het een uiting van boosheid was kreeg je een spuit en ging
je de separeercel in, eerst dicht, later open, soms wel een week. Ik kreeg na
zo'n uitbarsting weer een spuit en separeer in (mijn mond werd hier door steeds
gesnoerd zo voelde dat) ik ben toen tijdens deze verblijven in de separeercel 2
keer verkracht door een verpleegkundige en ik was niet de enige bij wie dat
gebeurde. Tijdens de opname heb ik het plaatje in mijn mond gehad nadat hij mij
met mijn mond tegen een tafel duwde. Ik werd niet geloofd en anderen ook niet.
Hoe dit later is afgelopen weet ik niet meer.
Na mijn opname ben ik in een
pension voor ex psych. patiënten gaan wonen met wisseling van opname, had ik
ambulant gesprekken. Later ben ik naar een ander pension gegaan (ook voor ex
psych.p.).In totaal heb ik ong. 10 jaar in G. en D. gewoond. In het eerste
pension heb ik K. N.. leren kennen. Wij hadden 1 1/2 jaar een relatie toen hij
op mijn verjaardag om kwam bij een motor ongeluk, ik heb nooit meer mijn
verjaardag gevierd.

Ik ben bij mijn oom in A.. gaan wonen en leerde daar
voor het eerst mijn ex kennen. Ik ben gaan werken als busleidster voor lich.en
geestelijk gehandicapte kinderen. Ik ben daar mee gestopt omdat het te zwaar
was. Het raakte uit met mijn ex en ik ben bij mijn zus ingetrokken en kon haar
helpen met de verzorging van mijn neefje, zijn vader woonde in A. en was alleen
de weekenden thuis. Toen mijn neefje ruim een jaar was is mijn zus door zijn
vader bijna blind geslagen om een hoge tel.rek. wat achter af een fout bleek te
zijn. Zij heeft gelijk de knoop door gehakt door te gaan scheiden.


In
2001 heb ik mijn ex voor de 2e keer ontmoet en we zijn vrijsnel samen bij zijn
vader gaan
wonen. We waren echt gek op elkaar, ook door zijn familie werd ik
geaccepteerd. Ik had nog geen werk mijn ex wel die werkte via maatwerk bij de
reiniging. Ik ging een beetje mijn eigen gang, deed de huishouding enz. Het ging
goed tussen ons ik raakte (niet gepland) zwanger van ons dochtertje, ze is 3
dagen jong geworden. Haar overlijden heb ik heel ver weggestopt.
Ik kreeg
problemen op het gebied van seks en hij ging daardoor denken dat ik een ander
had. Met veel pijn en moeite heb ik hem mijn verhaal verteld en hij was heel
begripvol en lief. Ik was opgelucht dat ik het hem had verteld maar het probleem
werd er niet minder om. Tijdens mijn zwangerschap begon hij eigenlijk al te
veranderen, was snel jaloers, snel prikkelbaar en ging meer drinken. De eerste
keer dat hij mij sloeg was nadat ik zijn beker had laten vallen. Vanaf die tijd
werd hij steeds agressiever. Ik mocht bijna niks meer, moest overal uitleg over
geven, mocht zelfs niet alleen op familie bezoek. Als ik ergens heen moest mocht
ik niet alleen, hij moest mee. Hij rookte al wiet en is ook hard drugs gaan
gebruiken. Ik durfde niet bij hem weg te gaan hij wist me altijd te vinden zei
hij.
Zijn vader was veel bij zijn moeder waardoor er niks werd gemerkt, daar
zorgde mijn ex wel voor. Zo nu en dan leek het beter te gaan en kreeg ik een
beetje hoop, hij is zelfs bij een afkick centrum geweest. We zouden zelfs gaan
trouwen. In oktober 2003 ben ik eindelijk gaan werken in de tuinderij bij een sw
bedrijf. Ik vond dat leuk werk en was stil aanwezig. Het werk ging goed, thuis
ging het slechter. Hij ging weer meer drugs gebruiken en werd steeds
gewelddadiger. Al ons inkomen ging bijna op aan die troep. Op het werk liet ik
niks merken deed gewoon mijn werk en meer niet .Als ik thuis kwam vroeg hij
altijd hoe het was en dan moest ik zo oppassen met wat ik zei want voor ik het
wist had ik al iets verkeerds gezegd in zijn ogen en kreeg ik weer klappen.


