Ontspanning
- Home
- // forum
- // Ontspanning
- // België
Dit onderwerp heeft 681 reacties, is 63853 keer bekeken, en bestaat uit 28 pagina's. U bent momenteel op pagina 9 van 28.
De laatste reactie is geplaatst op 20-05-2012 20:46.
België
Originele tekst en antwoord overgezet bij Vraag aan moderatorModerator_Margriet wijzigde dit bericht op 09-11-2011 22:19 met 92%
reacties
- Lieve TInne
ik begrijp je zo goed als je zegt dat je nooit ruzie met je dinnetje zult krijgen, dat is een super vrienschap.. heb ik hier ook..
maar even een vraag, ik neem aan dat je wel eea verdraait hebt over verhaal?? en niet de echte namen hebt gebruikt? want moet toch niet zo zijn dat door wat hier geschreven wordt en door zoveel meegelezen..
stel dat..
ach je weet wat ik bedoel.
en die knuf krijg je vast wel.. anders doe je hem gewoon voor (zoals hij dan naar zijn dinnetje doen kan...)
voor jou weer een goedemorgen dus.. - Zoals beloofd.
19.25Hr Romain is net de deur uit. Deze morgen was ik zo slim om zonder sleutel de deur uit te gaan en gelukkig heeft hij een reserve. Dat wou wel zeggen dat hij al om 11.30Hr hier was en daar had in nu echt geen plannen voor gemaakt. Toch een fijne namiddag gehad. Samen gaan inkopen doen Wim met de inkopen naar binnen gestuurd en dan met ons tweetjes op naar dat dagbladhandel. Ik had deze week nog geen Margriet gekocht en dan gaan we zo wat neuzen in de nieuwe uitgaves van diverse tijdschriften ons gedacht zeggen bij wat we lezen en zien. Goedkoop vertier zeg maar. Eens terug hier wordt er dan koffie gezet en gaat we met ons twee zitten lezen aan de keukentafel of beter gezegd het keukentafeltje. Radio zachtjes en op de achtergrond de geluiden van Wim met de Wii of de laptop.
Woensdag dus. Ik was ruim op tijd in het station om toch maar niet te laat te komen. Op gebeld dat ik tegen 09.45Hr ging aankomen dat bleek geen probleem te zijn want ze had zich vergist in het uur dat ze bij de dokter moest zijn. Dat begon al goed, ze zou me pas kunnen ontmoeten tegen 11.00Hr. Nu is Luik echt een hele toffe shop-till-you-drop-stad maar er is wel één groot probleem als je er als vrouw alleen rondloopt op de Place Saint-Lambert. Dat is dat plein waar vorig jaar die aanslag gebeurd is voor zij die het zich nog herinneren. Het stikt daar van de mannen van alle genres en slag die op de vrouwen uit zijn.
Meteen krijg je de liefste complimentjes en begeleiden ze u ongevraagd mee langs de winkels. Ik had ook prijs. Ik denk oost-europees, 35 jaar, oude kleren, zweetgeur hele vuile handen en kapotte schoenen.
"O madame, vous êtes si charmant." Dat hij me dus charmant vond.
"Vous êtes seule?" Of ik alleen was.
Hij begon me al op mijn zenuwen te werken en ik ben snel de straat overgestoken om de HM in te vluchten. Daar wat rond gekeken en tussendoor ook eens aan het venster gekeken of hij er nog was. Niks te zien ik kon weer in de zon gaan lopen.
"Vous voulez bien aller boire une tasse de café avec moi?" Was hij er weer!! Of ik een tas koffie met hem wou gaan drinken.
Ik weet niet meer wat ik precies geantwoord heb maar hij droop af en ik voelde me een winnaar. Ik kon dus opgelucht naar de Galérie Saint-Lambert want daar zijn enkele winkels die ik moet gezien hebben in Luik waaronder de H*ma. Jawel, de waalse gemeenschap is zot van jullie favoriete keten. Sta je daar de neuzen in de gebreide vestjes die Wim wel leuk zouden staan en jawel "Rebonjour madamme, comment ça vas?" Toen heb ik in het nederlands geantwoord en wel dit:
"Onnozel manneke, als ge nu niet maakt dat ge weg zijt dan gaat ge in aanraking komen met mijn handtas!!!" Ineens stond er een boom van een beveiligsheidsagent die mijn 'fan' letterlijk bij de kraag vatte en hem door de winkel sleurde om hem weeral letterlijk aan de deur te gooien. Ik stond als vastgenageld en kon alleen maar kijken naar wat er zich afspeelde.
