Meepraten in het forum? Word nu lid!

Voeding/Eten

  1. Home
  2. // forum
  3. // Voeding/Eten
  4. // De Volhouders gaan door .....

Dit onderwerp heeft 396 reacties, is 75918 keer bekeken, en bestaat uit 16 pagina's. U bent momenteel op pagina 2 van 16.
De laatste reactie is geplaatst op 05-01-2012 13:22.

  1. De Volhouders gaan door .....

    Afbeelding van PhantaRei
    Dit onderwerp is gestart door PhantaRei
    06-01-2010, 12:21

    ook dit topic bestaat al 3 jaar met maar 3 vrouwen. Het blijft ons stimuleren om door te gaan en vol te houden in ons streven om af te vallen. Met dit nieuwe forum gaat het dit jaar zeker lukken!
    En na een tijdje afwezigheid is de vierde vrouw ook weer terug gekomen gelukkig nog meer motivatie!
    PhantaRei wijzigde dit bericht op 29-10-2010 12:47 met 20%

reacties


  1. Gefeliciteerd met je 61e verjaardag Lauren! Leuk toch om het op deze manier te vieren, met je ouders erbij! Wat mijn moeder betreft, ik weet dat ze me te dik vindt, maar ik ben dus de enige in de familie terwijl de rest slank is en we allemaal echte snaaiers zijn. Ze kan ook echt lekker koken, we maken ook regelmatig Indische hapjes voor elkaar klaar, maar altijd heeft ze wel opmerkingen over dikke mensen, maar nooit rechtstreeks tegen mij. Ook noemt ze altijd te pas en te onpas haar gewicht. Laatst was ik bij haar met mijn zus aan het helpen en ik hoorde hoe ze in mijn moeders slaapkamer op de weegschaal gingen( mijn zus heeft er geen, waarom zou ze ook) en ze riepen allebei opgetogen: ooooh, gelukkig, nog steeds 56 kilo! Ben om die reden ook eens weggebleven, omdat mijn moeder allemaal tantes en nichten op visite kreeg die ook rond die koers wegen en eentje daarvan waarschuwde de anderen al van tevoren dat ze niet moesten schrikken omdat ze "moddervet" aan het worden was, ze woog wel 58 kilo! Op dat moment woog ik toen wel het omgekeerde en ging er dus ook niet naar toe. Doodongelukkig kan ik me op zulke momenten voelen. Als we met familie zijn, weet mijn moeder ook exact hoeveel en wat iedereen gegeten heeft, ben dus ook altijd op mijn hoede.

    Leuk baantje heeft je dochter Lottie en dat ze er zo'n lange reistijd voor over heeft! En kan je schoonvader het een beetje wennen alleen? Lief dat je naar mijn man vraagt, op dit moment is alles stabiel over 2 weken weer controle in het ziekenhuis, is toch wel weer spannend, het is net als met die diabetes van mij, uiterlijk is er niets bijzonders te zien, maar je weet nooit hoe alles van binnen aan het werken is, wat dat betreft zijn we 2 stumperds bij elkaar, maar we houden elkaar wel op de been hoor!


  2. Allereerst van harte gefeliciteerd, Lauren. Geniet van je [^]  en neem namens mij een [D] op jouw gezondheid!
    Wat lief dat je vader bloedworst voor je bakt. Mijn moeder is (soms) een schat, maar iets lekkers voor mij of mijn zus maken is wel het allerlaatste wat ze zal doen want ze vindt ons te dik. Wij zijn beiden te zwaar, klopt, maar dat zijn onze zorgen en onze verantwoording. Al zijn haar dochters (royaal) 40+, ze blijven blijkbaar je kinderen. Dus krijgen wij bij haar feestjes het smalste stukje gebak (scheelt echt veel met dat van het andere bezoek, ik geneer me er zelfs voor) en zeggen we wel eens gekscherend tegen elkaar dat ze de kaasschaaf gebruikt bij onze porties [:)] .

