Met deze hoge temperatuur buiten zie je misschien wat meer door de vingers of schiet je wellicht juist eerder uit je slof, dan gewoonlijk. Wat is jouw mening over de opvoeding? Gedijen kinderen beter als je consequent bent? En moet je dan ook één lijn trekken met je partner?

Over kinderen en opvoeden raak je nooit uitgepraat, dat blijkt iedere keer weer als je op een forum, een workshop of ouderavond het ouderschap deelt. Ik wens jullie veel plezier met jullie kinderen en een hele goede vakantie!!
Wil je meer weten over de workshop 'Oneens in de opvoeding ' surf dan naar www.opvoeddesk.nl Als Margrietlezer krijg je 20% reductie.
Wellicht tot ziens bij deOpvoeddesk!
Hartelijke groet,
Emmeliek

Hoi Ellemiek,

Dank voor je tijd en voor je tips!

Hoe meer kinderen het gevoel hebben dat je de baas over hen bent, des te meer protest en verzet kun je gaandeweg in de opvoeding verwachten. Het is best lastig om zonder macht kinderen groot te brengen. Zeker als je dat van thuis uit niet gewend bent. Dat vergt wat extra tips en tools, maar zorgt ervoor dat je een hechte band met je kind krijg, gebaseerd op wederzijds respect. Dan blijft Opvoeden ook Genieten, ook als je pubers hebt!

Hoi Ellemiek,
De jongste is altijd wat makkelijker in de omgang geweest dan onze oudste hoewel het een schat is, absoluut. het ligt dus niet altijd aan de leeftijd, maar ook aan het karakter. Ik vind hem te gesloten en wil thuis graag alles een beetje meer open hebben, ook omdat er bij mij in het gezin vroeger niet zoveel openheid was. Ik ben enig kind en heb het best goed gehad, maar wil het in ons gezin graag open hebben en de oudste is hier niet altijd gelukkig mee. Ik zie zo'n ideaalplaatje voor me waarbij de kinderen alles tegen hun moeder en vader kunnen zeggen.Ik vind het lastig om daarmee om te gaan eerlijk gezegd en ga dan misschien wel over zijn grenzen heen.

Wat een goed punt. Dus vooral uitleggen wat er speelt zodat zij onderdeel hiervan worden. Dan kunnen zij zelf ook bepelen hoe ze hier mee om willen gaan?

quote:

Wat mooi gezegd, dank je! Maar wat adviseer jij vooral? Waar hebben kinderen behoefte aan of is dit afhankelijk van kind en leeftijd?

Eigenlijk is het woordje te het eerste criterium. Kinderen gedijen niet als je teveel jouw stress en zorgen over hen uitstort. Een tweede criterium is dat kinderen zich raad moeten weten met jouw zorgen. Weten zij bijvoorbeeld een handige oplossing voor jouw stress dan groeit hun zelfvertrouwen. Je doet kinderen dus ook tekort als je hen in een te warme wieg onderdompelt, waar alles koek en ei is.

De reacties zo overziend, lijkt het erop dat jongere kinderen niet zo'n last hebben als je wat inconsequent bent. Is dat met pubers anders?

Wat mooi gezegd, dank je! Maar wat adviseer jij vooral? Waar hebben kinderen behoefte aan of is dit afhankelijk van kind en leeftijd?

quote:

Elsje:
Mijn man doet dat ook wel. Ik zeg ook wel eens dat ze het behalve aan mij ook aan hun vader moeten vragen, maar alleen om te laten zien naar hen toe dat we samen een beslissing horen te nemen. Ik ben helemaal geen strenge moeder. De oudste gaat dit jaar voor het eerst met 7 vrienden naar Spanje (Salou!) en ik vind dat heus wel oke. Maar het gebeurt wel dat ik de oudste iets zeg en mijn man en de jongste zeggen dat dat anders kan of wat dan ook en dan heb ik ineens drie mannen tegenover me en dat vind ik best lastig.

Als je de kinderen duidelijk wilt maken dat je samen beslissingen neemt, is het handig om op vragen van je kind nog even bedenktijd in te lassen. Overleg eerst met je partner en kom dan samen met één mening naar buiten. Doe je dat niet, dan weten kinderen haarfijn jullie meningen tegen elkaar uit te spelen.

quote:

Ja exact. Toen ik kinderen kreeg heb ik me voorgenomen zo als mijn moeder word ik niet, mijn persoonlijke zorgen en drukte uit ik niet naar mijn kinderen. Toch doe ik het en ben ik daarme niet altijd consequent. Is dit een bekend probleem?

Ja hoor, iedereen neemt bagage mee vanuit zijn eigen gezin. Jouw moeder was zich er niet bewust van dat ze dat deed. Jij hebt het als storend ervaren en wilt dat juist veranderen, daarmee breng je al verandering in je moederschap naar jouw kinderen! Eis vooral niet van jezelf om hier consequent in te zijn. Iedere keer dat het je wel lukt, maakt jou tot de moeder, die je wilt zijn!