De boom kwam terug naar mij toe en vroeg in perfekt nederlands of alles in orde was. Mijn God was dat een mooie man! Vergeet het wit paard verdorie trek die ridder een kostuum van de veiligheid aan. Ik moet iets geantwoord hebben in deze aard:
"Aaaaaiiiikkkeuuuuuuhhhhhhhhhééééééé????!!!!!!!!" Er liep net geen kwijl uit mijn mond.
"Mevrouw, bent u in orde? Wilt u misschien gaan zitten?"
Mijn hoofd zei "Nope, leg me hier maar neer er moet zelfs geen dekentje op de grond liggen."
"Ja ja, alles in orde dank u."
"De Galérie wilt zich verontschuldigen voor het ongemak en daarom mag ik u een bon aanbieden voor een drankje."
Mijn hoofd weer "Hoe geen sex in het midden van de Hem*????"
"Dank u wel, dat is meer dan vriendelijk."
"Ik wens u nog een fijne dag toe mevrouw."
Ik kon alleen maar knikken en genieten van het uitzicht op zijn poep toen hij weg wandelde. Schoon plaatje was dat, heel schoon plaatje.
Op dat moment ging de gsm en Helga stond op de stoep van de Galérie. Haar verteld wat er gebeurd was en zij wou onmiddelijk op jacht naar de boom. We hebben de hele galerij gedaan maar geen boom te zien. Dan maar die koffie gaan drinken en beginnen praten. Met die in Frankrijk is nog alles koek en ei. Hij gaat ook een tweede gsm aanschaffen zodat ze kunnen sms'en en bellen zonder dat zijn vrouw het aan de weet komt. Dat is echter nog niet genoeg voor Helga. Ze heeft nu ook weer contact met een jonge onderofficier met wie ze in Kabul heeft gewerkt. Kortom Helga is volledig in haar nopjes. Hij wil wel met haar afspreken in een hotel maar dan moet het over de franse grens zijn willen ze niet het risico aangaan van betrapt te worden.
Ik heb haar daar voor compleet gek verklaard en mijn afkeur heel duidelijk gemaakt. Omdat ze mijn vriendin is heb ik haar ook laten weten dat ze moet doen en laten wat zij wilt en ik haar daarom niet minder graag zal zien. Zij begrijpt dan weer niet waarom ik hier niet meer mannen ontvang als ik de kans krijg. Ze wil graag van leven wisselen met mij en dan zou ze nogal een leven hebben. Elke dag een andere vrijer is voor haar het mooiste leven dat je kan hebben als vrouwelijke vrijgezel. En daaraan merk je dus dat wij een ying en yang zijn. Ik zou blij zijn met een man als Marc die mij op handen zou dragen en alles doen voor mij en Wim. Ik hoop dat ze ooit beseft wat ze heeft. Morgen vertrekt ze trouwens met Marc en haar kleinzoon voor een weekje Italië. Snappen jullie nu wat ik bedoel?
Onze shopping dag was voor de rest zoals elke dag met Helga. We begrijpen elkaars zin voor mode absoluut niet en geven ook de nodige commentaartjes zonder dat er ooit ruzie van zal komen. Zij kleedt zich meer en meer als een overjaarse del. Het kan niet kort genoeg zijn en van kleuren en printen heeft ze geen kaas gegeten. Ze heeft zich een stel rode hakken gekocht(schoenmaat 43 want Helga is een hele forse meid) die ze nooit gewoon zal kunnen dragen en dat zei ik haar ook. Ze is dan ook enkel van plan om die te dragen als ze naar dat hotel in Frankrijk gaat. Aha, op die manier dus. "Kijk sis, het zijn uw centen als je denkt dat ze het waard zijn moet je ze kopen." Wat kon ik anders zeggen? Voor mezelf heb ik een paar oranje hakken gekocht om ook eens hele hippe modieuse schoenen te hebben.
Geweldig vind ik ze maaaaaaaar ik heb niks om erop te dragen. Toen ik gisteren voor Wim aan het kijken was die trouwens beeldig staat met zijn nieuwe kleren heb ik ook voor mezelf rondgekeken. Tante Annie vond hem nu uitzien als "Un vrais jeune homme." Een echte jongeman dus en dat vond ik ook toen ik hem in de woonkamer zag staan deze morgen. Voor Wim kan ik iets binnen de 5 minuten vinden voor mezelf is het niet zo gemakkelijk. Ik wil wel iets in die nieuwe kleuren maar ik durf niet goed. Ik vind de combinatie van dat nieuwe oranje met roze wel plezant en hoop ook iets in die richting te kunnen vinden. Het zal voor volgende week zijn na de oefening.