Ik kwam in contact met het bedrijfsmaatschappelijk werk vanwege
deurwaarders.
Ook hij merkte eerst verder niks, had wel eens een blauwe plek
maar meestel kon je dat niet zien. Eind 2004 ben ik over geplaatst naar de …..
afdeling, zelfde locatie ander afdeling. Wilde iets nieuws. Thuis ging het
steeds slechter en nog durfde ik niks te zeggen. Eens kwam ik op mijn werk met
plekken in mijn hals en werd door mijn werk leider apart geroepen. Huilend heb
ik hem verteld dat mijn ex mijn keel had dicht geknepen. Hij heeft toen gelijk
contact op genomen met de bedr.m.werker met mijn toestemming. Toen hij er was
durfde ik niks meer te zeggen. Ik wilde uit angst ook geen hulp. Toen ik thuis
kwam heb ik er niks over gezegd maar hij merkte dat er iets was. Hij zei dat het
hem speet en dat hij dat niet had moeten doen en hij hield van mij en hij zou
veranderen enz. enz. Het ging weer even beter kreeg weer een beetje hoop maar
wist ook dat dat zo weer kon veranderen. Hij bleef drugs gebruiken, steeds meer
de drugs werd zelfs thuis gebracht en ging op de pof. De m.werker had ook
contact opgenomen met vrouwen opvang (met mijn toestemming)ik kon daar heen.Op
het laatste moment heb ik nee gezegd, ik was te bang, hoorde steeds in mijn
hoofd wat hij had gezegd, dat maakte mij bang. Toen hij geen geld meer had voor
drugs en niet meer op de pof kon moest ik voor zijn drugs zorgen door met zijn
dealers naar bed te gaan. Het interesseerde hem niks, als ik het niet deed
dreigde hij met een mes, heb ook wel eens een wapen op mijn hoofd gehad. Ik deed
het zelfde als in mijn jeugd, ik sloot mij af om niks te voelen en liet het toe
als hij zijn drugs maar had.Het slaan enz. werd minder, de andere dingen gingen
gewoon door. Hij deed troep in mijn drinken, zodat ik rustig bleef en liet
anderen hun gang gaan. Begin 2006 was ik zwanger, ik wist niet wat ik moest doen
en heb toen een vrouwelijke collega in vertrouwen genomen waar ik goed mee
overweg kon. Ik heb haar verteld wat er was gebeurt en niet wist wat ik moest
doen. Ik wilde het weg laten halen hoe moeilijk ik dat ook vond. Hij was er
achter gekomen doordat ik de test niet goed had weggegooid en was zo kwaad. Hij
was kwaad omdat ik niet wist of het van hem was. Hij zei dat ik een hoer ben
enz. enz. enz.Ik ben toen geschopt en geslagen door hem en kreeg daardoor een
miskraam in de douche en nog bleef ik bij hem. Op 21 oktober 2006 heb ik mijn
collega een sms gestuurd en gevraagd of haar aanbod nog gold. Zij had een keer
aangeboden dat ik naar haar toe kon komen. Op zondag 22 oktober 2006 ben ik
vertrokken, ik had met haar afgesproken en was als de dood dat hij zou merken
dat ik weg was. Ben nog lang door hem bedreigt via sms, opgewacht bij het werk
enz. Ik heb ruim een jaar bij mijn collega gewoond.In sep. 2007 ben ik in de
ziektewet gekomen. Nadat hij er achter was gekomen waar ik woonde kwam ik
vrijwel niet meer buiten, durfde niet meer te slapen enz. Via de bedrijfs
maatschappelijk werker ben ik bij M…. (ggz) gekomen.

