hallo,

mijn jongste dochter van 5 heeft nooit graag aan tafel gezeten, maar is sinds een tijdje onmogelijk. wil niet blijven zitten, treuzelt enorm met het eten en moet steeds naar de wc. wil geen groenten meer eten etc. dit verstoord enorm de gezelligheid! alle aandacht gaat zo naar haar terwijl broer en zus braaf aan tafel zitten. echt niet leuk! hebben jullie tips over hoe dit aan te pakken? 
groetjes monique

Vlinder, als je dit leest, wil je dan even kijken bij de topic De Nieuwelingen?

groetjes
J

Vervelend voor jou en ook voor je kind ( want die zal vast honger hebben! )
Persoonlijk heb ik gelukkig maar zeer zelden met eetprobleem te maken bij mijn dochter. Maar als wel dan weet ze dat mama niet toe geeft. Ik ben een stugge voldhouder en hoe klein ze ook is, maar dat weet ze inmiddels. Ik geef ook geen toetjes. Naar mijn mening denken ze dan alvast alleen maar aan dat toetje ipv het eten waar het toch eigenlijk om draait.
Ik adviseer je dan ook echt om bijv. een bepaalde hoeveelheid wat ze minimaal op moet eten te eten ( kind van 5 moet dat kunnen begrijpen ). Eerder mag ze niet tafel. Dit volhouden, al duurt het weken, ze zal het ooit begrijpen.Even niet leuk, maar daarna heb je er profijt van.
Verder heb ik ooit gelezen dat de sfeer aan tafel heel belangrijk is. Vooral veel lachen en het eten leuk maken en vooral ongedwongen. Ik heb dat vanaf mijn dochter begon te eten ( vast ) altijd gedaan en het heeft altijd gewerkt.

Heel veel succes
Vlinder2010

Onze jongste heeft heel lang alleen maar bloemkool gelust, tdus, aten wij een groente die ze niet lekker vond, zoals bijv. gekookte witlof, deed ik een stronkje bloemkool bij de aardappels in en at ze toch met smaak mee. (gekookte witlof krijgt ze echt niet weg, moet daar van kokhalzen en hoeft het van mij dan ook niet meer te eten),

en nu? stuk ouder inmiddels en probeert alles wat ze niet kent, uit zichzelf en zonder tegensputteren,

Ik weet precies wat het is. Mijn oudste dochter (8) eet sinds weet ik hoe lang erg slecht warm. Groentes krijg ik er niet in, spinazie alleen door de lasagne (en dan verkoop ik dat als "kruiden"), verder witte rijst, pasta met kaas, soms een stukje kip. Vlees gaat gelukkig wel goed, net als gebakken aardappels.
In het begin was het een drama aan tafel, ook omdat mijn man en ik nogal verschillen in aanpak (en dat helpt niet...). Nu heb ik me erbij neergelegd. Ze eet van wat er op tafel staat (als ze alleen maar rijst wil, dan mag dat), een toetje is voor ná het eten (niet eten = geen toetje) en we houden het gezellig. Ik heb de indruk dat het langzaamaan iets beter gaat. Brood eten gaat goed en ze vindt fruit ook lekker, dus aan de vitamines komt ze wel (aangevuld met 1 mulitvitamientje per dag). Ze groeit, zit lekker in haar vel en volgens de dames van het Centrum voor Jeugd en Gezin en andere ouders gaat ze vanzelf wel een keer normaal eten. Daar hou ik me dus maar aan vast.
Oh ja, stickertjes plakken werkte bij ons niet: die stickers interesseerden haar niets als ze niet wilde eten. Dwingen te proeven leidde bij ons alleen maar tot enorme huil-, gil- en krijspartijen aan tafel: veel aandacht, veel negativiteit (sfeer was compleet verpest) en geen resultaat. Regel is wel dat we net zo lang aan tafel zitten, tot iedereen klaar is met eten. Plassen doen we vòòr het eten. Voor onze jongste is dat wat lastiger (ze is net 4), dus daar gaan we wel soepeler mee om.