Hoi Emmeliek, Wat een eye opener! Zo heb ik het inderdaad nog niet bekeken, terwijl ik hier toch wel eens iets over lees of hoor, juist omdat ik soms zelf in deze situatie zit. De oudste lijkt qua karakter ook meer op mij, dus met hem bots ik wat meer dan dat mijn man doet. Met de jongste is het precies andersom; die lijkt meer op mijn man en botst weer wat meer met hem. Ik probeer met de oudste tegenwoordig wat relaxter om te gaan en dat werpt best zijn vruchten af. Dus ik ga je advies zeker uitproberen!

Elsje:
Mijn man doet dat ook wel. Ik zeg ook wel eens dat ze het behalve aan mij ook aan hun vader moeten vragen, maar alleen om te laten zien naar hen toe dat we samen een beslissing horen te nemen. Ik ben helemaal geen strenge moeder. De oudste gaat dit jaar voor het eerst met 7 vrienden naar Spanje (Salou!) en ik vind dat heus wel oke. Maar het gebeurt wel dat ik de oudste iets zeg en mijn man en de jongste zeggen dat dat anders kan of wat dan ook en dan heb ik ineens drie mannen tegenover me en dat vind ik best lastig.

Heeft je aard en karakter niet ook wat te maken met de manier van opvoeden? Ben jezelf iemand die van regelmaat en orde houdt, dan wil je ook graag dat er naar geluisterd wordt. Vanzelf word je dan meer de boeman...en je partner kiest vanzelf de andere rol, die van de gezellige ouder! Probeer die rol dus te doorbreken. Ruil één dag van rol en je zult zien hoe verfrissend dat werkt in het ouderschap!

Ja exact. Toen ik kinderen kreeg heb ik me voorgenomen zo als mijn moeder word ik niet, mijn persoonlijke zorgen en drukte uit ik niet naar mijn kinderen. Toch doe ik het en ben ik daarme niet altijd consequent. Is dit een bekend probleem?

quote:

Dag emmeliek. Ik merk vooral dat ik het erg moeilijk vind om de grens te bepalen. Met mooi weer kan ik soms ook beter ontspannen en ben ik wat makkelijker. Maar als ik druk ben met werk en veel aan mijn hoofd heb verlies ik soms de aandacht en sta ik dan weer wat meer toe of besluit dan in eens om een grens te bepalen. Beetje alsof ik dan minder controle over dingen heb.

Bedoel je dat er periodes zijn dat je de teugels thuis gemakkelijk wat laat vieren, maar op drukke momenten dat je dan inconsequenter wordt?

Hier proberen wij wel zo natuurlijk mogelijk mee om te gaan. Nu zitten we ook lange avonden buiten. Tijdens vakantie gaan ze ook wat later naar bed. Ik zie wel dat zij het vervelend vinden als het gezellig is en wij zeggen: zo jongens nu naar bed. Vanaf dat moment houden wij het vaste patroon wel vast wat we altijd doen. pyjama aan, tanden poetsen, nog even (voor)lezen (jongste is 5 en de oudste is 8) en dan slapen.

Ik heb twee zonen van 15 en 17 jaar. Ik heb de indruk dat ik wat strenger ben en dat de vader zich wel eens achter mijn beslissing verschuilt en dat vind ik heel lastig.Ik heb dan weleens het gevoel dat ik de boeman ben.

Wij overleggen wel met elkaar maar het eeuwenoude excuus van: wat vindt je vader daarvan gebruik ik soms ook wel. Of zoiets als: nou dat moet je maar aan je vader vragen.

Het weer heeft duidelijk zijn invloed op ouderschap. Je dagritme is anders, je tilt niet zo zwaar aan de eet- en bedtijden en wilt ok meer genieten. In zo'n losse ontspannen sfeer wil je toch ook dat je kinderen naar je luisteren. Vragen kinderen er dan om dat je toch weer die politieagent moet zijn?

Dag
Ik ben Emmeliek Boost, pedagoge en initiatiefneemster van deOpvoeddesk. Je kunt bij ons terecht voor iedere vraag van baby t/m puber. We horen vaak dat ouders het lastig vinden als ze het oneens zijn over de opvoedinsgaanpak. Van Papa mag het wel en van jou niet! Herken je dit dilemma? Hoe lossen jullie dit op?

Dag emmeliek. Ik merk vooral dat ik het erg moeilijk vind om de grens te bepalen. Met mooi weer kan ik soms ook beter ontspannen en ben ik wat makkelijker. Maar als ik druk ben met werk en veel aan mijn hoofd heb verlies ik soms de aandacht en sta ik dan weer wat meer toe of besluit dan in eens om een grens te bepalen. Beetje alsof ik dan minder controle over dingen heb.