Online Coaching
Dit onderwerp heeft 28 reacties, is 19749 keer bekeken, en bestaat uit 2 pagina's. U bent momenteel op pagina last van 2.
De laatste reactie is geplaatst op 16-03-2009 16:01. Dit onderwerp is gesloten!
Betreft: Anette Heffels over omgaan met kinderangsten
Beste forummers,
Dit topic is nu geopend. Over een klein half uurtje begint Annette Heffels hier het groepsgesprek over 'kinderangsten'. Heeft u al vragen aan Annette Heffels, u kunt ze nu alvast stellen. Annette Heffels zal vanaf 13.30 uur uw vragen beantwoorden in dit groepsgesprek.
Veel plezier!
reacties
- Beste Annette,
Mijn kind heeft geen angst, maar ik heb angst om mijn kind. Misschien gaat het hier vandaag niet helemaal over, maar ik zou het toch graag aan je voor willen leggen.
Mijn dochter gaat regelmatig stappen met vriendinnen. En ik weet dat een paar vriendinnen regelmatig te veel drinken. Nu ben ik bang dat mijn dochter ook die kant op gaat. Kan ik op een bepaalde manier op haar inpraten dat ze niet deze kant op gaat?
Dank je wel!
Ja ik herken dit wel. Ik had vroeger vaak last van heimwee,en mij dochtertje heeft dat ook wel. Daar maak ik me ook minder druk om omdat ik er zelf ook overheen ben gekomen. Maar ik doe er ook minder aan omdat ik mezelf dan gewoon herken in haar.quote:Vaak herken je als ouders angsten in je kind, die je zelf ook hebt of gehad hebt. Dat komt omdat angst voor een deel ook te maken heeft met aanleg. Sommige mensen hebben een kwetsbaarheid voor angst. Als je zelf bijvoorbeeld altijd heel verlegen bent geweest en het moeilijk vindt om in het middelpunt van de belangstelling te staan, dan zul je die angst misschien bij je kind herkennen. Waarschijnlijk is het dan ook moeilijker om je kind over dit soort angsten heen te helpen. Klopt dat?- Vaak herken je als ouders angsten in je kind, die je zelf ook hebt of gehad hebt. Dat komt omdat angst voor een deel ook te maken heeft met aanleg. Sommige mensen hebben een kwetsbaarheid voor angst. Als je zelf bijvoorbeeld altijd heel verlegen bent geweest en het moeilijk vindt om in het middelpunt van de belangstelling te staan, dan zul je die angst misschien bij je kind herkennen. Waarschijnlijk is het dan ook moeilijker om je kind over dit soort angsten heen te helpen. Klopt dat?
- Bij kinderen die nachtmerries hebben helpt het vaak om samen met hun de droom, als ze wakker zijn af te dromen en dan dit keer met een goede afloop. Dus als uw kind een nachtmerrie heeft waarin hij gepakt wordt door een boef dan maak je de droom af door met hem samen te bedenken dat hij heel hard schreeuw en dat de politie ( of Batman) dan komt en de boef inrekent, of dat hij zelf met een goed geplaatste karateklap de boef onschadelijk maakt.
Ook dit is een veel voorkomende kinderangst, die alles te maken heeft met bang makende gedachten. Wanneer u het werkboek Denken + durven = doen koopt en dat samen met uw zoon door neemt, vindt u daarin alerlei oefeningen om bang makende gedachten op te sporen en te vervangen door helpende gedachten. Ik ben ook benieuwd naar de ervaringen van andere moeders op dit gebied. Ik weet namelijk zeker dat er veel ervaring is met angst in het donker. Graag uw oplossingen.quote:
Onze zoon van 10 jaar is s'avonds erg bang in het donker.
Als hij naar bed gaat wil hij niet alleen naar boven. Er moet naast het bedlampje nog een lichtje aan. Hij doet alle deuren boven dicht voordat hij op bed gaat.
Als je later gaat kijken staat het zweet op zijn voorhoofd.
