Vanaf haar tweede levensjaar vraagt mijn dochter van 13 jaar op haar manier veel aandacht. Op haar 8e is de diagnose PDD_NOS vastgesteld. Dit nog wel met een vraag teken erbij, maar dit kwam het dichtst in de buurt aan de hand van alle onderzoeken. Ze is toen ong. een jaar in speltherapie geweest. Dit heeft niet veel met haar gedaan. Uiteindelijk heeft ze zelf besloten samen met de orth pedagoog om te stoppen. Ook met ons goed vinden natuurlijk. Vanaf die tijd hebben we geprobeerd om haar als ouders zo goed mogelijk te helpen met alles wat op haar levenspad kwam.  De basisschool heeft ze  met heel veel ondersteuning van ons doorlopen. Ze heeft enorme faalangst. Moest overal met haar naar toe, totdat ze wist wat er van haar werd verwacht. Kon goed mee op school, zolang ze maar niet  vooraan hoefde te staan. Vertrouwen in de juf was heel belangrijk. Ze weet zich bij andere mensen goed te gedragen. Zodra Ze thuis komt komen alle spanningen eruit. Ze kan dan vreselijk kwaad zijn, huilen, agressief (lichamelijk) onredelijk, schreeuwen, schelden, kortom iedereen die in haar buurt komt moet het ontgelden. Vooral haar zus van 15 is vaak de pispaal. Ze vind het n.l heel gewoon om iemand te knijpen, bijten of te stompen. Er niet bij stil staande dat dit wel eens pijn kan doen. Als zij daar behoefte aan heeft moet dit kunnen. Ze eist alles op. Waar ik heel veel moeite mee heb is haar manier van praten. Ze praat gewelddadig. Zegt zomaar uit het niets: mama ik hak je kop eraf en smijt het tegen de muur  zodat al het bloed tegen de muur spat. Ik reageer dan altijd dat ik dit zeer erg vind dat ze dit zegt . Ze reageerd dan met: Goh, je kan je overal wel druk over maken.  Ze denkt ook vaak negatief. Keurt op voorhand al veel dingen af. Ik weet dat dit ook voorkomt uit onzekerheid, maar maakt vele leuke dingen  minder leuk door haar opmerkingen en aanwezigheid.  Het 1e jaar  middelbaar onderwijs is gelukkig goed gegaan. We hebben gekozen voor beroepskader, omdat ze dan meer begeleiding krijgt. Dit is na heel veel uitleg en zenuwen en het doorzettingsvermogen van haar kant goed gekomen. ze had een prachtig rapport. Ze maakt ook vriendinnen. ze weet precies hoe hier mee om te gaan. heeft dan geen grote mond en gedraagt zich fatsoenlijk .Ook bij andere mensen thuis gedraagt ze zich keurig. Het is ook een vrolijke meid, met heel veel energie. die aan het puberen is.   We zijn pas terug van een 2 weekse vakantie in Spanje. Het was gedeeltelijk leuk. Alles was heerlijk in Spanje, alleen het gedrag van mijn dochter van 13 was vreselijk. Niets was goed. Iedereen was stom en saai. Ze miste alles wat ze gewend was. Haar vriendinnen, laptop enz..
Nu weet ik dat dit bij deze leeftijd hoort, maar dit gedrag heeft onze vakantie sterk overschaduwd. Haar schelden, beschuldigingen en geruzie met haar zus waren vreselijk. Heel het appartement kon meegenieten. Hier geeft ze dus ook niets om. Ze zegt dan gewoon tegen ons: jullie wilden toch naar Spanje. Ik niet!! Alles draait om haar. Erg egoistisch. Mijn hulpvraag is. Wie kan mij raad geven hoe ik hier mee om moet gaan., . Goede raadzame advies is zeer welkom. Wie herkent dit probleem en wie heeft er een oplossing voor gevonden in welke vorm dan ook.? We zoeken geen dure adviesbureaus.