    Wat haal je in Duitsland, Lauren? Kleding, etenswaren? MIjn schoonmoeder zweerde bij Duitse bouillontabletten. Haar "zondagse soep" , was niet compleet als er niet dat speciale zakje met tabletten, gedroogde groente en wat vermicelli inzat. Een paar keer per jaar reden ze speciaal naar Kevelaar en sloegen dan meteen een grote voorraad in. Ik heb dit weekend bij schoonvader gekookt, had de voorraadkast nagekeken en zag toevallig nog een paar doosjes liggen. Eerstdaags zal ik eens een keer voor hem soep trekken.
    Wij hebben in het dorp 2 Duitse supermarkten. Niet alles, maar ze hebben een behoorlijk aantal producten (waaronder verse groente en zuivel) die erg goed smaken en heel prettig voor je beurs zijn.

    Dochterlief is afgelopen weekend begonnen bij het restaurant dat bij V&* hoort. Weekendhulp, ze moet er maar liefst 2 uur (retour) voor in de bus zitten en 's ochtends om 7 uur al bij de halte staan, maar ze is dolenthousiast. Ze staat bij de hartige afdeling, voorlopig bij het bereiden van allerlei broodjes. Het heeft niets met haar vervolgopleiding te maken, ze wil een hele andere richting op, maar als hobbie en als zakcentje is het wel leuk. In de buurt zijn vast zaken te vinden die haar minder reistijd kosten, maar ze wilde persé daar werken. Dat zou ik ook nog wel leuk vinden: in een broodjeszaak of bij een high tea restaurant werken.

    Dukanmethode, dadelijk eens kijken wat dat is, ik had er nog niet van gehoord. Ik ga, zoals ik al eerder gezegd had, a.s. maandag mijn WW weer tevoorschijn halen. Ik blijf schommelen, logisch want ik doe niets extra's.

    Bewegen zit evenmin in mijn systeem, ik ben het gelukkigst met een dik boek en een beker thee, op de bank. Als ik thuiskom na een lange dag, gekookt, gegeten en opgeruimd heb en vaak nog wat schoolwerk afgerond, kan ik de puf niet opbrengen. 
    Hoe gaat het trouwens met je man, Dais?
    Een prettige week, het weer is in ieder geval fantastisch!


  3. Ha DD (=Drukke Daisy) en veelschrijver Lottie,
    Gefeliciteerd met jullie kinderen en wat een lange verhalen, leuk.
    Zaterdag weer eens naar Duitsland inkopen gedaan, deze keer veel wel 90 euro. Gek de ene keer komen we veel meer tegen dan de andere keer en we bezoeken toch elke keer dezelfde winkels, maar vorige keer had ik nauwelijks iets. Het weer was redelijk en aan de Rijn gegeten, achterin de open deurtjes van de auto uit de wind was het best lekker.
    Volgende week ga ik naar een orthopeed. De rontgenuitslagen laten artrose zien, ja dat had ik al verwacht maar niet iets wat deze pijn zou veroorzaken, verder zoeken dus. Ook heb ik botarmoede maar in een vroeg stadium en met calcium en vit. D zou dat niet achteruit moeten gaan.
    Morgen wordt ik 61 en ik ga dan naar mijn ouders toe. Ik maak een bladerdeeg-amandel-perentaart, mijn vader bakt bloedworst voor me en toe chocoladeijs dan voel ik me toch helemaal kind weer. Verder doe ik er niets aan, ook omdat we het vorig jaar met uitgebreide lunch hebben gedaan. Mijn ouders kunnen ook niet meer de trap op in mijn huis, die is ook nog eens extra hoog 17 treden omdat ik boven een bedrijfsruimte woon, dus dan zo maar, ook leuk en mijn zus komt dan ook meteen langs..
    Vorgende week ga ik 5 dagen Dukan methode doen, dat is alleen maar eiwit zoals vlees, kip, vis en kwark of yoghurt met heel weinig vet en zo hoop ik de 92 grens eens te doorbreken, want het schiet niet op.
    PhantaRei wijzigde dit bericht op 07-03-2011 21:38 met 3%


