Wat naar dat ze jou nu zo laat vallen. Dan leer je iemand wel echt kennen en weet je dat je in deze relatie geen energie meer moet steken!

hoi elanora...
misschien een beetje late reactie,maar toen ik je probleem las herkende ik precies mijn situatie met mijn zus(zij is dan wel ouder maar niet wijzer hahaha).
die van mij probeerde elke keer als ik haar aan de telefoon had,voor het karretje te spannen om dingen door te geven tussen haar en mn moeder.toen ik haar belde om een goed nieuw jaar te wensen,was het weer het zelfde liedje. op dat moment heb ik tegen haar gezegd dat ze zelf de dingen maar een moest oplossen, heb de hoorn op gelegd en niet weer gebeld........dat is wel aangekomen.
nou moet ik je er wel bij vertellen dat ze ook nog van het slag is dat alleen maar aan een ding denkt en dat is ze zelf.(ze verhuisde naar afrika en ze hoefde geen bezoekregeling met haar zoon(,die bij zn vader ging wonen), want ze kwam toch 1 keer per jaar naar nederland om naar de tandarts te gaan). zo dat moest ik ff kwijt hoor haha.
ik kan je alleen maar zeggen dat de afstand die ik toen heb gecreeerd, alleen maar goed was. ik kreeg meer rust in mn hoofd en mn lijf kon ook alles weer beter aan.
tegenwoordig gaan we af en toe(1 keer per jaar) een dagje naar de sauna en kijken niet meer terug naar wat was. het heeft wel lang geduurd voordat we zover waren(10 jaar) en beter hoeft het ook niet voor mij.
ik hoop dat jij ook tot dit punt bent gekomen.het doet wel pijn maar ik heb er toch wat voor terug.
wat betreft de kinderen...die kunnen er niks aan doen. zorg dat ze weten dat ze gewoon bij je kunnen komen.
groetjes lonnie

Nog bedankt voor jullie reakties.
Ik heb dus afstand genomen,normaal bel ik elke week met mijn zus om te horen hoe het met de kinderen gaat.Ik heb er gewoon geen zin meer in,en het gaat ook ten koste van mijn gezondheid het vreet aan mij.Ik heb ook nog mijn eigen leven en een hele fijne vriend die mij ook steunt in mijn beslissing naar mijn zus toe.
Ik heb al een paar keer met mijn zus proberen te praten,maar je komt er niet doorheen.In het verleden heb ik al vaker geprobeerd om met haar een gesprek aan te gaan,maar zij ziet het allemaal heel anders of ze doet of haar neus bloed.En tenslotte is het toch een confrontatie,en veel mensen willen niet geconfronteerd worden. Zij vindt dat ze recht heeft op een goed leven en nu ze verliefd is ,ziet ze een heleboel dingen over het hoofd.Ze ziet nu alles door een roze bril en van mij mag ze,zolang ze maar weet dat ze ook nog kinderen heeft.
En wat betreft de kinderen,ik vind het erg wat er met hun nu allemaal gebeurt.Ik probeer de kinderen te helpen als ze mij nodig hebben.En uiteindelijk keren de kinderen zich tegen mijn zus,en misschien gaat ze dan eens nadenken.Maar ik betwijfel het,mijn zus is een harde tante want als ze eenmaal wat in haar hoofd heeft gezet dan gaat dat ook gebeuren.Mijn moeder is hiervan op de hoogte wat er allemaal bij mijn zus afspeelt,ik zeg zo weinig mogelijk tegen haar omdat ze te te oud is, en ik haar er niet mee wil belasten.
En wat betreft de verjaardag,het is inderdaad maar een verjaardag.Normaal viert ze het ook niet,en nu moet het met toeters en bellen worden geviert.Ik laat me toch niet commanderen...Ik heb ook nog een andere zus,en zij zegt ook dat ze maar bij de Marine moet gaan.Dan kan ze de hele dag commanderen.Zij vind ook dat ik afstand moet nemen van onze zus,ze is wat nuchter is die dingen.Het is goed zo die afstand,ik heb mijn eigen leven en ik moet ook aan mijn eigen denken.
Groetjes...

hoi hoi,
Heel veel sterkte met je zus, ik zou inderdaad maar afstand nemen, anders ga je erzelf aan onderdoor!!
Ik heb ook een zus met wie ik geen contact hebt, ik kan daar ook bij tijd een wijl verdriet van hebben. Dit komt dus in de beste families voor (schrale troost)
Mijn man zou zeggen: "'als wij het maar goed hebben met z'n vieren"'
Sterkte ermee, is ze al jarig geweest? (wat is nou een verjaardag)

Heb je wel met haar gepraat? Als ze niet weet dat ze jou kwetst, kan ze ook niet veranderen. Misschien ziet ze het niet eens...

Zelf is mijn relatie met mijn eigen broer ook niet goed. We praten wel met elkaar, maar we vermijden discussies. Denk ook aan je ouders, als je die nog hebt. Voor hun is het vreselijk als hun kinderen ruzie met elkaar hebben.