Wat moet je als je verkeerde keuzes hebt gemaakt.
Verhuist naar een flat omdat dat al langer een wens was en om gezondheids redenen.
Ik had de eerste dag al spijt maar dacht dat het wel zou wennen.
Verschrikkelijke boven buren en weer verhuist in alle haast.
Ik heb nu spijt dat ik zo snel weer verhuist ben.
Mijn man wil niet nog een keer verhuizen wat moet ik nu.
De rest van mijn leven niet gelukkig zijn in mijn appartement, verhuizen of een definitieve keuze maken en alleen verder.
Praten met elkaar lukt niet is nog nooit gelukt als je het er maar niet over hebt verdwijnt het wel is het motto van mijn man.
Ik heb eigenlijk een paar harte kreten ben het eigenlijk allemaal zat zit in de zorg wat ik gelukkig met plezier.
Ik zorg voor mijn moeder en als ik eens weg ga staat alles klaar voor mijn man.
Dat gaat al ons hele huwelijk zo toen de kinderen klein waren was alles klaar voor ik weg ging.
Nu ala ik werk en moe thuis kom en mijn man is vrij staat er helemaal niets klaar ja doe maar makkelijk met eten ja maar makkelijk moet je ook klaar maken.
Ik heb het helemaal gehad.
Ik ben 56 en moe.
Ik vind het heel moeilijk om toe te geven dat ik niet meer kan maar zag hartekreet en heb de stoute schoenen aan getrokken en hoop dat andere mensen ook wel eens zoiets hebben en wat hebben zij er mee gedaan

Weet je anonieme gebruiker, het gevoel dat bij me opkwam toen ik je hartekreet las was dat er veel meer achter zit dan het lijkt. Je begint met de keuze voor je huis waarin je je ongelukkig voelt maar zou een ander huis dát probleem wel oplossen? Je bent niet gelukkig met heel veel dingen in je leven en hoewel ik steeds meer het idee krijg dat élke keuze die je maakt goed is, zolang het maar jouw éigen keuze is, is dat wellicht wat kort door de bocht. Want het is lastig om te bepalen wát je eigen keuze is en in hoeverre die beïnvloed is door je omgeving, je partner, je familie, je gewoontes. Ik sluit me aan bij het advies van freebird31, hou eens een tijdje bij wat je gedachten zijn en probeer erbij te bedenken wat je dan wel zou willen en wat je daarvoor nodig hebt. Wél eerlijk zijn tegenover jezelf en probeer de moeilijkheden die opdoemen in je hoofd eerst eens te negeren. Eerst helder krijgen wat je wel/niet wilt, dan de rest pas. En, hoe moeilijk ook, als je dingen voor jezelf op een rijtje hebt, probeer er dan over te praten met je partner. Wéet hij dat je je zo ongelukkig voelt met veel dingen uit jouw/jullie leven of dénk je dat hij het weet? Aanvoelen zal hij het niet uit zichzelf, al zijn voor jou je eventuele uitingen waarschijnlijk overduidelijk. Benoem (rustig blijven) met naam en toenaam waar jij last van hebt, zonder daarbij te zeggen 'dat hij dit niet, en dat wel etc'. Blijf bij jezelf en probeer het zo te zeggen: "als ik de hele dag gewerkt en gezorgd heb, vind ik het prettig als er eten klaar staat/voorbereid is zodat ik niet alles zelf hoef te doen als ik thuis kom. Ik krijg dan het gevoel dat ik de hele tijd aan het zorgen ben voor anderen en ik geen tijd meer heb voor mezelf.' Of iets in die trant, naar gelang hetgeen jou bezighoudt. Als je begint met 'jij kunt ook wel wat doen en jij doet nooit iets' schiet hij gegarandeerd in de verdediging (zou je zelf ook doen misschien?)
Krijg eerst eens helder waarom je je niet fijn voelt in dat huis, in je baan, in je relatie. Als je dat niet weet maak je keuzes op de verkeerde gronden en dat zal dan zeer waarschijnlijk niet goed uitpakken.
Ik voel met je mee en snap dat het geheel erg groot lijkt om aan te pakken. Begin dan met één ding en probeer van daaruit uit te bouwen.
Succes en sterkte!