Samen met Romain heb ik deze namiddag eindelijk een plank opgehangen wat wel mocht na 14 maanden :-) en nu heb ik dus de puinhoop achter de deur in de hal kunnen opruimen. Ondertussen heeft de machine haar 3-maandelijkse beurt gedraaid op het kookprogramma met soda om de zeepresten weg te wassen en de machine propper te houden. Ook de halkast zelf is opgeruimd wat gemakkelijker gaat als er zo een grote man bij u is die met het grootste gemak van de wereld de spullen op de hoogste pland kan zetten. Pas op, het gaat hier nog in orde komen hahahaha
Jullie merken dat ik weer een beetje mezelf ben. Tante Annie en ook jullie mailtjes hebben me duidelijk gemaakt dat ik het geluk dat ik heb moet koesteren. Wat er allemaal gebeurd is, is vreselijk maar ik had er niks kunnen aan doen en zal er ook niks kunnen aan doen. Wim is mijn hier en nu. Wim is de reden dat Romain en ik leven. Romain begrijpt Wim als hij mij niet wilt knuffelen want hij is ook zo. Ik begrijp zijn uitleg ik ga mij er echter niet bij neerleggen. Voor Wim hier morgen de deur uit gaat zal ik een knuffel hebben gehad.
Morgen ga ik alvast achter ontbijtkoeken terwijl hij naar de herhaling van zijn lievelingsprogramma kijkt. Hij heeft alleen van die programma's als je hem moet geloven hihihihi. Ik wil er een toffe dag van maken en dat zal me zeker ook gaan lukken. Romain komt om 13.00Hr couscous eten en het wordt hoog tijd dat ik een recept ga zoeken wil ik niet afgaan tijdens de lunch :-).
Lezers allemaal, voor zij die het vandaag nog lezen zeg ik slaap zacht. Zij die dit als ochtendlectuur lezen wens ik alvast een hele goedemorgen.
Met liefs,
jullie bijna als de oude Tinnemamtin wijzigde dit bericht op 17-03-2012 20:53 met 0% - Goedemorgen allemaal,
Een vluggertje voor ma aan de telefoon hangt. Ik had inderdaad schrik dat een heel goede vriendin/collega haar dochter op de bus zat maar dat is gelukkig niet zo. Ze vertrekken deze op Skiklas maar ze zien het niet zo helemaal zitten.
Te laat, ze heeft al gebeld :-). Maar nog dit over Wim en zijn papa. Jullie hebben het allemaal bij het rechte eind dat Wim volledig in zijn puberperiode zit wat wil zeggen dat knuffels en zoentjes eeeeeeiiiikkkkkkkkk zijn en al helemaal als je ma erachter zit te zeuren. Wat Romain betreft, tja die heeft ook dat autisme en kan zich niet inleven in mijn gevoelens en mijn nood aan troost of warmte. De hints mogen zwart op wit voor zijn neus staan dan nog maakt hij de 'klik' niet om het uit te voeren. Moeilijk om uit te leggen maar na zoveel jaren ken ik hem ondertussen en ga het hem/hun niet kwalijk nemen.
Ik heb mezelf getroost met Wim in het nieuw te zetten volgens de laatste trend en de hippe kleuren. Het had behoorlijke voeten in de aarde om ze hem aan te krijgen. Jonge jonge jonge toch wat een commentaar op een hemd en een broek. Hij heeft zelfs gedreigd met ze kapot te knippen tot ik 'het' argument naar boven haalde:
"Dan schrijf ik Melissa een brief wat een vervelende jongen jij geworden bent."
Stilte.
"Jij hebt haar adres toch niet en dan geef ik die brief niet af."
"Dan schrijf ik haar via de school want ze zit tenslotte in het internaat." Die vond ik zelfs van mijn eigen briljant :-).
Weer stilte.
"En toch vind ik die broek stom en dat hemd ook!!!"
"Dan passen jullie goed samen want jij doet ook stom."
Broek ging aan met veel binnenmonds gemopper ook zo het hemd en de knopen gingen zelfs dicht.
Een mooie overwinning voor mam.
Nu moet ik wel nog nieuwe schoenen voor hem aanschaffen want die dikke winterschoenen staan als een roze olifant onder de frisse lentekleren.
Fijne zaterdag allemaal. Straks mijn verslag van woensdag in Luik.
+ 41.000 tikjes op mijn schouder. GEWELDIG is dat. Voor elke tik een zoen in jullie richting. - Lieve Tinne,
Zijn er collega's van jou die iemand verloren hebben uit Lommel???
