mijn jongste dochter van 17 1/2 is een opgewonden standje en kan nogal te keer gaan als het haar niet zint.  Onlangs was ze haar papa aan het uitschelden voor alles wat maar lelijk was omwille van een stomme discussie.
Ik kon het niet meer aanhoren dat ze zo tekeerging en zo onredelijk boos was dat ik haar om haar te "kalmeren" een paar harde tikken op haar achterste gegeven.  Ik besef goed dat ik dit niet mocht gedaan hebben, maar ik was ten einde raad en die eindeloze scheldpartijen meer dan beu. 
Nu kan mijn dochter mij niet vergeven zegt ze.  Ik heb al verschillende keren sorry gezegd , maar steeds weer duikt het onderwerp van de "mishandeling" op .  Wat kan ik doen om dit recht te zetten. Ik ben ten einde raad.

Beste Allemaal,
Gelukkig is mijn dochter de pubertijd voorbij! Onlangs las ik een boek dat ik jullie graag wil tippen:
"Alles went, ook een adolescent" van Theo Compernolle. Het is een heel helder geschreven boek waarin duidelijk wordt beschreven waar de jongeren "doorheengaan" in de pubertijd. Maar vooral ook hoe je ermee om kunt gaan. Als je het leest wordt het gedrag van je kind een stuk begrijpelijker en is het een een uitdaging, bijna een spel, om je kind en jezelf door deze lastige periode heen te loodsen !  Veel tips. Leuk om "zo" te lezen en heel handig als naslagwerk als je het even niet ziet zitten! 

Gaya, het had mijn tekst kunnen zijn. Niets aan toe te voegen.
Ik ga nooit in discussie met mijn pubers. Wel in gesprek, we 'onderhandelen' maar ik bepaal de grenzen. En die grenzen zijn behoorlijk ruim (vinden ze zelf ook) maar afspraak is afspraak. En als ze zich daar niet aan houden, dan zijn de consequenties ook duidelijk, en die handhaaf ik dan ook! Anders nemen ze een loopje met je.
En als ze boos zijn, een bui hebben....het zij maar zo. Daar trek ik me niets van aan en blijf neutraal.

 Ik heb mijn dochter, toen zij puber was, een keertje aan haar haar getrokken, zó kwaad was ik.
Oef, daar schrok ik wel van, niet in het minst omdat het ook nog eens niets uithaalde.
Daarna heb ik geen fysiek geweld meer gebruikt 

Ouders zijn ook net mensen hé, ook die kennen hun grenzen en nemen wel eens een verkeerde beslissing  elke leeftijd kent zijn " charme ".
Mijn oudste is 16 en de twee jongste meiden zijn 9 en 8 en komen straks samen in de puberteit, mijn man en ik denken erover om te gaan overwinteren voor een paar jaar in spanje, haha !

Bedankt iedereen !   Ben nu  wat gerustgesteld.
Ik ga akkoord dat ik niet moet blijven excuseren.
Bij toekomstige discussies zal ik jullie raad trachten op te volgen en stilletjes verdwijnen.

Eigenlijk is het een hele lieve dochter maar bij momenten ontploft er iets in haar. 

Alle reactie s geven wel aan dat pubers echt etters 1ste klas zijn !!!
Opvoeden is juist dan een mega zware taak,die nog steeds en juist DAN bij de ouders ligt. Dreigen met ,,zo zijn de regels en anders kan je vertrekken,,is absoluut geen oplossing...tis nog een kind van 17jaar.
De oorzaak ligt in deze bij de ouders,samen 1lijn trekken en als de discussie uitdraaid op een scheldpartij de woordenstroom afkappen.
Stevige afspraken als ouders onderling,elkaar laten uitpraten...en NIET mee bemoeien werkt echt.
Wat ik al zei,het zijn tro-pen-ja-ren...maar echt waar het komt goed.
Zonder klappen behoud je als ouders je waardigheid,jij hebt de taak van opvoeden....draai die rollen nooit om.

Ikke lege nestsyndroom...noooooit gehad hahaha
Nu 3prachtige dochters met goede diploma s en super banen...
Ben er ape-trots op,bemoei mij nergens mee...maar vlieg als een havik hoog in de lucht...weeee die gene die vals is tegen mn 3tal ....

