Het is lastig, maar inderdaad is het heel belangrijk consequent te blijven. En leg het probleem bij hem neer, en niet bij jezelf. Dochterlief liet ook altijd alles slingeren, als je haar kamer inkomt lijkt het wel of er een bom is gevallen, nouja, ga zo nog maar even door. Op een gegeven moment was ik de ruzies zat, en toen hebben we de volgende afspraken gemaakt:
- op zondag is je kamer opgeruimd, anders kom je de deur niet uit. De rest van de week zoek je het maar lekker uit (ik trek gewoon de deur dicht, dan zie ik het niet)
- Vuile was niet in de wasmand? Dan wordt het ook niet gewassen (daar leren ze héél snel van, haha)
- grote mond wordt niet geaccepteerd! Wij zijn je ouders en niet je vriendjes, er moet wel verschil zijn

Tot nu toe werkt dit best goed (ok, het blijft een puber, dus soms botsen we toch wel, maar dit geeft wel duidelijkheid voor iedereen). En onthoud: alleen kalmte kan je redden

Wirijo...hahaha,das een sterke stap die je gezet hebt met knip op de deur!
Oh in de schuur slapen,maar niet in de winter toch..?!!
Ik heb 3 meiden opgevoed,tropenjaren zeg ik altijd,nu alle 3 gesetteld en prima banen.Ik heb geen lege nestsyndroom gehad..!
Was de slaapkamer een bende,haalde ik dekbed en onderlaken eraf...kale matras met al-le puinzooi er opgestapelt weer dekbed erover heen..
Noooooit melden,na richting slaapkamer hoop gestommel en al-les prachtig opgeruimd,tot de volgende...berg met rotzooi.
Grenzen zetten is heel belangrijk,grote mond pikte ik niet...en ieder had zn klusjesdag in huis.Al waren het vaak maar kleine dingen.
Erger je niet teveel en zorg dat de woonkamer JOU plek is en blijft!
Anders word je hele huis in beslag genomen...boven op eigen kamer mokken is beter    

Lastig he als ze niet doen wat jij als ouder wilt
Ik herken je probleem wel,alleen heb ik geleerd het probleem om te draaien.
Het is het probleem van die ander dat die zijn kamer niet opruimt,dus alle schone spullen bovenop de vieze........er is nl geen plek.
Dieren,tja sorry als jij er niet op let gaan ze weg........en dan ook doen.
Te laat thuis,tafel is al afgeruimd en helaas er zijn geen restjes.
Komen ze sávonds te laat terwijl jij tien uur thuis hebt gezegd,helaas knip op de deur.....en ook doen.
Dan verleg je het probleem daar waar het hoort,want jij houd je aan de regels en die ander niet.
En geloof me,het heeft effect,maar wel als je het uitvoert.
De kamers van mijn kinderen zien er 50% beter uit dan daarvoor,vuile was ligt op de afgesproken dag bij de machine,eten gebeurt op een vaste tijd,en natuurlijk kan het gebeuren dat je later bent,maar dan verwacht ik een sms of belletje zodat ik het in de magnetron kan zetten.
Eet je niet mee,wil ik het de dag van te voren horen.
Schreeuw je tegen me,ben ik niet thuis(ignore stand).
En de deur op de knip........heel eerlijk gezegd was dat mijn sterkste actie,beide kids hebben dat om hun oren gekregen en een nacht in de schuur gebivakkeerd op de tuinstoelen,doen ze nooit meer

En het mooie van alles is,ze wonen nog steeds thuis  en we genieten van elkaar,al denk ik gezien de leeftijd dat dat niet zo heel lang meer zal duren,maar dan is het op de gezonde manier.

quote:

hellokitty33 schreef op 24 december 2010 @ 18:52:
Onze 15 jarige puber doet vooral wat hij zelf wil. Grote mond, altijd te laat komen, geen verantwoording nemen voor zijn dieren, alles achter zich laten slingeren en niet opruimen.
Vast herkenbaar, maar hoe pakken jullie het aan? Hij is nu al een paar dagen uit logeren (hier om de hoek), maar laat zijn beestjes gewoon verhongeren. Het is dat wij ze te eten geven, want dat is gewoon zielig. Straf geven helpt niet, want dat boeit hem allemaal niet. Ik ben de wanhoop soms nabij.

Grote mond? >> Wanneer dan? Ik zou zeggen, gewoon negeren. 
Te laat komen? >> Waarmee?
Dieren? >> Wegdoen. 

Opruimen komt vanzelf, hij zal vanzelf merken dat het niet handig is als hij altijd al zijn spullen kwijt is!

tja het is altijd makkelijk om vanaf de zijlijn te reageren. Jullie moeten het echt zelf doen.
Het enige is, consequent zijn en blijven.
Wat de beestjes betreft....niet verzorgen, wegdoen!
Grote mond...negeren.
Te laat komen.....dat ligt eraan waarvoor, voor het eten....jammer gewoon beginnen en dan neemt hij maar een boterham. Alles laten slingeren. Eerlijk gezegd hebben wij op een gegeven moment met onze jongste dochter (nr. 4!, dus ervaring hadden we echt wel) hulp in geroepen van jeugdzorg. Met zijn allen rond de tafel en afspraken op papier laten zetten (door haar opgeschreven, dus kan niet zeggen, dat wist ik helemaal niet) zijn liet (en laat eigenlijk nog steeds) ook haar troep achter zich slingeren. Alles wat ik door het huis vind, leg ik op haar bed. 1 keer in de week, is de afspraak, om haar kamer op te ruimen en te stofzuigen en dweilen. Ik moet zeggen, het gaat nog steeds niet helemaal naar mijn zin, want HAAR opruimen in niet hetzelfde als MIJN opruimen. Maar goed, wasgoed, eerst waste ik het allemaal, streek het en hoefde zij het alleen maar in de kast te leggen, dat was al te veel moeite. Wanneer ik het volgende weekend de was weer deed, kwam ik het gestreken, maar ondertussen weer stoffig en verkreukelde, wasgoed van het weekend ervoor weer tegen. Toen ben ik gestopt met strijken. Ik waste alleen nog maar. Dat hielp ook niet, dus nu was ik niks meer. Als ze kleding nodig heeft, zal ze zelf moeten zorgen, dat het gewassen word. Ik moet zeggen, het scheelt een heleboel stress. Ik hoop dat je het geduld kunt opbrengen. Spreek met je man af, wat jullie de grens vinden en geef die ook aan. En ga vooral zelf niet over die grens. Ook niet voor de sfeer in huis, want dan word er een loopje met je genomen.

succes.