  4. Nog gefeliciteerd met je zoon Lottie! Onze kinderen worden niet alleen ouder, wij natuurlijk ook! Mijn dochter wordt volgende maand 25 en mijn zoon wordt ook een 20-er dit jaar. Heb jullie een beetje verwaarloosd sorry, iedereen heeft het natuurlijk druk, maar toch. Weet niet of ik al verteld heb dat ik klanten erbij heb gekregen van een pedicure hier op het dorp die ik nog van de opleiding kende. Zij heeft een salon aan huis en stopte met de klantjes buitenshuis om een dag per week op haar nieuwe kleinzoon te gaan passen, ze gaat helemaal op in het oma-schap. Niet alleen maar gewerkt hoor, van de week dagje Utrecht gedaan met vriendin en ons beider dochters,  was erg gezellig. Ook heb ik het zwemmen weer opgepakt. Het zwembad is hier zo'n 35 min. vandaan en normaal ga ik vanuit mijn werk, daar vandaan is het maar een kwartier maar omdat ik nog zoveel vrije uren had vanuit het verpleeghuis hoefde ik die kant niet echt uit de laatste weken. Ik probeer nu echt elke dag een half uurtje te bewegen, of dat nou zwemmend is of dansend of op de roeitrainer, het valt niet mee, bewegen zit van nature nou eenmaal niet echt in m'n systeem...moet er ook echt denken [:$] maar vind het toch wel pittig om het in je leven in te passen, heb soms dagen van 's morgens klanten, tussendoor banen zwemmen en daarna de volgende klanten. Dat ga je 's avonds toch voelen hoor als je middelbaar bent [|-)]  

    Vrijdag ben ik met mijn moeder meegeweest naar het oogziekenhuis, ze moest een staar-operatie ondergaan en ik kon meekijken op een monitor, hartstikke interessant!. Het arme mensje was zo bang en nerveus, maar het was achteraf zo meegevallen voor haar, ze heeft geen seconde pijn gehad gelukkig maar ben toch blijven slapen voor de zekerheid. En toen zelfs op zaterdagochtend nog 3 klanten gehad maar vandaag lui op de bank dvd'tjes gekeken en verder niets gedaan! Gewicht blijft schommelen, eerst maar weer eens naar die 80, zucht... Heb trouwens weer even de Flexpoints weer even erbij gepakt, is voor mij toch iets duidelijker en minder vrijheid...Als er resultaten zijn horen jullie het als eerst hahaha...

    Leuk Lauren dat jullie weer opa en oma worden en ik hoop dat de uitslagen van de week ook gunstig voor je uitvallen of dat er in elk geval iets aan je klachten gedaan kan worden. Lottie geniet van je vakantie, hopelijk kan je een en ander thuis een beetje van je af laten glijden, wel fijn dat je zo'n goed gesprek met je collega hebt gehad, lucht op en geeft rust! In gedachten drink ik een kopje thee met jullie en nee, ook voor mij geen melk!


  5. Ik kan me levendig voorstellen dat je op deze manier een hekel aan melk krijgt. Ik vind melk heerlijk, maar wel koelkastkoud. Onze kinderen hebben dat overgenomen, melk die 'lauw' is, drinken ze niet. Op school hebben ze mij, later evenmin mijn eigen kinderen of mijn leerlingen, nooit melk verstrekt maar ik weet dat dit op grote schaal gebeurde. Op het platteland iets minder, maar met name in de steden was het een tendens. Het was met de beste bedoelingen omdat men betwijfelde of er thuis melk geschonken werd, "melk is gezond voor elk" maar je wil niet weten, hoeveel melk daarvan weggegooid werd!
    Ik heb vanaf vandaag een week vakantie. Ik was er wel aan toe. Carnaval doet me weinig, maar als Brabander krijg je ermee te maken. Allereerst het feest op school, daar kun je niet omheen, maar dat is altijd wel leuk om te doen. Daarna gaan we, traditiegetrouw, wie van het team zin heeft, een glaasje drinken en 'chinezen'. Dat is eveneens altijd reuze gezellig, er wordt heel wat afgekletst en gelachen. En dan is het wat kroeg betreft, bij mij over. Ik bekijk de plaatselijke optocht maandag, verder zie of hoor ik niets.
    Mijn zoon ging gisterenavond voor het eerst op stap (en morgen en overmorgen).  Vorig jaar ging hij nog naar het kinderbal, nu kan dat niet meer, vinden ze. Ik snap zelf ook wel dat je als net 15-jarige (hij is vandaag jarig) niet met kinderen vanaf 10 jaar wil feesten. Maar nu moest hij voor het jongerencafé 9,50 euro entree betalen!!! Waren de drankjes wel goedkoper, 1 euro. Maar zo werk je toch in de hand dat ze meer gaan drinken om de dure entree eruit te halen, want zo redeneert de jeugd natuurlijk. Zoonlief mag en drinkt (die 2 hoeven niet altijd samen te gaan) nog geen alcohol. Hij vindt bier vies, hopen maar dat het zo blijft, maar ik ben bang dat dit een utopie is als iedereen in zijn omgeving over zijn jaartje 16 is en legaal gaat drinken. 
    Dochterlief, ruim 17, gaat vanavond voor het eerst in haar leven naar een café. Zij heeft hier niet eerder naar getaald, maar behoort in haar omgeving tot de uitzonderingen, hoor.  O nee, herstel, vorig jaar ging ze in Italië elke avond tegen tienen met wat campingjeugd (zo'n 6 man) een ijsje eten en wat drinken in het  nabijgelegen dorpje. Voor het eerst gaan we dit jaar terug naar dezelfde camping omdat onze kinderen dolgraag deze groep weer willen ontmoeten en zeker bij tieners is het zo: als zij het goed naar hun zin hebben is de vakantie al voor 75% geslaagd. Wij hadden het er trouwens ook prima naar onze zin en waren nog niet op de omgeving uitgekeken, dus het was niet moeilijk om met hun vraag mee te gaan.
    Het is inderdaad rustig, Dais, hoe gaat het met je?


