Mijn verhaal is niet zoveel anders dan vele anderen.
Na een relatie van 25 jaar ben ik gescheiden in 2005 van mijn man omdat ik niet meer tegen zijn alcoholverslaving kon.
Onze dochter was toen 12 jaar.
Een jaar na onze scheiding is hij terecht gekomen in een verpleeghuis voor verslaafden en met hulp van deze stichting is hij weer zelfstandig gaan wonen in een mooi appartement in het gebouw van de stichting.
Helaas was mijn ex ook depressief en heeft hij in 2008 zelfmoord gepleegd door zich op te hangen aan een balk in zijn appartement.
De dag daarvoor had hij ruzie gemaakt met onze dochter en had ze de telefoon uit gedrukt.
De volgende dag heeft ze hem een sms gestuurd dat ze wel wilde smsen maar niet wilde telefoneren.
Deze sms heeft hij nooit meer gezien helaas.
Mijn schoonouders vinden volgens mij dat ik indiect de oorzaak ben van zijn overlijden want hij kon niet omgaan met het feit dat ik na ruim 2 jaar alleen te zijn geweest weer een relatie had...
Nu komt mijn vraag aan jullie:
Na dit overlijden heeft mijn schoonfamilie de begrafenis overgenomen.
Mijn dochter was inmiddels 15 en heeft iets van inspraak gehad,
Jullie moeten weten dat zijn ouders pleegouders waren en wettelijk dus zijn ouders niet waren.
Per toeval kwamen we er achter dat ze zonder ook maar iets te laten weten aan mijn dochter zijn as begraven hebben in een klein grafje.
Volgens mij hadden ze nooit in het bezit mogen zijn van deze as omdat ze geen erfgenaam waren van hem.
Dus tegen de wil van mijn ex in hebben ze hem laten begraven terwijl hij uitgestrooid had willen worden.
Nu zijn we bijna 4 jaar verder en mijn schoonouders laten eigenlijk nooit iets horen naar mijn dochter toe.
Zij mailt en ze antwoorden wel maar dat is ook alles.
Ze hebben haar al die jaren nog nooit gebeld.
Het enige wat ze doen is zo nu en dan geld op haar rekening storten.
Nu hoor ik via mijn zus die zeer bevriend is met ze wel dat ze vinden dat ze zo weinig contact met mijn dochter hebben en dat ze dat zo erg vinden maar ze doen er zelf niets aan.
Ik heb ze eens een mail gestuurd om onze kant te belichten maar daar heb ik nooit meer iets op vernomen.
Ik zelf vind dat mijn dochter wel moet blijven mailen omdat zij de enige schakel met haar vader zijn en andersom maar het blijft moeizaam.
Wat is nu de beste manier??

Ik denk ook dat het geen kwaad kan om het contact met die mensen voort te zetten. Mits ze daar behoefte aan heeft natuurlijk. Misschien dat er nog een keer wat uitkomt. Of dat ze een gesprek kunnen aangaan. Veel sterkte in elk geval!

Hallo,
Als zij behoefte aan een dergelijk contact moet ze dat gewoon blijven voortzetten en misschien een keer vragen waarom ze zich maar weinig inzetten om dat contact te houden. Wie weet wat zo'n gesprek op kan leveren aan rechtzettingen van verkeerde interpretaties.

Verder vraag ik mij af of die schakelmet haar vader wel op die manier werkt. Jullie waren tenslotte samen haar ouders en waarschijnlijk heb je ooit redenen genoeg gehad om haar op de wereld te zetten. Dat is ook een schakel met haar vader. Jij hebt hem tenslotte ook gekend, ook al was het waarschijnlijk niet altijd makkelijk je zult toch ook wel leuke herinneringen hebben....

Sterkte!