 Hallo,
Slaan lost natuurlijk niets op maar ze kunnen het bloed onder je nagels wegtreiteren, die meiden. Daarom begrijp ik het wel. 
Je man zou zich dit ook niet moeten laten welgevallen. Discussieren, oke maar uitschelden dat is toch wel even iets anders. 
Zolang ze thuis woont heeft ze zich te houden aan de regels die daar gelden. Is ze het daarmee niet eens, dan moet ze vertrekken. Als je dat zo sec tegen haar zegt, dan bindt ze wel in. Ze is je echt aan het tergen. Ga hier niet op in, zeg gewoon dat ze het ernaar gemaakt heeft, dat je niet had moeten slaan maar dat actie reactie oproept. Einde discussie!!!
Sterkte

 Nou, Provencaaltje, ik heb eens gesnuffeld, en zo'n anderhalf jaar geleden kwam je met het probleem, dat je man het niet leuk vond, dat jij in zijn discussies met de kinderen niet achter hem stond.
Daar hebben jullie toen over gepraat, en dat heeft duidelijk zijn vruchten afgeworpen nu, ha, ha, maar nu zit je weer met een daaruit voortvloeiend probleem met dochterlief.
Ik hoop overigens dat je deze keer wat eerder gaat reageren, de vorige keer duurde het ruim een maand!

Een tik is wel een beetje minderwaardig vind ik persoonlijk..heb mijn laatste tik gehad toen ik 14 was geloof ik..

Maar..je hebt het vast gedaan in een impuls..Je hebt je excuses aangeboden dat is voldoende..

maar wat Maartje zegt.Laat jouw man en jouw dochter het samen uit vechten..lekker de deur uitlopen

Nu zit jij in het verdomhoekje en je man gaat vrij uit???

Je moet helemaal niks meer.Maar ze weet heel goed hoe ze het jou moeilijk kan maken,werkt precies op je gevoel in.
Een tik om te corrigeren kan helemaal geen kwaad hoor,die meiden kunnen zo uit hun naad gaan,dat ze best even mogen schrikken als woorden niet helpen.Al moet ik eerlijk bekennen het eigenlijk nooit meer te doen.
Wat zei je man hierover????Voelde hij zich niet "klein" dat jij het op deze manier voor hem op wilde lossen??Die van mij zou laaiend zijn geloof ik en het liever zelf oplossen.Wel zorgen dat jullie laten zien op op 1 lijn te zitten!
Die van mij is 18 en het gaat er hier al niet minder aan toe....erg vermoeiend hele dagen die grote mond.Ookal zijn ze die leeftijd....zolang ze thuis is,vaste regels en niet teveel in discussie gaan..het helpt toch niet.
Ennuhh..je niet meer schuldig voelen hoor!Jij hebt sorry gezegd en das genoeg.Ze zou beter zelf excuses maken voor dr grote mond.

Een meid van ruim 17jaar tik je niet meer op de billen,dat is vernedering.
Haar grote mond is vreselijk,de puberjaren zijn tropenjaren.
Waarom spring jij er als vredesduif tussen,kan je man/vader het conflict niet alleen oplossen met zn kind??!
Mishandeling is schromelijk overdreven,bied je welgemeede excuses aan en dan dikke punt.
Geen discussies meer aangaan,doen ze dat wel samen...dan loop jij weg/de kamer uit,of een ommetje.
Laat je niet door eigen toedoen in die rol van bemiddelaar of politie agent drukken,,,,het lost namelijk niets op en veroorzaakt veel stress.
Daarbij hoef jij niet te,,kiezen,,geen partij trekken en lekker zelf oplaten lossen...want dat is de gedachten gang achter deze hele heisa.
Ik heb 3 dochters opgevoed,dus ik spreek uit ervaring!!!
Wegwezen en mond dicht...sterkte mama.
Groet Maartje

 Een keer sorry zeggen is genoeg, hoor.
Zij zal wel in de gaten hebben dat jij je vreselijk schuldig voelt, en maakt daar misbruik van.
ZIJ zou zich ook vreselijk schuldig kunnen voelen, maar kennelijk is dat niet het geval.
Dus waarom zou jij je dan nog schuldig voelen?
Ze bekijkt het maar, komop!