Sinds begin oktober ben ik alleen omdat mijn man toen is overleden, nadat ruim 1 jaar geleden longkanker bij hem werd vastgesteld. Ik probeer na oktober mijn leven weer op te pakken, hetgeen ik moeilijk vind. Wij hadden geeen kinderen samen. Zijn er vrouwen die in dezelfde situatie zitten, of hebben gezeten en dit herkennen?

Sterkte allemaal.. het is zo kort geleden, maar laat je niet afschrikken door opmerkingen van anderen, mocht je een keer een leuke dag gehad hebben..
en je krijgt weer wat structuur in je leven zonder hem..

misschien dat je een huisdier kunt nemen om toch regelmatig naar buiten te 'moeten' ???  geeft je misschien afleiding en toch ook kennis aan andere hondenbezitters, mensen die een zelfde hobby hebben, dat je nieuwe herinneringen maakt waar je partner geen deel van uit maakt.. misschien dat je daar wat mee kunt?

goedemiddag vaals
gecondeleerd met dit grote verlies
ik ben sinds 2002 weduwe en heb wel kinderen
ik herken heel veel je moet verder maar het vaak hoe
de kinderen zijn altijd mijn kracht geweest
niet zo veel steun gehad
sinds 4 jaar werk ik en probeer ik sociale contacten op te bouwen.
ook al ben je steeds verder het blijft moeilijk

heel veel sterkte en sucses
liefs simone

Gecondoleerd met het verlies van uw man.Mijn situatie is anders, maar ik begrijp het wel.Gun jezelf de tijd die je nodig heb, en laat je niet leiden door wat anderen ook zeggen.Ik ben mama van 45, met 2 kids van bijna 11 en 14, Sinds nov 2008 ben ik weduwe,mijn man heeft een einde aan zijn leven gemaakt,een vriend 5 mnd naderhand, en nov 2010 mijn vriendin.Ik ben blij kinderen te hebben, voor hun moet en wil ik verder.Toch valt het soms niet mee, ik ben al best ver en ben supertrots op mezelf, omdat ik het ook echt zelf heb moeten doen.Ik heb geen ouders meer, alleen een broer en met mijn schoonfamilie heb ik geen contact.
Toch mis ik mijn werk als wijk ziekenverzorgende heel erg, en kom ik nog maar weinig onder de mensen.Ben nu maar gaan sporten je weet het maar nooit.
Er komt een tijd dat het allemaal wat makkelijker gaat,en ik blijf positief.Ik wens je heel veel sterkte.
Petra.

Hallo 1953-VAALS......Het is nu een paar daagjes verder en ik ben benieuwd hoe het nu met je gaat?????????????... We horen niets meer dus dacht ik ik trek mijn stoute schoenen aan en vraag gewoon aan jou????? kom weer eens met een berichtje???? ....... verder veel sterkte en misschien tot later??? groetjes van JAN.

 Gecondoleerd met het verlies.
Mijn man is een half jaar geleden plotseling overleden. Wij hadden ook nog geen kinderen. Ik vind het ook erg moeilijk om mijn leven op te pakken. Ik doe het wel, en iedereen vind me zo sterk en knap maar vaak overvalt me het gevoel dat het nergens nut voor heeft, dat het allemaal zo zinloos is zonder mijn man. Het is met vallen en opstaan. Eigenlijk is het vreselijk. Maar ik weet dat ik door moet, en dus doe ik het. Maar ik neem ook niet te veel hooi op mijn vork. Dus is doe het rustig aan. Iets minder werken kan schelen, maar wel blijven werken of met hobbys bezig zijn. Het is nooit goed om helemaal alleen thuis te blijven zitten. Tuurlijk moet je ook de momenten nemen om je verdriet toe te laten. Maar je hebt ook momenten van ontspanning nodig. Dat kan een wandeling zijn, een fietstocht, volksdansen, bloemschikken, de leesclub noem maar op wat je wil.  Ook al lijkt het soms nutteloos, het is erg belangrijk voor je.
liefs en sterkte

Ik ben sinds 4-3-2009 alleen, mijn man heeft een hartstilstand gehad hij was nooit ziek en dan ineens zomaar weg, dat is een hevige schok.
Ik heb alles zo snel mogelijk weer opgepakt.
Fietsen met de fietsclub en vr. van nu een jaar later ben ik ook weer naar de Volkszang gegaan.
Het leven gaat voor ons wel door al valt het altijd niet mee.
Heel veel sterkte.

Allereerst gecondoleerd met je verlies.
Ik heb (gelukkig) geen ervaring hiermee, maar denk wel dat janita en drika gelijkhebben. Probeer buitenshuis bezigheden te vinden: betaald werk, vrijwilligerswerk, maakt niet uit wat.
Kom onder de mensen en vind een nieuw evenwicht. Misschien voelt het nu nog te vroeg, geef jezelf wel de tijd om te rouwen en het verlies te verwerken. Ik wens je heel veel sterkte toe!

OH..OH..Wat een kluns ben ik ook .;. Nog gecondoleerd met het verlies van je man . DOEIII. EN SORRY.

Hoi 1953 Vaals;. Heb je berichtje gelezen en Ik ben weduwe sinds 2 maart 2010;. En ben dus wat verder dan jij ;. Ook ik had het moeilijk met het verder gaan . Mijn man was ook ernstig ziek en invaliede.;. Maar nu ben ik een bezige bij geworden met vrijwilligerswerk bij de Zonnebloem. En ben lid geworden van de stichting  VIER HET LEVEN.  Dat is een stichting voor mensen die graag eens uit wil;. Maar geen zin hebben om alleen te gaan.  Kijk maar op hun side, misschien ook iets voor jou??????. Ook ben ik overblijf-moeder [ oma ] . geworden op de lagere school hier in de wijk. Ook help ik wel eens in het verpleeg-huis hier in de straat, waar eigelijk mijn man ook eens heen zou gaanals hij niet gestorven was. Er zijn heel veel mogelijkheden. dus ga niet bij de pakken neer zitten. KOM OP ;. KOP OMHOOG EN SCHOUDERS ER ONDER.  En echt het helpt. gr van JANITA en laat weer wat van je horen ; OKE ?????? tot later .DOEIIIIII.

Nog gecondoleerd met het verlies van je man.Je bent na een jaar van zorg en afscheid nemen nu alleen. Het is nog maar zo kort geleden geef jezelf de tijd om dit te verwerken. Dat zal niet gemakkelijk zijn maar is er in de buurt geen verzorgings huis waar ze van alles organiseren.Waar je aan mee kunt doen?
Of vrijwilligers werk doen.Dan doe je nieuwe contacten op.Zelf ben ik sinds november alleen na scheiding.Heb nu ander huis en daar is een soos bij.Daar is 2 x in de week kaarten,sjoelen,rummycub of gewoon een  kopje koffie/thee drinken.Maar je moet jezelf geven anders werkt het niet.
Veel sterkte met de komende tijd.