Hij zegt dat hij het nieuws (journaal) in zijn hoofd houdt.
Hij heeft ook een periode nachtmerries gehad waarin men hem ontvoerde. Hij werd dan na een uurtje slapen gillend wakker.
Wat is hieraan te doen ?- Misschien heb je iets aan onze ervaringen.
We verhuisden en helaas tegenover ons woonden mensen met 3 honden.
Ik bang , en 1 van onze 3 zonen bang.
Toen was hij 5 jaar. De buurvrouw had ook hondentrainig gedaan en vond het sneu.
Zij heeft hem in kleine stapjes geleerd met de honden om te gaan.
Hij aait ze nu en wandelt mee. Misschien heb je ook een hondenliefhebber in de buurt of in de familie die je kan helpen. SUCCES ! - Hallo Anette. Het bang boek. Dat is iets nieuws voor mij.
Ik ga het meteen uit proberen. Ik heb ook foto's van haar in paniek na een of andere stunt. Ik ga ze meteen opzoeken.
Het is mijn 4 e kindje. En het is niet gemakkelijk dat zij zo vaak haar neus moet stoten voordat zij begrijpt dat ze dit niet meer moet doen.
Bij de andere 3 was het zoveel eenvoudiger, als ze1 keer hun vinger aan de kaars brandden deden ze het nooit meer.
Maar dit kindje heeft het misschien al wel 20 keer gedaan en de 21 e keer zal ook nog wel komen vrees ik.
Maar het bang boek komt er!!!
Bedankt Anette!
Gr. Isiss - Onze zoon van 10 jaar is s'avonds erg bang in het donker.
Als hij naar bed gaat wil hij niet alleen naar boven. Er moet naast het bedlampje nog een lichtje aan. Hij doet alle deuren boven dicht voordat hij op bed gaat.
Als je later gaat kijken staat het zweet op zijn voorhoofd.
Hij zegt dat hij het nieuws (journaal) in zijn hoofd houdt.
Hij heeft ook een periode nachtmerries gehad waarin men hem ontvoerde. Hij werd dan na een uurtje slapen gillend wakker.
Wat is hieraan te doen ?
Ik denk dat u het heel goed doet. Blijkbaar lukt het om al pratend uw zoontje gerust te stellen. De meeste kinderen hebben wel zo'n periode waarin ze zich realiseren dat ouders niet onsterfelijk zijn. Een kleine tip misschien nog. Wanneer hij hier weer over begint, kijk dan eens of hij misschien ook zichzelf gerust kan stellen. U kunt dan bijvoorbeeld vragen wat jullie daar de vorige keer over besproken hebben en of hij dat ook tegen zichzelf kan zeggen. Als hij dat kan , heeft hij de helpende gedachten ook bij de hand als u er niet bent.quote:
Mijn zoontje van 7 jaar is de laatste tijd in bed nogal eens bang voor doodgaan van mij of van hemzelf.
Meestal kan ik hem wel gerust stellen na een tijdje praten over dat we dat nog lang niet van plan zijn. En ondanks dat ik niet gelovig ben zeg ik wel dat we dan gezellig samen gaan hemelen. Vind het niet altijd makkelijk de juiste woorden te vinden.
Ik weet niet hoe oud uw dochtertje is. Afhankelijk daarvan kunt u dit probleem ook weer benaderen door een combinatie van voordoen, doen ( waarbij elk klein stapje beloond wordt) en anders denken. Als ze al in staat is om te zeggen war ze bang voor is, kunt u haar helpende gedachten leren. Die kan ze dan ook meteen toetsen in de realiteit door bijvoorbeeld als eerste oefenstapje met bandjes en door u vastgehouden het water in te gaan. Geleidelijk aan laat u haar los,( waarbij zij steeds mag aangeven wanneer ze een volgend stapje durft) en gaat er minder lucht in de bandjes. Het kost tijd, maar op deze manier door zelf de stapjes te bepalen kan ze langzaam meer vertrouwen krijgen.quote:
Hallo Annette,
Mijn dochtertje is bang om te zwemmen. Ze wil haar A diploma niet halen, ik heb het geprobeerd maar iedere week was een drama. Ook vakanties zijn overschaduwd door de angst van mijn dochter. We kunnen niet met het hele gezin lekker naar het zwembad of naar de zee.