  6. Fijn Lottie dat het toch weer goed gegaan is met je collega. Meestal maken we ons zorgen om wat er nog moet gaan komen en valt het weer mee. Heb je nu vakantie?
    En dat je eet als je je goed voelt?  net zo goed emotie eten eigenlijk. Ik heb het helaas bij beiden als ik me goed en slecht voel wil ik eten, dan is het constant vechten en opletten. Maar op het moment is het vrij rustig en dan gaat het goed. Volgende week afspraak voor alles uitslagen bij de dokter dan horen we verder.
    Melk heb ik nooit gelust, hele nare herinneringen heb ik daar aan van school. In de kleine glazen flesjes die stonden dan bij de kachel als het koud was en dan kwam er een dik vel op, kan er nog van griezelen. En als het normaal weer was, dan was de melk lauw en rook het al snel zurig en er moest elke dag gedronken worden, maar ik werd ook handig in het vermijden en in een hoek zetten bijvoorbeeld. Ik heb nog steeds een fobie ervoor denk ik, ruik heel snel of er ergens melk staat en mijn vriend drink het heel graag, dus zitten er ook vaak lege pakken in de bak, nog steeds bah. . Yoghurt lust ik wel weer graag en dat eet ik dan ook 4-5x per week. Kaas zou ook goed kunnen natuurlijk, maar helaas dat is weer zo vet en kan je ook niet onbeperkt eten. Ik kwam met 48 in de overgang en dat duurde 6 maanden en toen was het klaar, nauwelijks last van gehad.
    Daisy alles goed met je?


  7. Ik kon inderdaad niet slapen. Het zat me allemaal dwars. De volgende dag kwam mijn collega naar me toe voor een gesprek. Helaas werd ze onverwacht naar huis geroepen, waardoor het een dag (en nog een slechte nacht) later werd. Maar alles is uitgesproken, er hebben beiderzijds tranen gevloeid , we hebben geluisterd naar elkaars redenen, verwijten en oplossingen, en we zijn weer tot elkaar gekomen en het voelt goed! En dan komt mijn probleem, ik ben geen probleemeter, ik eet juist als ik me goed voel, een beloning voor goed gedrag. Na een inspannende dag met een boek en chips op de bank., heerlijk ontspannen en dat kan alleen als mijn hoofd niet volgepropt zit met 'sores'.

    Wat vervelend dat je zo'n last van je knieën hebt. Heb je altijd genoeg calcium gehad (melk etc.) en/of was je misschien vroeg in de overgang? Dit laatste is een persoonlijke vraag die je natuurlijk niet hoeft te beantwoorden.

    Ik kwam vandaag in de winkel mijn oude WWmaatje tegen. Zij is weer (behoorlijk) aangekomen. Volgende week zoeken we elkaar thuis op en stellen we een plan op. Zij weer terug naar het gewicht van begin december en ik minimaal 5 kilo eraf voor de zomervakantie begint.