Dit probleem krijgt vrijwel iedereen met kleine kinderen mee te maken.
Ik heb het zelfde ervaren en na veel strijd (wat dus niet hielp) bedacht ik de volgende oplossing;

Ik dekte de tafel maar zetten GEEN bord neer voor het dwarse kind, hij zat wel aan tafel. Wij gingen eten, hij zeurde om een bord ik negeerde hem een poosje hij zeurde door om een bord.
Ik reageerde waarom? Je eet toch niet! Hij bleef zeuren om een bord, wij waren halverwege met de maaltijd, ik gaf hem een bord maar GEEN eten, wij aten door.
Hij zeurde om eten, wederom negeren en zelf dooreten na een poosje doorgezeurd van hem om eten reageerde ik waarom? Als ik het opschep eet je toch niet! En weer doorgaan inmiddels met het dessert, hij nog meer zeuren en uiteindelijk gaf ik hem eten.
Ik moet zeggen ik stond inmiddels af te wassen en achter mijn rug at hij zijn hele bord leeg en hij heeft nooit meer een toestand van eten gemaakt!!!

Het was vreselijk moeilijk om te doen, maar door vol te houden bereikte ik wel dat er voortaan rust aan tafel was en dat er normaal gegeten werd, als een kind iets niet lust WEET je dat na twee keer proberen, geef het dan gewoon andere groente.
Zorg ook dat je kleur op een bord heb, hoe leuker en kleurrijker het eruit ziet hoe beter het kind eet!
Ook nog een tip laat het kind vanaf 4 a 5 jaar meehelpen eten te bereiden, ook dat bevorderd een gezellige sfeer aan tafel.

Tis een machtstrijd,,spelletje,, op kleuterpubertijd-leeftijd.
Belonen met goed gedrag in de vorm van een stikkertje plakken...hele week elke dag een plakkertje,kleine beloning.
Krijgen ze anders vast ook wel,dus de anderen mogen ook.
Niet telang tafelen,das voor een kleuter niet mogelijk...eten moet leuk zijn !
Geen strijd leveren is moeilijk,maar de beste remedie...krijsen betekend van de tafel op de,,time out,,plek.
Ook geen toetje dus,lege maag dan hoor...en geen beloning met spelen.
Eten is e-ten,geen speelgoed of TV aan tafel...hoog uit 20min is voldoende..
Bord weg en klaar,alles moet je leren in het leven...zelfs eten.
En dat is geen,,speelkwartiertje,,....regels geven grenzen aan,en dat heeft een kind nodig.Doe jij dat als ouder niet,pakt dat kleine ettertje de...macht !

hoi Monique,

Ik heb ervaring. Mijn zoon is jaren een hele slechte eter geweest, at geen warm meer.
We hebben veel strijd geleverd met hem, van alles geprobeerd. Van lief tot erg boos maar niets hielp.
Pas toen wij de rust vonden als ouders ging het beter. Voor het eten zelf vonden we een goede ingang.
Voordat we aan tafel gingen vroegen we of zoon mee at.  Ja betekende houden aan onze regels, nee betekende boven op zijn kamer spelen zodat wij met zijn zusje in alle rust konden eten.
Voor het aan tafel blijven zitten kun je misschien met een klok of kookwekker werken. Vraag je dochter voor het eten of ze moet plassen en zeg er duidelijk bij dat ze tijdens het eten niet meer mag. Met de klok kun je aangeven "als deze grote wijzer op de .......staat mag je weer vantafel", of "als de wekker gaat mag je van tafel." Eerder opstaan betekend klaar met eten en boven spelen.

Wees erop bedacht dat je in het begin enorme scene's kunt verwachten, maar blijf concequent, dat is het meest duidelijk.

Ik hoop dat je er iets aan hebt en snel weer met zijn allen kunt genieten aan tafel.

Groetjes Pham

Hoi Monique,
Ik kan niet uit eigen ervaring spreken,maar wel wat ik weet van een vriendin.
Zij had vier slechte eters en fiemelaars aan tafel.
Zij vroeg voor etenstijd of het kind wilde eten en of hij/zij zich dan kon gedragen.
Zij het kind neee,dan mocht het niet aan tafel komen en kreeg niets.
Haar kinderen kozen na een paar keer eieren voor hun geld en aten uiteindelijk mee.
Van wat ze echt niet lusten,moesten ze 2 happen eten.Puur voor de smaak.
Ik weet niet of dit toepasbaar is voor jouw dochter,hoop dat je snel een oplossing hebt.