Hiet nieuws loopt hier een paar uurtjes achter ,maar ik heb de aankomst van de kinderen gezien.
Indrukwekkend daar kun je het niet doorg bij houden.
Sterkte en liefs,
Kneeltje - Tinneke..
hoe gaat het nu met je?
even off topic.. bijna 41.000 hits hier..
J - Dat Wim niet meer wil knuffelen heeft ook met zijn leeftijd/puberteit te maken Tinne
Zoon hier (15) geeft ook alleen nog maar ergens een verdwaalde kus zo nodig en steeds minder. Echt dat hoort bij de ontwikkeling (losmaak proces) ik heb het bij oudste ook gezien.
Romain is denk ik een echte vriend gebleven voor jou en tevens de vader van je kind dus als jij het moeilijk hebt mag hij je heus wel troosten. Misschien kun je het zelf subtiel aangeven. Sterkte meisje en naar buiten gaan het weekend... - Lieve Tinne,
Van heel ver over zee geef ik je een hele dikke knuffel en ik denk aan jou. Heb hier net live de herdenking gezien en de minuut stilte. Dan is de wereld klein, we krijgen hier alles meteen mee.
Wat Romain betreft ,net wat Jeanet aangeeft. Maak nu van de gelegenhied gebruik en geniet van je kind. Het is nooit te laat.
Dat je collega's straks paraat moeten zijn bij de vliegtuigen is ook heftig .Maar er zijn nu zo veel mensen die over veel dingen gaan nadenken.
Probeer iets van je weekend te maken.
Liefs, Kneeltje - Mamtin
Zeg tegen Romain dat het nog niet te laat is
meer een kwestie van beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald
niks niet berouw na de zonde.. jullie wim is er toch nog?.. en jij ook.. als moeder van.. die mag af en toe ook een knuf van hem (is mijn bescheiden mening)..
sterkte vandaag.. - 1 Minuut stilte om 11.00Hr. 1 Minuut. Een zucht, een paar keer met je ogen knipperen en het is voorbij. Zo snel gaat het allemaal en zo snel kan ook alles voorbij zijn daar zijn we nu allemaal weer maar eens bewust van gemaakt.
Al 2 dagen loop ik achter Wim te jagen voor een knuffel of een zoen. Niks. Hij duwt me telkens weg en dat doet zo verschrikkelijk pijn. Ik hoop zo zeer dat dit zware gevoel snel van mij af is. Nu weet ik niet hoe het met het nieuws in Nederland is, hier in België word je om het half uur eraan herinnert. Het valt me ook op hoe ijskoud sommige mensen erop reageren omdat het niet direkt betrekking heeft op hun leven. Ben ik dan zo een softie?
Normaal gezien moet ik straks om 10.00Hr mijn 15Km looptest afleggen. Nu weet ik niet of dat door zal gaan daar er om 11.00Hr die minuut stilte in ere moet gehouden worden. Slagen ga ik in geen 100 jaar het is enkel deelnemen dat ik doe zo kunnen mij achteraf geen verwijten maken. De hindernispiste is echt voor een ander keertje. Deze mail is net binnen gekomen.
Due to the one minute of silence today at 1100 hrs in commemoration of the tragic accident in Switzerland, we will have to cancel the 15 kms test today.
Eigenlijk moet ik nu een vreugde sprongetje maken maar dat kan ik niet.
Bij de koffie heb ik net gehoord dat de kollega's van een andere eenheid hier in de kazerne de taak hebben gekregen op de militaire luchthaven de C130's te helpen ontladen met de kistjes van de overledenen. O o o, wat is dit toch allemaal zo dichtbij.
Jullie hebben vast ook wel eens zo een dag gehad dat je alleen maar wil janken voor alles wat er al fout is gegaan in je leven en een paar armen om je heen wilt voelen. Dit is voor mij zo een dag. Ik wil knuffels. Ik wil horen dat het allemaal voorbij is en dat het nu weer goed zal gaan. Ik wil dat Wim mij heel dicht tegen zich aan trekt en mij troost zoals ik dat al zo vaak bij hem heb gedaan. Gisteren heb ik uit pure wanhoop Wim een brief geschreven en hem proberen duidelijk te maken dat ik nood heb aan een lief woord van hem. Af en toe een zoentje en een knuffeltje. Het mocht niet baten. Gelezen en op zijn kastje gelegd zonder gevolg.
