In Margriet 21 staat in het hart (Tijd voor jezelf) enkele interviews met moeders/vrouwen.
Behoor ik met mijn 52 jaar en moeder van 2 ondertussen studerende kinderen en met eigen bedrijf tot de ouderwetse generatie.
Ik lees tot mijn stomme verbazing dat Alica die fulltime werkt soms op zaterdag tijd met haar man vrijmaakt omdat ze gek wordt van de drukte met de kinderen. De kinderen mogen hun dan een uur niet storen.
De kinderen hebben haar niet gevraagd fulltime te werken. Deze kinderen hebben maar 2 dagen in de week met hun ouders.
Naar mijn mening moet je als moeder/ouders je  momenten kiezen als de kinderen zichzelf vermaken. Die momenten zijn er voldoende. Dus niet als het jou het beste uitkomt.

Over het algemeen krijg ik tegenwoordig de indruk dat de kinderen erbij hangen. Als de ouders maar kunnen doen wat ze zelf willen.

Ik ben het helemaal met Noordzee eens

Heel sneu voor de kinderen dat ze zoveel moeten tegenwoordig. Ze moeten succesvol zijn en daar werken de ouders aan mee. Steun en stimulatie is heel goed maar kind mogen zijn ook!
Laat Alicia lekker een dag minder gaan werken, kan ze op die dag uitrusten en de kinderen zaterdags ook aandacht geven.

Ik heb heel erg nagedacht over de visie dat kinderen er maar wat bij hangen. In het hier boven aangehaalde verhaal lijkt dat inderdaad zo.
Dat is volgens mij echter geen algemeen beeld. Integendeel. Kinderen lijken veelal zeer gewenst te zijn krijgen veel (heel veel) aandacht en moeten ook aan veel verwachtingen voldoen. Ze worden naar diverse clubjes gebracht, er wordt veel geholpen bij schoolwerk, druk uitgeoefend op de juffen en trainers omdat het kind beter kan in de ogen van de ouders, de kinderen worden op van alles en nog wat getest om te achterhalen waarom het kind op een bepaald gebied niet aan de, ook door de maatschappij, steeds hoger gestelde verwachtingen voldoet.
Ook dit geldt overigens niet voor alle ouders en kinderen maar is wel het beeld wat je vanuit de media en ook de sire spothjes krijgt.