Ik heb geen idee waar dit door kan komen, ze heeft nog nooit iets dramatisch meegemaakt. Hoe kan ik haar zover krijgen, zonder dat ze zich gedwongen voelt.
Ik vind het belangrijk dat ze zichzelf kan redden en dat ze een diploma haalt.
Alvast bedankt voor je advies,
Groetjes Sarah- Mijn zoontje van 7 jaar is de laatste tijd in bed nogal eens bang voor doodgaan van mij of van hemzelf.
Meestal kan ik hem wel gerust stellen na een tijdje praten over dat we dat nog lang niet van plan zijn. En ondanks dat ik niet gelovig ben zeg ik wel dat we dan gezellig samen gaan hemelen. Vind het niet altijd makkelijk de juiste woorden te vinden. - quote:
Mijn dochtertje van zes en half heeft het sydroomvan Asperger.
Zij lijd vooral aan irreële angsten waar wij goed mee hebben om leren gaan.
Ons probleem is, de gevaarlijke dingen waar zij werkelijk bang voor zou moeten zijn ziet zij niet.
Geen angst voor water, hoogtes, dieptes, mama kwijtraken, verkeer water etc.Zij duikt overal zonder nadenken in.
Dus ik ( of juf ) moeten haar de hele dag door behoeden voor gevaarlijke stunts.
Zij is al jaren in therapie maar dit is toch een probleem waar we geen van allen de vinger op kunnen leggen.
Gr. isiss
U heeft al veel geprobeerd dus vermoedelijk ook wat ik u nu ga adviseren. Naast het afleren van irreele angsten is het aanleren van terechte angsten voor sommige kinderen ook heel moeilijk. Heeft u al geprobeerd om samen met uw dochtertje een bang-boek te maken. Daarin schrijft u verhaaltjes, plakt foto's en laat haar tekeningen maken over zaken waar ze bang voor moet zijn. Herhaling is, zoals u al gemerkt heeft het enige wat op den duur kan helpen. - Hallo Annette,
Mijn dochtertje is bang om te zwemmen. Ze wil haar A diploma niet halen, ik heb het geprobeerd maar iedere week was een drama. Ook vakanties zijn overschaduwd door de angst van mijn dochter. We kunnen niet met het hele gezin lekker naar het zwembad of naar de zee.
Ik heb geen idee waar dit door kan komen, ze heeft nog nooit iets dramatisch meegemaakt. Hoe kan ik haar zover krijgen, zonder dat ze zich gedwongen voelt.
Ik vind het belangrijk dat ze zichzelf kan redden en dat ze een diploma haalt.
Alvast bedankt voor je advies,
Groetjes Sarah - Mijn dochtertje van zes en half heeft het sydroomvan Asperger.
Zij lijd vooral aan irreële angsten waar wij goed mee hebben om leren gaan.
Ons probleem is, de gevaarlijke dingen waar zij werkelijk bang voor zou moeten zijn ziet zij niet.
Geen angst voor water, hoogtes, dieptes, mama kwijtraken, verkeer water etc.Zij duikt overal zonder nadenken in.
Dus ik ( of juf ) moeten haar de hele dag door behoeden voor gevaarlijke stunts.
Zij is al jaren in therapie maar dit is toch een probleem waar we geen van allen de vinger op kunnen leggen.