 Zeeland

Beste moeder,

Ik weet niet of u al verder bent gekomen met uw hulpvraag. Ik ben met mijn zoon bij de psycholoog terecht gekomen, hij is 13 jaar en wij hebben ook problemen met zijn gedrag; overdreven boosheid, zeer opstandig, ons gezin lijdt hier ook onder. Ik heb zelf begeleiding van de (kinder)psycholoog gekregen nog voordat er een diagnose is voor zijn gedrag. Alleen al het praten met iemand over de situatie helpt mij enorm, daarnaast krijg ik veel bruikbare tips, want ongeacht wat er voor diagnose uitkomt, het helpt altijd om rustig te blijven, (ook al kook je van woede) en zakelijk te praten tegen je kind alsof het een ander kind is. En weg te gaan van de situatie, dreigt zij weer te komen met bepaald gedrag, niet reageren of alleen vlak reageren en weggaan, naar boven of zo.
Maar goed, dit helpt mij maar wij zijn er ook nog niet, maar het praten tegen iemand die heel goed begrijpt hoe moeilijk de situatie is, kan je echt sterken..
heel veel sterkte, Brigitte.

 Deze moeder zou ik aanraden om het tijdschrift Spiegelbeeld eens te lezen.
daar staan therapeuten in die het eens op de alternatieve  manier bekijken. 
Heel duidelijk komt daar vaak naar voren dat het juist om heel gevoelige kinderen gaat, die meer waarnemen dan de doorsnee mensen. Ze gaan door problemen van anderen die ze oppikken "stuiteren". Ze kunnen daar duidelijk niet mee omgaan doordat hun opgeving hen niet als normaal kan beschouwen gaan ze twijfelen aan zich zelf. Er zijn bv esotherisch olieën die rust brengen in huis. Een (half) edelsteen die past bij hen is te vinden in esotherishe winkel waar ze kunnen testen welke het best bij hen past.
Wij zelf gebruiken zulke stenen (die bij meer personen van het gezin getest is) in een kan water en drinken dat over de dag sloks gewijs op. Leuk om te zien hoe zachter het water wordt en  wat voor effect het heeft op de personen die het gebruiken.
Het is geen wondermiddel dat een, twee drie werkt. Maar de aanhouder zal zeker beloond worden. Om de kosten hoeven we het niet te laten want een kleine steen van een paar euro kan al voldoende zijn

Mijn advies is ook: bekijk hen eens positief en benader deze kinderen ook zo. Ze horen zo vaak dat ze niet goed zijn zoals ze zijn. Terwijl er juist schatten van kinderen inzitten die wij zelf nog niet hebben kunnen ontdekken.
Vaak zijn ze ook een spiegel voor ons en laten ze ons nadenken over waar wij zelf ook in kunnen veranderen.
De ouders en hun omgeving wens ik heel veel sterkte, want het valt voor beide partijen echt niet mee om met onvermogen om te gaan.

Mijn meid is 11,5 jaar en bloedmooi, al zeg ik het zelf (fysiek 14 jr.)..
Helaas ging regulier basis NIET goed doordat omgeving niet stabiel
  was qua docenten en mede-leerlingen..
ZMOK inmiddels toch maar; beetje meer rust in huis ook voor zusje
  van 9 jaar..(fysiek 10)..
Helaas voor de puber hier; taalgebruik en gedrag geregeld ver
  over de grens van de door MIJ én omgeving gewenste omgangsvormen...
Ook ik wil graag tips hoe dit te handelen qua toch haar vrijheid van
  buiten omgang met anderen durven geven..
Met 2 anderen samen buiten mag zij sowieso niet meer;
  bij alle 3 slaan stoppen door..
De 1 vernielt en sloopt, de ander juint op en de mijne ?
  Vloekt en taalgebruik dan een ja..wat..zelfs bootwerkers krijgen
  wellicht rode konen..

En dan heeft mijn meid van Jeugdzorg alleen diagnose adhd gekregen..

Zou het niet iets van autisme kunnen zijn het syndroom van Asperge,

Onze kleinzoon heeft dat ook en teveel prikkels hanteerd hij niet goed
Sterkte ermee liefs Ien

Beste moeder

Ik weet wat je door maakt, mijn vriendin heeft 2 kinderen met pdd-nos, zo herkenbaar wat je hier schrijft.
Ik zou jou graag willen helpen, helaas heb ik geen toverstokje, dan had ik die gebruikt.
Mijn vriendin heeft jaren af getobt met haar kids, nu 16 en 18 jaar, de kids wonen begeleid, want zijn thuis niet te handhaven helaas, de een woont 3 jaar niet meer thuis en de andere 2 jaar, zij heeft hier veel verdriet van gehad, nu gaat het redelijk met de kids, 1x per maand komen , soms 2 naar huis, als ze niet te hanteren zijn gaan ze terug.
Heb je al eens op de pdd-nos site gekeken?????
Mischien dat je daar verder kan komen.

Heel veel sterkte moeder.