Romain belde mij en ook die ligt met zichzelf in de knoop. Niet door datgene dat er nu allemaal gebeurd. Ook hij beseft ineens dat Wim iets kan gebeuren en dat hij zoveel tijd heeft laten voorbij gaan terwijl ze dingen hadden kunnen ondernemen. Hoe gaat het gezegde ook weer, berouw komt na de zonde.
Ik ga hier stoppen met deze belofte: morgen ga ik weer vrolijk proberen doen. Het is vreselijk wat gebeurd maar ik mag het niet toelaten om mijn leven te beïnvloeden. Mijn goede raad voor vandaag: pak ze vast! Al die mensen waar je van houdt, pak ze vast en zeg hen wat ze voor u betekenen misschien krijgen jullie wel een knuffel terug.
Knuf knuf knuf - Tinne, ik kan me je gevoel zo goed voorstellen. Ik denk bij zoiets ook meteen aan onze kleinkinderen. Die gaan ook regelmatig met school op reis.
Dat Wim er niet veel van mee krijgt is voor jou vervelend, maar geniet jij nou maar van jouw kind zoals hij is. Het kan nog veel erger. Hoorde van de week een verhaal van een oma en opa hier in het hotel. Een dubbelgehandicapt kleinkind, doof en in zijn hoofd is het ook niet goed.Totaal geen communicatie. En zo vreselijk gek met dat jongetje.
Het gedicht kende ik ook, maar het geeft nog steeds kippenvel.
Liefs, Kneeltje - Lieve Mamtin..
ook dat gedichtje schoot me door toen ik van dat vreselijke ongeluk hoorde..
en nu jij het hier hebt neergeschreven krijg ik ook weer kippevel, want het is o zo waar...
knuffel dan maar van deze noordelijke deerne..
Jquote:mamtin schreef op 15 maart 2012 @ 07:30:
ik sluit af met een gedichtje dat in één van de eerste Margrieten stond die ik ooit gekocht heb en dat is toch al tegen de 20j geleden.
Ga nooit heen zonder te groeten,
ga nooit heen zonder een zoen,
wie het noodlot zal ontmoeten,
kan het morgen niet meer doen.
Ga nooit weg zonder te praten,
dat doet soms een hart zo'n pijn,
wat je 's morgens hebt verlaten,
kan er 's avonds niet meer zijn.
Ik heb het uitgeknipt en in mijn portefeuille gestoken en daar zit het na al die jaren nog steeds. Uit de grond van mijn hart hoop ik dat wij en iedereen die we kennen gespaard blijven van zulk verdriet.
Tinne - Hallo,
Nog steeds huilt mijn hart en dat om het feit dat het ook mij/ons kan gebeuren. Deze morgen wou ik Wim zo graag een knuffel geven voor ik weg ging maar hij wou niet en duwde me weg. De tranen zijn nog steeds niet droog van die ene beweging die hij maakte. Ik mag niet kwaad zijn want hij beseft niet wat er gebeurd is. Gisteren heb ik hem verplicht om mee te kijken naar het nieuws in de hoop dat hij toch iets of wat zou beseffen wat er gaande is maar het enigste wat hij op een bepaald moment zei was "Kijk mam, dat is het vliegtuig waar jij altijd mee weg gaat.". Onze militaire airbus kwam toen in beeld.
Zou het leven mooier zijn als we allemaal zoals Wim zouden zijn of voelen? Niks meekrijgen van de buitenwereld en daarom ook niet geraakt worden door het slechte nieuws. Dit zijn van die dagen die we allemaal willen overslaan. Je wilt het niet weten niet voelen en toch staan je oren op scherp als het nieuws op de radio komt. Dan hoor je dat ouders hun kinderen moeten gaan identificeren en alleen al dat woordje gaat als een mes door mij heen. Ik moet stoppen met typen sorry.
ik sluit af met een gedichtje dat in één van de eerste Margrieten stond die ik ooit gekocht heb en dat is toch al tegen de 20j geleden.
Ga nooit heen zonder te groeten,
ga nooit heen zonder een zoen,
wie het noodlot zal ontmoeten,
kan het morgen niet meer doen.
Ga nooit weg zonder te praten,
dat doet soms een hart zo'n pijn,
wat je 's morgens hebt verlaten,
kan er 's avonds niet meer zijn.
Ik heb het uitgeknipt en in mijn portefeuille gestoken en daar zit het na al die jaren nog steeds. Uit de grond van mijn hart hoop ik dat wij en iedereen die we kennen gespaard blijven van zulk verdriet.
Tinne - Er zijn 6 volwassenen overleden, de 2 chauffeurs en 4 begeleiders.
en 22 kinderen
(net op HvNL bij SBS 6) - Wat een vreselijk ongeluk en wat erg van de kinderen , maar ook van de 2 volwassenen.
