Meepraten in het forum? Word nu lid!

@Margriet

  1. Home
  2. // forum
  3. // @Margriet
  4. // Stukje uit de vorige magriet

Dit onderwerp heeft 2 reacties, is 2621 keer bekeken, en bestaat uit 1 pagina.
De laatste reactie is geplaatst op 20-04-2011 23:48.

  1. Stukje uit de vorige magriet

    Afbeelding van Heaven
    Dit onderwerp is gestart door Heaven
    20-04-2011, 22:37

     Hallo,

    Ik zit bij de Leesmap, en ik had een mooi stukje gezien in de magriet die ik graag over wilde typen voor in mijn bestanden omdat ik hem zo mooi vond. Maar aangeizen de leesmap weer na een weekje weg moest, ben ik het helemaal vergeten! Ik zou graag willen dat iemand die hem nog heeft, het voor mij over kan schrijven.

    Onze leesmap loopt ongeveer een maandje achter op de mensen met een normale abbonement. Volgens mij was het nummer 10!

    Het ging over een oude man, tussen de 70 en de 80 jaar, die was zijn vrouw verloren en had een soort van 'gedichtje' geschreven, over hoe hij zich voelde, het ging over een schip op de zee waar hij niets kon zien en zo. 

    Ik hoop dat je hem kan vinden! Reageer in dit topic of je kan me ook altijd  mailen: xx_yaar@hotmail.com

    Ik ben je echt zeer dankbaar dan!


  1.  Ah hartstikke bedankt zeg! :D Dat was hem inderdaad. 

  2. Afbeelding van Moderator_Margriet
    Moderator_Margriet
    20-04-2011, 23:24

    Is dit wat je bedoelde? dit staat in no. 10

    Margriet Moderator


    quote:
    En daar zit ik dan. Alleen
    Ik voel mij als een schipbreukeling. Op een grote, diepe zee. Zo ver ik kijken kan is alles mistig. Helemaal alleen in een klein bootje roei ik zonder te weten welke kant ik op ga. Dagen achtereen. Soms in een zware storm, 's nachts vaak in kou en kilte. Ik ben moe, maar wil zo graag de haven of het land bereiken. Ik wil dat de mist verdwijnt, dat de zon gaat schijnen en dat ik weer vaste grond onder mijn voeten voel. Ik heb mijn vrouw verloren. Een paar maanden geleden is ze geheel onverwachts overleden, 72 jaar. Ik hoorde boven een klap, haastte me naar onze slaapkamer en daar vond ik haar op bed. We zouden 39 jaar getrouwd zijn, nu zit ik opeens alleen in huis en is het alsof mijn wereld is ingestort. Je weet dat een van beiden eerder zal gaan dan de ander. Zo is het leven.
    Maar wie, hoe en wanneer blijft onverwachts.
    Moderator_Margriet wijzigde dit bericht op 20-04-2011 23:48 met 2%

advertentie