  8. Kon je niet slapen Lottie?  om 1.09 nog posten, kon je niet slapen. We zijn natuurlijk heel nieuwsgierig hoe het vandaag met je in gegaan. Toch netjes dat je op hetzelfde gewciht blijft, dat is al heel wat voor ons.
    Gisteren ben ik weer met goede moed begonnen. Maar vanavond heb ik het moeilijk. Vanmorgen weer naar huisarts geweest en vanmiddag zijn er rontgenfoto's van mijn knieen gemaakt en weer bloed afgenomen.  Ook had ze mijn antwoord apparaat vanmiddag ingesproken dat de botdichtheidstest niet helemaal goed is en ik een calcioum en vit.D tekort heb. Vanmorgen kon ze dat niet nakijken omdat de computer weigerde optestarten. Wat zijn we toch afhankelijk tegenwoordig van die dingen. Volgende week dus weer terug en dan hoop ik te horen wat er met mijn knieen aan de hand is want zoals het nu gaat is erg moeilijk. Kan gewoon niet meer normaal wandelen zoals 3 maanden geleden en dat is nu juist zo goed voor me. Ik hoop dan ook heel erg dat er iets aan te doen is.


  9. Mannen kunnen inderdaad veel beter relativeren. Zij zijn heel direct, spuien en zijn het dan kwijt. Vrouwen daarentegen....morgen zal me wel duidelijk worden hoe ik ervoor sta, dan werken wij alle 2.
    Ik heb in mijn directe omgeving met 4 mensen te maken die op het randje van of volledig in een burn out zitten. Wat hebben we voor maatschappij gecreëerd? Mijn collega schreef me dit weekend dat wij op school altijd als voorwaarde stellen dat een kind zich veilig en prettig moet voelen om te kunnen presteren, maar wat doen we met ons zelf? We neigen naar roofbouw.

    Wat lijnen betreft ben ik weinig actief, schommel al een hele tijd rond hetzelfde gewicht. Kom niet aan, maar val ook niet af. Over 2 weken wil ik de WW weer van stal halen. Ik ga er niet naar toe, vind de kosten te hoog voor wat ik ervoor terug krijg. Maar ik ken de werkwijze inmiddels, weet dat het werkt en omdat ik dan een weekje vrij ben kan ik gemakkelijk dagelijks op de fiets of in de wandelschoenen stappen. Nu zorgen dat ik geen reden (lees: smoezen) verzin om niet buiten de deur te komen.


  10. Wat een gedoe toch bij ons allemaal.  Vroeger was het zo simpel, je kwam op je werk, deed wat je taak was en klaar, kon je weer naar huis. Nu sleep je alles constant met je mee en hebt het gevoel het nooit helemaal goed te doen en iets af te hebben.  Vooral die formulieren, plannen en vergaderingen zijn zo vermoeiend en vervelend en meestal tijdverspilling. Ik zit bij een internationaal bedrijf moet alles op papier in het engels en mijn leidinggevende (line-manager heet dan nu)  is ook geen nederlandse dus engels is niet ons beider moederstaal. Dan is het zo moeiljk om taktisch en duidelijk te verwoorden, bovendien is het een harde tante die carriere wil maken en ze kan niet begrijpen dat ik soms iets niet maar kan. Het lijkt wel of ze dat onvolwassen gedoe vindt. Maar ik merk dat het een stuk makkelijker van me af glijdt tegenwoordig, de mindfulness levert echt resultaat op. Het ligt gewoonweg niet aan mij alleen, je hebt altyijd met anderen te maken die anders denken en dat is het. Er mee leren leven en bewust wat je wel goed doet. Mannen kunnen dat meestal beter relativeren allemaal is het niet Daisy?.
    Ook nog leuke dingen hoor. Gisteren mijn oude ruim 60 jaar wieg naar stiefdochter gebracht, die verwacht haar tweede in april, was gezellig dagje, wel teveel hapjes natuurlijk extra, ze zetten altijd zo veel op tafel, maar eten zelf was simpel en lekker vis met 2 soorten groente. En ik had een appeltaart gebakken wel lekker simpel gehouden, en met weinig suiker in het deeg, we doen er altijd ook slagroom uit bus bij dan is het al snel zoet.
    PhantaRei wijzigde dit bericht op 21-02-2011 21:38 met 18%