Het zal je kind of man of vrouw maar zijn , zo weggerukt uit het leven.
Sta ja ze eerst uit te zwaaien en komen ze nooit weerom, verschrikkelijk .
Vanavond nog even naar het nieuws kijken of er nog wat te melden id.
Arme ouders en broers en zussen, ook oma en opa's, het is niet de bedoeling dat je je kind of kleinkind overleeft,,
Maar ik hoop dat er niet meer slachtoffertjes vallen.
Ik wens ze allen veel sterkte toe.. - Hoi allemaal,
Hier staat de tv op BVN en ze hebben het over dat ongeluk ,wat een droefenis en triesthied en nog zoveel jonge kindertjes en leerkrachten.
En die onzekerheid voor ouders, te erg voor woorden.
Lieve groetjes, Kneeltje - Och lieverd toch..
ik hoorde het pas laat vanmorgen van dat ongeluk. moest ook gelijk aan onze school (waar ik eens per week werk) denken. want ook hier zijn veel klassen op werkweek naar diverse landen. moet er niet aan denken..
sterkte voor alle betrokkenen.. - Respect!!
Carla - Lieve mensen,
Vandaag ga ik me heel stil houden uit respect voor al die slachtoffertjes van het busongeval in Zwitserland. Ik heb met verschillende mensen van Lommel samengewerkt en ik hoop zo dat geen van hen dit verdriet zal treffen. Mijn gedachten gaan uit naar de achterblijvers. Ik kan me niet voorstellen hoe het voelt om uw kind te verliezen maar mijn hart doet al pijn als ik er nog maar aan denk.
Tinne - Mamtin
ik bedoelde die goser die je je niet meer herinneren kunt.. niet die collega die op de kazerne slaapt...
---
zo heb ik toch in begin van ons trouwen ook een soort van blunder gehad..
moet er nog om lachen.
ga ik naar de snackbar toe met een redelijk grote bestelling. komen allemaal gevulde papieren zakjes op de toonbank en ik vraag, heb je ook een plastic zak
(om die patat etc in te vervoeren)
zegt die goser achter de toonbank. nee.. wel een kunstgebit.
en begon te lachen....
thuisgekomen heb ik manlief maar gevraagd wat hij er mee bedoelde.. ik had dat totaal niet in de gaten..
en Jantine..
bovenaan de pagina kun je zien hoeveel 'hits' de site gehad heeft.. en dat is dus meer dan 40.000 keer.. oftewel je weet wel dat er veel meelezeressen zijn, alleen niet wie, daarom ook mijn oproep hier
Kneel.. de tijd gaat hard meid, voor je het weet ben je weer in dit koude kikkerlandje.. wel even een plaatsje in je koffer vrijmaken voor de zon he? dat je die mee kunt nemen voor ons....
slaap lekker allemaal hier - Nou ;.Mamtin , ik wil best wel meedoen , maar mijn leven heeft niet zo'n grote inhoud als die van jou
Dus worden het veel kleinere stukjes, met minder nieuw.
Zoveel als jij meemaakt .. ongelovelijk , kan het bijna niet geloven.
Maar goed van af nu wil ik eigenlijk ook wel een tijdje mee-draaien.
Mocht je me willen leren kennen kijk dan even op mijn dagboek??
Dan kun je zien wie ik ben en wat ik doe, zo'n beetje.
Nu tot later dan maar en ja ik lees altijd de stukjes van jullie,maar hoe kun je zien wie er allemaal meegelezen heeft??.
Gr van Janita.. - Nooit van gehoord dat "poepen" in Nl sexsen betekent?
Volgens mijn betekenis is het jezelf "ontlasten" op het toilet ..... en daar hoef je een ander echt niet van op de hoogte te stellen... - Ha dames,
Tinne, bij ons liggen die stenen niet op de lever, maar op de maag. Ook erg zwaar hoor. I ksteek zeker niet de draak met jouw uitdrukkingen, ik vind het juist heel leerzaam. Kan me erover verbazen, dat jullie overal juist Nederlandse woorden voor gebruiken.
Vandaag heb ik nog niet veel meegemaakt, we gaan straks uit eten, weten nog niet waar. En we hopen dat er niet een tropische bui over ons heen komt.
Verder is het zeker plesant dat er hier wat meer mensen komen meekletsen.
Kreeg gisteren van dochter een mail, haar jongste (5 jaar) was 's avonds naar bed gebracht om te gaan slapen, maar na een kwartier roept ze haar moeder. " Mama, mijn oogjes willen nog niet slapen", ha, ha, dan ligt oma in een deuk.