Op koninginnendag
2008 ben ik door Y.H (van M…) naar de crisisopvang in N.. gebracht. Daar ben ik
maar een paar dagen geweest tot hij ook daar achter kwam. ben ik naar H.. in O.
gebracht. Ik kwam daar op de noodbed ( noodbed is voor 24 uur) ben daar 12 dagen
geweest. Toen ben ik naar crisisopvang N.. gegaan. Via hun ben ik bij de ggz
gekomen. Ik heb +/- 4 mnd. daar gewoond, toen zat mijn tijd erop en moest ik
weg.
Na veel problemen ben ik uiteindelijk naar sociaalpension A.. gegaan.
Ik voelde me gedumpt, at niet meer, slapen deed ik niet, zat alleen maar op een
stoel aan de tafel en spullen bleven ingepakt. Ik kreeg begeleiding van … mw.
B.. .Zij heeft mij na 5 dagen daar weggehaald en naar hotel de V gebracht, daar
vandaan ben ik naar het HH gegaan waar ik nu nog steeds woon. Met familie heb ik
alleen telefonisch contact, zij weten niet waar ik woon. Heb hier nieuwe
contacten opgedaan waarvan ook hechte vriendschap.

Inmiddels gaat het redelijk met mij woon sinds een half jaar zelfstandig samen met mijn hond Rocky.

Romy

---

 Wat een bizar verhaal en begrijp bijna niet dat je zoiets zou kunnen verwerken. Ik heb ook veel meegemaakt maar dit verhaal en leven slaat alles. Ik wens je alle goeds, kracht en wijsheid om goed voor jezelf te worden en te zijn. Lieve groet Ellie

ROMY,

Heel knap van je dat je dit hier schrijft zodat een ander het kan lezen!
Ook ik ben er stil van, en weet even niet wat ik je moet zeggen!!
Maar het enige wat ik je mee kan geven, is dat ik je heel veel geluk wens!!!
En dat de therapie mag aanslaan, en zo te lezen ben je idd een hele sterke tante!!
Houdt moed!!!
Knuffel

Sjee hey. Ik dacht dat ik veel meegemaakt had, maar jouw levensverhaal is buitengewoon heftig. Ik begrijp wel dat je het zwaar hebt!! 
Ik hoop heeeel erg voor je dat de EMDR gaat helpen, en het is een hele goede methode om weer op de been te komen en te blijven.
Ow wat gun ik jou een heerlijk, geweldig, fantastich en blij leven vanaf nu zeg!! 
Als ik dat voor je kon doen zou ik het niet laten!

Ik vind het ontzettend knap van je, dat je het allemaal hebt kunnen opschrijven hier, erg moedig, erg dapper, en heel knap van je!! Mijn complimenten. Zo zie je ook dat je niet alleen maar een "wrak" bent na alles wat je hebt meegemaakt, maar ook dat je super sterk bent, al voelt dat misschien niet zo.

Maar vraag je maar eens af,... of je buurvrouw en of collega hier mee overweg zou kunnen?!  Ik vind het sterk van je, dat je nog steeds naar verbetering zoekt, en ik hoop van harte dat je iets hebt aan de EMDR !!

Heel, heel veel sterkte gewenst, en natuurlijk alle mogelijke plezier in jouw leven! 
knuffel van mij! 

In middels met EMDR gestart het is zwaar maar het gaat goed.

Sjonge wat een verhaal, dat één persoon dit allemaal mee kan maken!! Ik heb er tranen van in mijn ogen en hoop vurig dat jij ROMY leert van jezelf te houden!
Wat ik lees is dat je een sterkte meid bent ondanks alles, je verdient een beter leven. Ik hoop echt daqt jij je leven op de rails krijgt en niet met haat tegen al die mensen blijft zitten, omdat haat jou vergifitgd. Wat jij nodig heb is LIEFDE echte liefde die krijg je onvoorwaardelijk van je hondje leer ook jezelf lief te hebben.
Loop langs de spiegel en zeg jezelf gedag, en zeg ook hoi geweldige vrouw.
Heus het helpt, hou je hoofd omhoog en je schouders naar achteren en weet dat alle lezers van jouw verhaal je steunen en je een plekje op aarde gunnen.

Beste Romy
meis wat een levensverhaal, dit is zo erg er zijn eigenlijk geen woorden voor.
Heel goed dat jij het van je af hebt geschreven, uit ervaring weet ik dat je dat lucht geeft.
Mijn leven is ook niet over rozen gegaan, ik schrijf veel van mij af en kan ook gelukkig praten met de mensen om mij heen.
Ben blij voor jou dat jij ook goede vrienden hebt!!!!!
Meis ik wens voor jou in de toekomst heel veel mooie en goede jaren toe.