  11. Ik herken het, Dais. De dingen die mensen soms zeggen, zich niet realiserend wat dit met de ander doet. Ik ben zelf niet zo direct en heb waarschijnlijk om die reden meer moeite met kritieken. Zelf kleed ik wat ik zeg vaak heel zorgvuldig in, ben erg taktisch en verzwijg nog liever dingen, maar dat is óók niet goed.
    Ik heb vanmorgen nog met mijn man gesproken. Het water staat me tot aan de lippen, zei ik, en ik heb het idee dat er iedereen pogingen doet me onder water te trekken. Of door onterecht kritieken te geven, of door een steeds groter beroep op me te doen.
    Vrijdagmorgen viel een derde collega over me heen over het voorval dat ik eerder die week gehad had - hij had er totaal niet mee te maken gehad en was er niet bij geweest. Zij blijkt haar gal bij hem gespuid te hebben, ze had echter o.a. alles wat ik wél gedaan had en de reden waarom ik één ding niet gedaan had niet genoemd. Jawel, we hebben het over één ding, en hierin hebben wij ook nog een verschillende kijk of er werkelijk niets gedaan was (vond zij) of dat er wél al een voorzet door mij gedaan was en de reden van het niet verder kunnen uitvoeren buiten mij om lag (vonden de directie en ik).
    Die derde collega was dus heel boos, kan ik me voorstellen als ik hoor wat ze gezegd heeft, want hij had juist van mij zoiets totaal niet verwacht en was zwaar teleurgesteld in mij. Het enige wat ik erop gezegd heb is dat hij slechts één kant van het verhaal gehoord had en dat hij het erg gemakkelijk op mijn bordje schoof, ach dat kon er ook nog wel bij.
    Later kwam hij zijn excuses aanbieden, hij had dit zo niet mogen zeggen en had gezien wat voor verdriet me dit deed (het was waarschijnlijk van mijn gezicht wel af te lezen dat dit me pijnlijk raakte). Hij gaf ook toe het bij de verkeerde persoon geuit te hebben, ik was niet de oorzaak van de situatie. Dit weekend heeft hij me een mailtje gestuurd omdat het hem niet lekker zat. Gelukkig, zo kan het dus ook en dat is de manier waarop wij op het werk met elkaar omgaan: we kunnen wel eens een keertje boos zijn (en zelfs dat gebeurt weinig), maar er wordt altijd in alle redelijkheid met elkaar omgegaan en uitgepraat. Dat is ook de reden dat ik alsmaar overeind blijf, ik heb een heleboel lieve collegae.
    Maar ik ben bang dat ik met het dametje in kwestie nog een lange weg te gaan heb want ze is een beetje een verwend poppetje, wordt graag op haar wenken bediend, vindt het moeilijk gecorrigeerd te worden en kan erg slecht luisteren. En ze blijkt  haar gram niet bij één collega neergelegd te hebben, maar bij een aantal. Aardig, hé [^o)]  ?


  12. Heerlijk om te lezen, jullie hebben zoveel geschreven. Zo knap Lottie dat je ondanks wat er op dit moment allemaal in je leven gebeurt, toch op gewicht weet te blijven. Mij gaat het wat minder goed af, woog van de week 82 en na 2 dagen niet lijnen( o.a dagje huishoudbeurs) alweer 2 kg zwaarder in 2 dagen, zucht...ben dus weer terug bij af...