Dat verhaal over je vriendin Helga vind ik wel schokkend hoor. Eigenlijk zou ze zelf eens bedrogen moeten worden. Ze lijkt me op dat gebied een beetje ziek in haar hoofd. Maar ja, wat moet je als vriendin doen?????
Dames, wens jullie een fijne dag, tot de volgende ronde. - Dames dames,
Kijk eens aan, de tongen(vingers) beginnen los te komen en ik kan het alleen maar toejuichen. Doe vooral zo verder :-).
Voor de vroege mensen onder ons die nog in het donker de deur uit moeten zoals deze pechvogel dus, valt het jullie ook op dat de vogels al volop aan het kwetteren en aan het fluiten zijn 's morgens? Ik vind het een mooi geluid om dat in het centrum van een stad helemaal gratis te mogen aanhoren. Nu maar al die vragen van jullie beantwoorden of het gaat nog lijken alsof ik jullie stukjes niet lees.
Of ik die 'gozer' van 's zondags nog gezien heb? Bedoel je mijn o zo geile minnaar? Jahaaaa, die zie ik hier elke dag. Hij is me net komen vertellen dat Kunduz misschien wel voor niemand meer door zal gaan. Hij doet zijn best om vriendelijk te zijn maar het is niet uit zijn hart en dat merk ik heel goed. Een ander zou er niet over vallen maar ik ken zijn ogen heel goed en die zijn ijskoud. Mij doet het niks hoor en nu dat ik die poetsvrouw gezien heb waarvoor hij ,volgens de roddels, aan de deur is gezet doet het mij nog minder dan niks. Been there, did that. PUNT!
Mocht je diegene bedoelen die mij te breed vond, tja ook al zou hij voor me staan dan zou ik nog niet meer weten wie het is hahahahaha.
Het kuisen van de wapens moet inderdaad meteen na of toch tenminste de dag na het schieten gebeuren daar heb je volkomen gelijk in. Na de diensturen worden de wapens hiet niet gekuist want dan moeten ze weer overuren toekennen en oei oei stel u voor je zou er teveel verzamelen. De dag na het schieten was ik van wacht en mocht ik dus het wachtlokaal niet uit. Daarna was de wapenmaker op oefening dacht ik zo of verlof en voilà dan zit je meteen zoveel tijd later te vloeken op al vuil dat aangekoekt en opgedroogd is in je wapen. Niks aan te doen gewoon ondergaan dan gaat het iets vlotter voorbij.
Goed nieuws....ik heb zaterdag bij het inkopen in het waalse gedeelte van België gezien dat er nu ook M&M's te verkrijgen zijn met zwarte chocolade. Ze vinden dus echt vanalles uit om ons aan het snoepen te krijgen. Stond er trouwens vorige week niet op de site van Margriet dat we zwarte chocolade moesten snoepen om het gezond te houden ;-). Als het kind maar een naam heeft niet waar hihihihihi
Gisteren heeft Wim een armbandje voor Melissa gekocht. Hij had haar een kaartje gegeven waar zo een soort van vriendschapsarmbandjes opstonden in alle kleuren van de regenboog en met de betekenis van de kleur erbij. Wij gingen ervan uit dat ze voor rood ging kiezen want daar stond bij dat het de kleur van de liefde is. Ik zou het toch gedaan hebben. Neen neen, de jufffouw had de paarse aangeduid waar de betekenis mij nu even van weg is. Ik verstond de wereld niet meer maaaaar ik ging me er niet mee bemoeien en dus met Wim naar de winkel. Komt die trees die daar achter de toog stond af met een hele doos met alle soorten armbandjes in. Met kruisjes of bling-bling of een peace hangertje of of of. Ik probeerde nog te zeggen van" Neem een gewoon bandje jongen dat zijn de mooiste." En daar zag hij 'de' armband, een paarse met een doodskopje aan. Die moest en zou het worden ik had er niks meer aan te zeggen. De betekenis van romantiek is met de jaren precies wreed verandert. Zo fier als een pauw verliet Wim de winkel en ik met 100 vraagtekens boven mijn hoofd.