Momenteel gaat het best goed met mij, m´n eigenhuisje, hondje, vrienden binnen kort ga ik met EMDR starten en dan hoop ik nog meer van het leven te kunnen genieten.

Romy

---

Ik ben er stil van. Ik kan alleen maar hopen en bidden dat er voor jou rustige(r) tijden aanbreken. Wat jou is aangedaan is ongehoord en waarom? Jij verdient dit niet, het is niet jouw schuld. Al deze mensen, die je naar de knoppen hebben geholpen,  zullen op een dag verantwoording zullen moeten afleggen voor hun daden. Ik hoop dat hun geweten functioneert en dat ze enorm berouw voelen. Ik wens je alle kracht en sterkte.

Weet even niks te zeggen.romy1970 schreef op 21 juni 2011 @ 14:12:
Hoi,

Dit is mijn levens verhaal die ik wil delen.

Ik kom uit een gezin van 4 kinderen waarvan ik de jongste ben. Mijn broer A… (2e
zoon) hebben mijn zus en ik nooit gekend, hij was ziek en gehandicapt en is
2jaar geworden. Na zijn overlijden is mijn vader gaan drinken en mijn moeder in
een depressie gekomen. Al vrij jong kregen wij te maken met de hulpverlening, op
zich niet erg. In principe ging het bij mij al toen ik 2jr was al mis betreft de
medische hulp verlening, door een fout van de huisarts was ik er bijna niet meer
geweest. Mijn moeder werd opgenomen in S… na een zelfmoord poging en zware
depressie, ik was toen ong. 4 jaar. Voor mij begon toen de hel dat mijn vader
mij ging misbruiken omdat hij mijn moeder zo miste? Mijn gedachte, omdat ze toen
mijn mamma hebben afgepikt van mijn pappa? We zijn veel bij haar op bezoek
geweest en hebben veel dingen gezien.
Toen mijn moeder weer thuis kwam kregen
we hulp in de huishouding. Op een avond dat mijn vader zich weer eens zat te
bezatten in de kroeg werden mijn moeder, mijn zus en ik door een taxi opgehaald
en naar een bvl gebracht. Was toen ong. 5/6 jr., begreep er helemaal niks van,
waarom? Ik vond het daar vreselijk heb er ook heel veel gezien en er is heel
veel gebeurt. Ik miste mijn vader en begreep niet waarom hij niet bij ons en wij
bij hem mochten komen. Hij heeft ons toch gevonden is toen opgepakt. Toen wij
weer naar huis konden was mijn vader weg en mocht niet meer in de buurt komen.
Er kwam een recht zaak met als uitslag, geen bewijs. Het gevolg was dat mijn
moeder weer werd opgenomen en wij naar een tehuis werden gebracht, weer een
hel.Nachten op de gang zitten als je vervelend was geweest, ik heb wat nachten
op de gang gezeten.
Na een paar maanden eindelijk weer thuis kwam ook mijn
broer weer thuis wonen. Mijn moeder en ik zijn een week na elkaar jarig en dat
werd altijd samen gevierd, begrijpelijk qua kosten maar voor een kind niet leuk,
ben nooit alleen jarig geweest.
Mijn ouders waren inmiddels gescheiden en
hebben ons nooit verboden omgang te hebben met beide ouders. Mijn moeder wist
immers niet wat zich tussen mij en mijn vader afspeelde, in haar ogen was hij
goed voor ons. Mijn zus en ik wisten het ook niet van elkaar. We kregen hulp van
het m.o.b.(weet niet meer wat dat inhoud). Ik was een moeilijk kind moeilijk
opvoedbaar? Reageerde mij veel op mijn zus af, zij was echt een buitenbeentje.
Mijn broer en ik waren twee handen op een buik. Als ik probeerde wat te
vertellen bij het m.o.b moest ik mij niet aanstellen en een beetje om mijn
moeder denken. Het misbruik door mijn vader ging door. Rond mijn 6e/7e begon het
misbruik door een vriend van de familie, een nichtje werd ook door hem
misbruikt. Zij heeft het toen verteld aan haar ouders er is een onderzoek
gekomen. Ik heb alles ontkend waardoor zij er alleen voor stond. Op school en in
de buurt werden wij veel gepest, kon op school ook niet goed meekomen en ben 2x
blijven zitten (1e en 3e). In de 5e klas was ik ook blijven zitten maar ik ben
toen uithuis geplaatst en naar de VSO gegaan, ik was toen 13jr.
Ik ben toen
naar een leefgroep gegaan, dat was een onderdeel van een kindertehuis.


