3VWO dit jaar en ja mam, ik ga het écht anders doen dit jaar, meteen vanaf het begin. Maken: geen probleem. Hij heeft er in de eerste weken meer tijd aan besteed dan afgelopen jaar de eerste maanden bij elkaar. Maar leren... Ja mam, ik ken het. Nee mam, overhoren hoeft niet. Ik ga een vette voldoende halen. En daar komen ze binnen, de cijfers die beginnen met een vier, een drie en zelfs een 1. Geen discussie dat hij 'toch wil computeren, toch zijn ipod terug wil, toch meer tijd wil voor'. Hij vindt zelf dat ik zeker niet moet beginnen met de afspraken in te trekken, terug te draaien: mam, je hebt groot gelijk ?! En de radio laat ik uit, want dat is toch niet zo'n goed idee. Zoonlief is 14, zit in een leuke klas, heeft een leuke vriendenkring waar hij naar eigen zeggen deel van wil uit blijven maken. Vorig jaar stond hij tig voldoendes aan het eind die hij in een spurt de laatste anderhalve maand heeft opgehaald zodat hij zonder onvoldoendes over ging. En nu dit... Belonen helpt ook al niet, straffen evenmin. Wat dan wel? Hij zegt het zelf niet te weten. Hij heeft op de basisschool nooit leren leren, is met ogen en oren dicht de jaren doorgerold qua cijfers. Elke keer als ik daarover begon was het ; het is een jongen, het komt wel goed, zeker als hij dadelijk met meer gelijkgestemden in de klas zit'. Niet dus. Zijn vrienden halen goede voldoendes, soms leren ze samen met ongelijke resultaten. Wat nu? Huiswerkbegeleiding op school heeft tot nu toe niet geholpen. Ik hou me aanbevolen voor elke tip die er te krijgen is. Alvast ontzettend bedankt.

Sorry voor mijn late reactie lajo.

Mijn zoon kijkt er eigenlijk heel positief op terug. Is blij dat hij zijn eigen weg mocht bewandelen, ook al geeft hij wel toe dat hij nu later klaar is met studeren. Hij had het nodig!
Ook is hij er rustiger van geworden in zijn hoofd, minder fel op de gevestigde orde.

Ik heb geen maatregelen terug gedraaid, dat heel bewust niet, dan zou ik de duidelijkheid van het moeten leren afvallen en dat was nu net niet de bedoeling.
Toentertijd heb ik een tijdslot op de pc gezet, zodat er s´nachts geen lol zou zijn.

Mijn zoon geeft ook aan dat hij het juist prettig vond om tussen de regels die hij had te kunnen laveren.
Die gaven hem steun.
Of dit ook gaat gelden voor jouw zoon, misschien wel/niet.
Heb ik er slapeloze nachten van gehad........absoluut.
Maar ik weet zeker dat je er een goede weg in gaat vinden met gebruik van je hart en je verstand!

Hi Wirijo,
Wat ik wel zou willen weten: hoe kijkt je zoon terug op dit alles? Heeft hij, achteraf gezien, een idee over hoe jij hem destijds wel zover had kunnen krijgen? Of is het wat ik hier ook te horen krijg: 'er is niks wat zou helpen'... Weet je, hij heeft ook de keuze te zeggen 'laat maar mam, ik ga het toch niet doen, dus doe geen moeite'. Dan laat ik het ook helemaal los op dat gebied en zoekt hij het maar helemaal uit. Maar dát zegt hij nou net niet.
Het niveau is niet te hoog, als het dat was zou ik de 1e zijn die zegt: doe een stapje terug. Hij doet gewoon écht (bijna) niks. Die 1: daar had ik dus echt niet voor geleerd. Leert hij wel, dan haalt hij, met relatief weinig tijd, 'gewoon' een redelijke voldoende. Hij weet niet wat hij worden wil, allicht niet, hij is 14 maar wat zou het hélpen als hij zelf wel een doel heeft om voor te gaan. En wat doe je als je echt niet meer aandringt? Toch die pc en ipod maar weer invoeren en ongelimiteerd tv kijken?
Tja...
Bedankt weer!