Zeeeeeeeeeeeegggggggggggggggg, niet teveel lachen met mijn belgisch hé. Hoe denken jullie dat ik zat te kijken toen mijn allereerste nederlandse collegaatje in Brunssum zei dat ze 'even ging poepen'. Ik wist niet meer waar kijken. Ik wist wel dat ze in nederland al wat losser zijn dan wij hier maar om nu te gaan verkondigen dat je even sex gaat hebben neen, dat had ik nooit verwacht. Dat jullie 'poepen' helemaal niks te maken heeft met onze 'poepen' ja hallo, luister eens hoe kon ik dat nu weten????? Komt ze terug van haar 'boodschap' en verkondigde vrolijk dat het deugd had gedaan! Ik ben toen een koffie gaan drinken in de cafétaria verder op in de gang. Daar zat gelukkig Lex en die heeft me héél snel het verschil uitgelegd. Dat was les 1 van de zovelen die nog zouden volgen. Het was een cultuurshock van de bovenste plank hahahahaha
De stenen op mijn lever zijn er spijtig genoeg van het soort dat hele scherpe kantjes heeft en soms behoorlijk pijn kunnen doen. Helga ken ik nu sinds begin 2008 en ik heb nooit anders geweten dat ze Marc bedriegt en het liefste met hele jonge kerels. Toen kende ik Marc nog niet en wist niet dat het een goede man is en dat is hij ook echt. Hij zal ook wel zijn mindere kantjes hebben zoals iedereen natuurlijk dat maar samenwonen met Helga is niet min hoor! Hij is op al die jaren van bedrog uitgekomen toen hij in Kaboel zat vorig jaar. Een heel gevaarlijke situatie want die liep daar met geladen wapens rond en was op een bepaald moment voor alles in staat.
Helga was ook van de kaart dat hij haar had laten weten hoe diep hij zat en dat een kogel door zijn hoofd de gemakkelijkste oplossing was. Hoe ze het heeft klaar gekregen weet ik niet maar hij heeft van zijn idee afgezien en zij heeft hem al die maanden met veel schijn mooie ogen gemaakt tot hij thuis was. Ze doen beide alsof er niks gebeurd is en geloof dat ze op een tijdbom zitten. het weerhoudt haar er niet van, van door te doen wat ze al altijd gedaan heeft. Op een gegeven moment moest ik van haar mee naar Frankrijk om als schild te dienen. We zouden zogezegd op weekend gaan. Zij daar met haar lover en ik met euhhhhhhhhh ja, een stadsplan en een hele hoop inkopen zeker. Ik heb haar daar vriendelijk voor bedankt en gezegd dat ik daar niks mee te maken wil hebben.
Ze is alleen gegaan onder het mom dat ze naar een verjaardagsfeestje ging van een franse collega die met haar in Kosovo had gewerkt. In Straatsburg!!! Ze heeft het hotel betaald omdat meneer zogezegd zijn portefeuille vergeten was en haar achteraf zou terug betalen duuuuuuuhhhhhhhhhh. Een heel weekend van de bil geweest en ineens was hij weg. Kon haar niks laten weten want o o op het feestje was zijn gsm gepikt. Ze geloofde het allemaal. Met gebroken vleugels kwam ze terug. Moest nooit meer van hem horen doodvallen mocht hij. Jullie kunnen het al raden zeker. Nog een week later had ze al gemaild en tig keren een sms gestuurd en dat doet ze nog steeds. Begrijpen jullie mijn uitdrukking nu van die tijdbom?
En hoe is het vandaag in het land der witte stranden en palmbomen? Alles goed ingesmeerd en met een watertje in de zon onze verhalen hier lezen. Ergens is dat hele internet gedoe toch een zegen. Vroeger heb ik hele bomen laten kappen om papier te hebben voor brieven te kunnen schrijven. Bij mij was je er niet vanaf met 1 A4-tje, hele bossen heb ik met de post verstuurd :-). Nu druk je op een knop en ergens ter wereld leest een omaatje mijn nieuws. Mooi is dat.
Tijd dat ik hier eens wat ga verrichten van administratie alsof hier bergen met werk liggen. Niet dus :-).
Lieve schatten, tot de volgende................. - Mamtin
die steen op je lever.. hihi.. is hij nu wat lichter geworden door het kletsen met je dinnen? en tja.. die lover van je vriendin, misschien is de spanning wat uit haar huwelijk en maakt het stiekeme het weer interessant?.. als ze met haar eigen mannetje stiekeme afspraakjes gaat maken, bloeit het bij haar misschien ook wel weer richting eigen kerel?
heb jij nog wat gehoord van die goser van laatst zondag?.. - Het lijkt mij leuk voor Tinne als wij Nederlanders ook gaan schrijven hier, anders kan Tinne net zo goed een dagboek bij houden. Zoveel schrijven als zij doet dat gaat ons niet lukken, maar niets is ons vreemd toch? Op een paar Belgische woorden na..... -:))