Toen ik naar die leefgroep ging ben ik niet door mijn ouders gebracht
maar door mijn broer. Verder weet ik niet echt veel meer van deze tijd alleen
dat ik rustig en terug getrokken was. Ik hield de begeleiding op afstand vooral
de mannelijke. Ik heb hier +/- 7 jaar gewoond en in die 7 jaar is mijn moeder 2
a 3x op bezoek geweest en mijn vader nooit. Wel ging ik weekenden naar een van
mijn ouders. Mijn broer en zus kwamen wel af en toe op bezoek. Andere familie
leden zag ik amper alleen als ik eens een weekend thuis was. Het misbruik door
mijn vader is rond mijn 11jr gestopt en door mijn oom rond 13e jr. Na de VSO ben
ik naar de IHNO gegaan heb die afgemaakt (richting verzorging).Ik had op deze
school 1 vriendin, wij werden veel gepest.Na deze school zijn we samen naar de
KMBO gegaan die heb ik ruim een jaar gedaan. Op mijn 17e ben ik naar een fase
huis gegaan om te leren zelfstandig te wonen en heb ik tot mijn 19e gewoond. In
de zomervakantie deed ik vrijwilligers werk op een kinder dagkamp. In het
fasehuis kwam mijn verleden omhoog en ben ik naar het opvanghuis voor incest
slachtoffers gegaan.
In het opvanghuis heb ik aangifte tegen mijn vader
gedaan en had oudergesprekken met mijn moeder.
Ik heb haar van alles
verweten, zij is ook beide keren weggegaan bij de gesprekken, totdat mij alles
duidelijk ging worden hoe alles voor haar is geweest in wat voor een hel zij

heeft geleefd. Ik heb haar dingen verweten. Ik was (ben) geen makkelijke
prater met als gevolg dat er gezegd is "We kunnen maar beter stoppen want je
kunt het toch niet" waardoor ik helemaal dicht klapte. Dat alleen omdat ik geen
prater ben en de tijd nodig had om te vertrouwen. Ik voelde me niet gehoord.
Tijdens mijn verblijf in het opv.hs. ben ik vrijwilligers werk gaan doen bij een
peuterspeelzaal wat ik heel leuk vond maar ook zwaar. Na het opvanghuis ben ik
naar het vervolghuis gegaan waar het helemaal mis ging. Ik voelde mij alleen,
werd niet gehoord, als roep om hulp had ik te veel medicijnen genomen en werd
eerst op de paas afd. en daarna in psychiatrie opgenomen.


Tijdens
mijn opname heb ik een heel goed contact met de beheerder van het
speeltuingebouw gehad en dat is zo gebleven. Ik beschouw hem en zijn vrouw als
mijn 2e ouders.Ik werd volgestopt met medicijnen (wat voor medicijnen weet ik
niet meer) ik was net een wandelende mummie.
Bij gesprekken met de
psychiater gebeurde het wel eens dat ik me ging uiten(wat volgens mij ook de
bedoeling was). Als het een uiting van boosheid was kreeg je een spuit en ging
je de separeercel in, eerst dicht, later open, soms wel een week. Ik kreeg na
zo'n uitbarsting weer een spuit en separeer in (mijn mond werd hier door steeds
gesnoerd zo voelde dat) ik ben toen tijdens deze verblijven in de separeercel 2
keer verkracht door een verpleegkundige en ik was niet de enige bij wie dat
gebeurde. Tijdens de opname heb ik het plaatje in mijn mond gehad nadat hij mij
met mijn mond tegen een tafel duwde. Ik werd niet geloofd en anderen ook niet.
Hoe dit later is afgelopen weet ik niet meer.
Na mijn opname ben ik in een
pension voor ex psych. patiënten gaan wonen met wisseling van opname, had ik
ambulant gesprekken. Later ben ik naar een ander pension gegaan (ook voor ex
psych.p.).In totaal heb ik ong. 10 jaar in G. en D. gewoond. In het eerste
pension heb ik K. N.. leren kennen. Wij hadden 1 1/2 jaar een relatie toen hij
op mijn verjaardag om kwam bij een motor ongeluk, ik heb nooit meer mijn
verjaardag gevierd.