 Mijn ervaring met de kinderen is ook gewoon laten ervaren. Ik heb ook beloont en gestraft, maar dat werkte echt totaal niet. Het eerste jaar ging nog wel, maar de jaren erna ........ drama. Moeder in de stress, hoop herrie in huis enz.  Tot dat een leraar tegen me zei"laat het los en laat ze het maar ervaren" Met pijn in me hart heb ik dat gedaan,  wat koste het me moeite om er niks meer van te zeggen. Gelukkig gingen ze elk jaar wel over, al was het op het nippertje.
Tot dat ze in hun examen jaar zaten, het leek wel of ze hun hersenen op een rijtje kregen. Ze hadden goede cijfers en zijn geslaagd met vlag en wimpel. 

Het is of ik het verhaal van mijn zoon lees,treffend gewoon.

Het beste advies wat ik heb gekregen, na jaren duwen en trekken en belonen en straffen, was van de docent economie.
Soms willen kinderen gewoonweg niet,wat je ook doet,laat hem maar los en ontdekken wat er gebeurt als je op je snuffert gaat.
Dit advies met pijn in hart en hoofd uitgevoerd, mijn zoon koos zijn eigen weg, geen diploma middelbare school,zelf praten met de onderwijs inspectie enz enz.
Nu is hij 21 heeft de opleiding Natuur en bosbeheer afgerond, zit inmiddels in zijn tweede jaar aqua cultuur en is in zijn element,hoeft er weinig voor te doen,alles komt hem nog steeds aanwaaien,maar hij is gelukkig met zijn keuzes.
Sommige kinderen passen niet in het keurslijf , gelukkig is er veel mogelijk.
En nee ik zeg niet dat je alle regels overboord moet gooien, heb ik ook niet gedaan.
Wel heb ik gezegd, voor die datum heb je iets en anders ga je voor jezelf zorgen , een dag voor de gestelde datum had meneer een opleiding.
Moest hij zelf bekostigen van zijn bijbaantje en als hij het zou halen kreeg hij van mij de kosten terug!

Dit alles heeft de band met mijn zoon niet geschaadt, ik kan zelfs zeggen meer versterkt!

Of....ze WILLEN niet leren,OF ze hebben te slechte concentratie om te KUNNEN leren.
Neem van mij aan,dat pushen of motiveren averechts werkt.Je zegt zelf,belonen of straffen helpt ook niet.
Het enige wat je kunt doen is er voor hem zijn als hij hulp nodig heeft en hem begeleiden daar waar nodig is.Misschien is het niveau hem toch iets te hoog.

Hier was het een soortgelijk verhaal...dochter had citoscores en advies voor HAVO en is elk jaar een stapje terug gezakt tot uiteindelijk VMBO-K.Niet leuk,vooral niet voor haar(al leek het haar evengoed weinig te "boeien "hoor),toch hebben we er zelf nooit enig probleem mee gemaakt.Inmiddels doet ze HBO.
Mijn idee is dus....dat als het erin zit ,het er vroeg of laat echt wel uitkomt.Al is het dan misschien niet precies zoals de ouder voor ogen heeft.Ik vind dat jongeren tegenwoordig veel te veel door ouderen gepushd worden,of was dat vroeger ook al zo???Laat hem zelf ondervinden,als hij het kan,zal het er echt wel uitkomen.Hij komt er wel!

Ik ken het, heb het ook meegemaakt, ze zijn intelligent genoeg.. maar alleen hebben nooit geleerd om te leren, gewoon omdat de lagere school ze is 'aangevlogen'... zonder moeite de klassen doorlopen..

als je hem nou eens uitlegt dat de helft van het huiswerk in de klas wordt gegeven en ze daar goed opletten, dan hoeft hij thuis niet zo heel veel meer te doen, maar ik zou wel gaan overhoren, gewoon een paar dagen achter elkaar..