Gr. isiss - quote:
Heel hartelijk bedankt voor uw adviezen! Ik hoop dat ze gaan helpen. ze maakt de angst in haar hoofd heel groot, heb ik het gevoel. Ze geeft aan dat ze een schok voelt als ze een hond ziet (ook op hele grote afstand, los of aan de riem maakt niet zoveel uit) en dat ze dan alleen maar wil wegrennen. Ze gaat als een hond te dicht bij komt ook heel hard gillen en klimt bijna boven op me.... Haar broertje van 5 heeft het inmiddels overgenomen. gelukkig vind de jongste van 3 dieren echt helemaal leuk. maar dat is voor de oudste twee niet een reden om te geloven dat ze niet zo bang hoeven te zijn.
Ik ga het uitproberen!
Misschien nog een kleine aanvulling. Kinderen leren heel veel van het voorbeeld van anderen. Door zelf een hond te aaien of door uw jongste te prijzen als hij met een hond speelt geeft u uw andere kinderen een voorbeeld. Probeer uw dochter aan te moedigen om van een afstand even te blijven staan, ook als ze die schok in hara lichaam voelt. Door niet weg te rennen , maar te blijven kijken zet ze al een belangrijke eerste stap en kan ze ook voelen dat de spanning en de angst in haar lichaam minder wordt, als ze niet meteen weg loopt.
Succes voor u en uw dochter. Het is heel moedig van hara als ze deze angst durft aan te pakken. Spreek ook met haar af dat ze dan wel een beloning voor haar dapperheid heeft verdiend. En leg uit dat ze nooit van de angst afkomt als ze weg blijft lopen. Ze zal namelijk haar heel leven honden blijven tegen komen, dus als ze haar angst overwint heeft ze daar de rest van hara leven plezier van. - Heel hartelijk bedankt voor uw adviezen! Ik hoop dat ze gaan helpen. ze maakt de angst in haar hoofd heel groot, heb ik het gevoel. Ze geeft aan dat ze een schok voelt als ze een hond ziet (ook op hele grote afstand, los of aan de riem maakt niet zoveel uit) en dat ze dan alleen maar wil wegrennen. Ze gaat als een hond te dicht bij komt ook heel hard gillen en klimt bijna boven op me.... Haar broertje van 5 heeft het inmiddels overgenomen. gelukkig vind de jongste van 3 dieren echt helemaal leuk. maar dat is voor de oudste twee niet een reden om te geloven dat ze niet zo bang hoeven te zijn.
Ik ga het uitproberen!
Angst voor honden komt veel voor. De aanpak is twee-ledig. U kunt met uw kind nagaan wat ze denkt dat honden hara aan kunnen doen, dus haar bang makende gedachten opsporen en kijken hoe u samen met haar kunt onderzoeken of die gedachten kloppen en of u andere helpende gedachten kunt verzinnen. Daarnaast kunt u haar helpen door stap voor stap hara vermijding van honden te doorbreken. Dat betekent dat u bijvoorbeeld kunt beginnen door met haar plaatjes van honden te bekijken of films van Lassie en Beethoven. Een volgende stap zou kunnen zijn om een wat suffe en niet te grote hond van een afstand te bekijken. U zou dan zelf die hong kunnen aaien om haar te laten zien dat er dan niets gebeurt. Zo gata u samen met har stapje voor stapje dichter bij honden komen. Lukt dit niet dan kunt u inderdaad het beste professionele hulp zoeken. Op veel Riaggs en andere instellingen maakt men gebruik van het programma : Denken + Doen= Durven. Dit programma ontwikkeld door Dr Susan Bogels is zeer succesvol bij het overwinnen van kinderangsten. U kunt ook de boeken die bij dit programma horen bestellenquote:Mijn dochter van bijna 9 is ontzettend bang voor honden, dat ze niet durft te spelen bij vriendinnetjes waar honden zijn. Ook op bezoek bij vrienden met honden is een drama. Laatst op het strand waren we binnen 5 minuten weer weg, omdat ze hysterisch werd van al die honden. Ik ben al met haar naar een kinesioloog geweest, maar haar angst is allesbehalve verdwenen. Het wordt naar mijn gevoel alleen maar erger de laatste tijd. Hoe kan ik haar helpen, eventueel met professionele hulp.- Bedankt, zo ongeveer heb ik het ook aangepakt, maar er stonden nog tips bij die ik kon gebruiken.