Ik ben bij mijn oom in A.. gaan wonen en leerde daar
voor het eerst mijn ex kennen. Ik ben gaan werken als busleidster voor lich.en
geestelijk gehandicapte kinderen. Ik ben daar mee gestopt omdat het te zwaar
was. Het raakte uit met mijn ex en ik ben bij mijn zus ingetrokken en kon haar
helpen met de verzorging van mijn neefje, zijn vader woonde in A. en was alleen
de weekenden thuis. Toen mijn neefje ruim een jaar was is mijn zus door zijn
vader bijna blind geslagen om een hoge tel.rek. wat achter af een fout bleek te
zijn. Zij heeft gelijk de knoop door gehakt door te gaan scheiden.


In
2001 heb ik mijn ex voor de 2e keer ontmoet en we zijn vrijsnel samen bij zijn
vader gaan
wonen. We waren echt gek op elkaar, ook door zijn familie werd ik
geaccepteerd. Ik had nog geen werk mijn ex wel die werkte via maatwerk bij de
reiniging. Ik ging een beetje mijn eigen gang, deed de huishouding enz. Het ging
goed tussen ons ik raakte (niet gepland) zwanger van ons dochtertje, ze is 3
dagen jong geworden. Haar overlijden heb ik heel ver weggestopt.
Ik kreeg
problemen op het gebied van seks en hij ging daardoor denken dat ik een ander
had. Met veel pijn en moeite heb ik hem mijn verhaal verteld en hij was heel
begripvol en lief. Ik was opgelucht dat ik het hem had verteld maar het probleem
werd er niet minder om. Tijdens mijn zwangerschap begon hij eigenlijk al te
veranderen, was snel jaloers, snel prikkelbaar en ging meer drinken. De eerste
keer dat hij mij sloeg was nadat ik zijn beker had laten vallen. Vanaf die tijd
werd hij steeds agressiever. Ik mocht bijna niks meer, moest overal uitleg over
geven, mocht zelfs niet alleen op familie bezoek. Als ik ergens heen moest mocht
ik niet alleen, hij moest mee. Hij rookte al wiet en is ook hard drugs gaan
gebruiken. Ik durfde niet bij hem weg te gaan hij wist me altijd te vinden zei
hij.
Zijn vader was veel bij zijn moeder waardoor er niks werd gemerkt, daar
zorgde mijn ex wel voor. Zo nu en dan leek het beter te gaan en kreeg ik een
beetje hoop, hij is zelfs bij een afkick centrum geweest. We zouden zelfs gaan
trouwen. In oktober 2003 ben ik eindelijk gaan werken in de tuinderij bij een sw
bedrijf. Ik vond dat leuk werk en was stil aanwezig. Het werk ging goed, thuis
ging het slechter. Hij ging weer meer drugs gebruiken en werd steeds
gewelddadiger. Al ons inkomen ging bijna op aan die troep. Op het werk liet ik
niks merken deed gewoon mijn werk en meer niet .Als ik thuis kwam vroeg hij
altijd hoe het was en dan moest ik zo oppassen met wat ik zei want voor ik het
wist had ik al iets verkeerds gezegd in zijn ogen en kreeg ik weer klappen.