Hoi!

Als je niet gelukkig bent, is het enige wat je er aan kunt doen, proberen te werken aan verbeteringen.

Als jij het echt niet meer uit houdt met je man, en echt liever alleen bent, dan moet je het niet laten.

Ik zou wel even HEEL goed nadenken, en graven in mezelf, om er achter te komen wat ik dan WEL wil. Bereidt je goed voor deze keer.
Ga zoeken naar waar je wilt wonen. Reis rond, fiets rond, kijk rond, voel rond.
Pas als jij denkt..oooh!!! ja, dit is het echt, ga dan in de winter NOG eens kijken. Of in de zomer.
Zorg dat je het zeker weet. Dan schrijf je je in, en ga je.
Hou je wel rekening met het feit, dat als je echt alleen verder wilt, dat er dan 'savonds ook geen eten klaar staat?


Als dat het niet is, en je houdt toch nog steeds van je man, ondanks zijn onwil op dit gebied, dan raad ik je aan andere oplossingen te zoeken. Specifiek voor de maaltijd. Bestel eens maaltijden bij bijvoorbeeld "lekkerthuis".
Die doe je in de vriezer, en als je thuiskomt gooi je hem in de ping. (magnetron ;-))
Op die manier heb je toch je warme hap, zonder dat je man er iets voor hoeft te doen. Ik ben zelf chronisch ziek, en heb er veel aan gehad om zo toch warm te kunnen eten.
Ook tafeltje dekje kan helpen.

Ook is het misschien tijd voor wat vakantie, of op zijn minst wat leuke dingen doen. Wanneer heb jij/jullie voor het laatst iets leuks gedaan? Of elkaar geknuffeld? Of samen gelachen? 
Is dat echt niet meer mogelijk samen? 

Zo nee, dan wordt het echt tijd om zelf verder te leven, ondanks dat je daar in eeerste instantie nog veel vermoeider van wordt. Het kan ook energie geven om je leven te veranderen.
Maar denk in elk geval goed na. Schrijf een tijdje in een schriftje. Ga dagelijks even schrijven. Maakt niet uit wat je in je schriftje zet, al zijn het in eerste instantie alleen maar een berg klachten, op een gegeven moment ga je toch leren wat je WEL wil, als je je daar een beetje op richt.
Maar soms moet je ook kijken naar wat je NIET meer wil.
Misschien schrikt je man wel vreselijk van het feit dat jij roept: nou doei, ik ga hoor! En dan vervolgens niet meer terug komt.

Weet je nu al hoe hij daar op gaat reageren? Mist hij dan zijn comfort? of mist hij dan JOU?
Dat soort dingen maken wel het verschil natuurlijk, als het gaat om je keuzes.

Foute keuzes maakt iedereen. Soms wel meer dan één ook.
Tot mijn 32e deed ik eigenlijk alles fout wat ik maar fout kon doen, en pas nu, op mijn 36e, leer ik een beetje hoe ik om moet gaan met mezelf. Leer ik wat ik WEL en NIET wil. En leer ik hoe ik dat dan moet bereiken.

Het belangrijkste is dat je eerlijk bent naar jezelf toe. En dat je grondig bent. Vraag je af of deze gevoelens misschien tijdelijk zijn, want meestal is dat toch wel zo.

Misschien kun je ook gaan praten met een pscyholoog. Die kan je helpen je eigen gevoelens te verhelderen, en soms ook goede handvatten bieden om je relatie te redden, of juist jou op eigen benen te zetten.
Verkeerde keuzes... je kunt alleen maar proberen voortaan betere te maken na de ervaringen van slechte keuzes! ;-) 

Ik wens je heeel veel sterkte.
Oh ja, nog 1 tip: Ga eens een lekker nieuw parfummetje kopen voor jezelf. Prettige geur kan je opbeuren zelfs tijdens dit soort zware gevoelens! 
(probeer de Miracle van Lancôme eens!! )

Nogmaals, heel veel sterkte met uitvinden hoe JIJ verder wilt! En ik wens je toch veel plezier, ook al voel je dat nu niet.
Misschien helpt dit een beetje:

www.youtube.com/watch