- quote:Mijn zoon van 11 vertelt wel eens dat hij bang is dat er oorlog komt. Ik weet niet goed hoe ik hier op moet reageren. Ik heb geen goede argumenten om hem gerust te stellen. Mijn zoon heeft een lichte vorm van PDD-NOS en is gemiddeld intelligent.
Kinderangsten hebben net als bij volwassenen ales te maken met de gedachten van kinderen over datgene waar ze bang voor zijn. Vraag aan uw zoon wat hij denkt over de oorlog. Is hij bang dat er hier oorlog komt? En hoe denkt hij dan dat dat zal gaan. Als je de bangmakende gedachten van je kind weet, kun je ook beter die gedachten met hem doornemen op juistheid. Het helpt dan om vragen te stellen als: weet je zeker dat er hier oorlog komt? Als er hier oorlog komt weet je dan zeker dat er ook op ons geschoten wordt ? enzovoorts, afhankelijk van wat hij denkt. U kunt daarna, dus als hij is gaan twijfelen aan de waarheid van zijn gedachten met hem samen zoeken naar 'helpende gedachten', bijvoorbeeld: De kans dat hier oorlog komt is heel klein omdat alle landen samen hebben afgesproken dat ze elkaar dan helpen en dan zijn we samen hel sterk.
Dat uw kind PDD-NOS heeft maakt voor deze aanpak niet vel uit. Deze methode ( cognitieve gedragstherapie) is ook en met succes toegepast bij kinderen met autisme. - De angsten bij jongere kinderen zijn vaak makkelijker te verhelpen is mijn ervaring. Mijn dochter (nu 9) was altijd bang voor spoken. Ik gaf haar dan een speciale knuffel en zei dan dat die haar zou beschermen en er dan geen spoken zouden zijn. Nu is ze nog bang in het donker, dus laten we gewoon een klein lichtje aan.
- Mijn dochter van bijna 9 is ontzettend bang voor honden, dat ze niet durft te spelen bij vriendinnetjes waar honden zijn. Ook op bezoek bij vrienden met honden is een drama. Laatst op het strand waren we binnen 5 minuten weer weg, omdat ze hysterisch werd van al die honden. Ik ben al met haar naar een kinesioloog geweest, maar haar angst is allesbehalve verdwenen. Het wordt naar mijn gevoel alleen maar erger de laatste tijd. Hoe kan ik haar helpen, eventueel met professionele hulp.
- Veel voorkomende angsten bij jonge kinderen zijn bijvoorbeeld:
- angst voor beesten
- angst voor het donker
- angst om alleen te zijn
- angst om ziek te worden
Bij oudere kinderen komen dara vaak angsten bij die te maken hebben met beoordeling door anderen: dus bijvoorbeeld
- angst om voor de klas iets te zeggen
- angst om te falen
- angst om te dik te worden
enzovoorts - Mijn zoon van 11 vertelt wel eens dat hij bang is dat er oorlog komt. Ik weet niet goed hoe ik hier op moet reageren. Ik heb geen goede argumenten om hem gerust te stellen. Mijn zoon heeft een lichte vorm van PDD-NOS en is gemiddeld intelligent.
- Welkom.
De komende twee en een half uur kunt u vragen stellen of ervaringen delen over kinderangsten. Ieder kind is wel eens bang. Hoe kun je je kind over die angsten heen helpen? Wat is normale angst en wanneer is je kind echt veel banger dan andere kinderen? Wat kun je dan doen om ervoor te zorgen dat hij die angsten overwint? Omdat veel moeders ervaring hebben met angsten bij hun kind zal ik niet alleen vanuit mijn vak daar iets over zeggen, maar ik hoop ook dat u eigen ervaringen en oplossingen wilt delen met andere moeders die worstelen met hetzelfde probleem.
Annette Heffels