Ik kwam in contact met het bedrijfsmaatschappelijk werk vanwege
deurwaarders.
Ook hij merkte eerst verder niks, had wel eens een blauwe plek
maar meestel kon je dat niet zien. Eind 2004 ben ik over geplaatst naar de …..
afdeling, zelfde locatie ander afdeling. Wilde iets nieuws. Thuis ging het
steeds slechter en nog durfde ik niks te zeggen. Eens kwam ik op mijn werk met
plekken in mijn hals en werd door mijn werk leider apart geroepen. Huilend heb
ik hem verteld dat mijn ex mijn keel had dicht geknepen. Hij heeft toen gelijk
contact op genomen met de bedr.m.werker met mijn toestemming. Toen hij er was
durfde ik niks meer te zeggen. Ik wilde uit angst ook geen hulp. Toen ik thuis
kwam heb ik er niks over gezegd maar hij merkte dat er iets was. Hij zei dat het
hem speet en dat hij dat niet had moeten doen en hij hield van mij en hij zou
veranderen enz. enz. Het ging weer even beter kreeg weer een beetje hoop maar
wist ook dat dat zo weer kon veranderen. Hij bleef drugs gebruiken, steeds meer
de drugs werd zelfs thuis gebracht en ging op de pof. De m.werker had ook
contact opgenomen met vrouwen opvang (met mijn toestemming)ik kon daar heen.Op
het laatste moment heb ik nee gezegd, ik was te bang, hoorde steeds in mijn
hoofd wat hij had gezegd, dat maakte mij bang. Toen hij geen geld meer had voor
drugs en niet meer op de pof kon moest ik voor zijn drugs zorgen door met zijn
dealers naar bed te gaan. Het interesseerde hem niks, als ik het niet deed
dreigde hij met een mes, heb ook wel eens een wapen op mijn hoofd gehad. Ik deed
het zelfde als in mijn jeugd, ik sloot mij af om niks te voelen en liet het toe
als hij zijn drugs maar had.Het slaan enz. werd minder, de andere dingen gingen
gewoon door. Hij deed troep in mijn drinken, zodat ik rustig bleef en liet
anderen hun gang gaan. Begin 2006 was ik zwanger, ik wist niet wat ik moest doen
en heb toen een vrouwelijke collega in vertrouwen genomen waar ik goed mee
overweg kon. Ik heb haar verteld wat er was gebeurt en niet wist wat ik moest
doen. Ik wilde het weg laten halen hoe moeilijk ik dat ook vond. Hij was er
achter gekomen doordat ik de test niet goed had weggegooid en was zo kwaad. Hij
was kwaad omdat ik niet wist of het van hem was. Hij zei dat ik een hoer ben
enz. enz. enz.Ik ben toen geschopt en geslagen door hem en kreeg daardoor een
miskraam in de douche en nog bleef ik bij hem. Op 21 oktober 2006 heb ik mijn
collega een sms gestuurd en gevraagd of haar aanbod nog gold. Zij had een keer
aangeboden dat ik naar haar toe kon komen. Op zondag 22 oktober 2006 ben ik
vertrokken, ik had met haar afgesproken en was als de dood dat hij zou merken
dat ik weg was. Ben nog lang door hem bedreigt via sms, opgewacht bij het werk
enz. Ik heb ruim een jaar bij mijn collega gewoond.In sep. 2007 ben ik in de
ziektewet gekomen. Nadat hij er achter was gekomen waar ik woonde kwam ik
vrijwel niet meer buiten, durfde niet meer te slapen enz. Via de bedrijfs
maatschappelijk werker ben ik bij M…. (ggz) gekomen.

Op koninginnendag
2008 ben ik door Y.H (van M…) naar de crisisopvang in N.. gebracht. Daar ben ik
maar een paar dagen geweest tot hij ook daar achter kwam. ben ik naar H.. in O.
gebracht. Ik kwam daar op de noodbed ( noodbed is voor 24 uur) ben daar 12 dagen
geweest. Toen ben ik naar crisisopvang N.. gegaan. Via hun ben ik bij de ggz
gekomen. Ik heb +/- 4 mnd. daar gewoond, toen zat mijn tijd erop en moest ik
weg.
Na veel problemen ben ik uiteindelijk naar sociaalpension A.. gegaan.
Ik voelde me gedumpt, at niet meer, slapen deed ik niet, zat alleen maar op een
stoel aan de tafel en spullen bleven ingepakt. Ik kreeg begeleiding van … mw.
B.. .Zij heeft mij na 5 dagen daar weggehaald en naar hotel de V gebracht, daar
vandaan ben ik naar het HH gegaan waar ik nu nog steeds woon. Met familie heb ik
alleen telefonisch contact, zij weten niet waar ik woon. Heb hier nieuwe
contacten opgedaan waarvan ook hechte vriendschap.

Inmiddels gaat het redelijk met mij woon sinds een half jaar zelfstandig samen met mijn hond Rocky.

Romy