    Wat erg Lottie dat je collega zo tekeer tegen je ging, ik snap heel goed dat je je dat zo aantrekt, zeker omdat het onterecht is. Maar sommige mensen hebben geen idee wat dit met je doet en zij gaan daarna ws. weer vrolijk verder terwijl jij hier nog dagen last van hebt. Zo had ik woensdag een leuke dag met m'n zus op de hh-beurs, word ik 's avonds op de terugweg in de bus gebeld door een mevrouw die het pedicuren opzegt voor haar moeder en iemand anders gaat zoeken. Heb ik op zich geen moeite mee, iedereen is hier vrij in, maar ik vroeg natuurlijk wel waarom mevr( waar ik al jaren kom) niet meer tevreden was, de reden was dat er een likdoorn was teruggekomen, ja dat kan, zei ik, na 5 weken, en toen zei ze dat ik mijn afspraak niet was nagekomen om de vorige dag te komen. Maar ik had helemaal geen afspraak met deze mevrouw! Ik kom bij haar om de 7 weken en spreek dan pas een dag van tevoren af, omdat mevr. zo vergeetachtig is en liever zelf heeft dat ik het kort van tevoren even meldt. Wat een domper na zo'n dag! Kan dan ook aan weinig anders meer denken, mijn man kan dan bijv. nog zo vaak aanvoeren dat tientallen klanten geen klachten hebben en hoe goed dat allemaal gaat, dit blijft hangen! Ik heb die dochter zelfs nog nooit gezien en ze schijnt erg weinig bij haar moeder te komen maar ik blijf het toch vervelend vinden. Het gaat me echt niet om die ene klant minder maar de manier waarop, zo onterecht. Kan me echt levendig voorstellen hoe je je gevoeld moet hebben Lottie.

    Wij hebben op het werk ook een ingelast overleg volgende week, over werkdruk-beheersing. In het verpleeghuis behoor ik in een team van behandelaars en degenen met de kleine contracten( zoals ik) schieten er altijd bij in, zoveel behandelingen te doen in maar heel weinig tijd, frustrerend gewoon. Dan weer een vergadering opeens waar je eerst allerlei formulieren en vragen voor moet invullen die we dan later gaan bespreken en die zoveel tijd en ergernis kosten! Net als dat Plan van jou Lauren, veroorzaakt toch weer stress die je juist wilt vermijden. Wel fijn dat je je toch een beetje hebt weten te ontspannen door lekker te gaan koken. Vind het grappig dat jullie ook aan de thee zijn, ik drink graag( hele slappe) koffie maar als ik rust en troost wil, wil ik toch echt thee! Maar we gaan ook deze periode weer overleven, ik denk aan jullie en neem ook een kop thee op ons! [C]  Tot gauw weer! Liefs, Dais.


  13. Het was vandaag toch een moeilijke dag op het werk. 
    Het is, zoals ik al aangaf een erg complex reorganisatieprobleem en de oplossingen zijn beperkt. Maar de uren die ik moest inleveren zijn van baan, hoera! Het lost natuurlijk niet alles op, maar díe druk is er in ieder geval af en ik voelde dat er naar me geluisterd werd. Uiteraard ben ik er nog lang niet, dat weet ik wel. De dag leek goed te gaan. Tot dat ....
    toen kwam echter een collega en die viel me toch gigantisch aan, verbaal wel te verstaan. Ik was uren later nog van de kaart, zo onterecht en ze luisterde totaal niet naar de andere kant van de zaak. Het leek een klein kindje dat stond te drammen. Bij mijn leerlingen vraag ik in zo'n geval om letterlijk te herhalen wat ik zeg. Hiermee kan ik feilloos achterhalen of ik gehoord word en ervaren kinderen zelf meteen wat de ander zegt en doorbreek ik het patroon. Dan pas is er contact. Ik had dit truukje eigenlijk ook bij haar ook moeten toepassen.
    Uren later vroeg een andere collega of het wel goed met me ging want ik keek zo bedrukt en mijn man vroeg ook meteen bij binnenkomst of er iets mis was. Ik weet nog niet goed hoe ik haar morgen benader, want ik voel me behoorlijk gekrenkt. En zij is nog steeds boos want ik blijf in haar ogen gefaald te hebben.
    Ik heb inderdaad al de hele winter het gevoel constant op alle terreinen te kort te schieten, Lauren. Ik wil het op mijn werk, mijn gezin, onze ouders, mijn familie, mijn vrijwilligerswerk, kortom overal goed doen. Ik loop mijn benen onder mijn k*nt uit en zolang er waardering is, is dat nog enigszins te doen. Ik ben er niet vies van om mijn handen flink uit de mouwen te steken. Maar als er dan iemand me de wind van voren geeft, ook nog onterecht, dan komt dat wel kei hard binnen.

    Waarom moet jij je in het Engels verantwoorden, Lauren? En moet je op jouw werk ook zo'n 'leuke' POP (persoonlijk ontwikkelingsplan) schrijven? Iets waarvan ik denk, de uren die ik in dat geschrijf stop had ik ook aan andere meer urgente zaken kunnen besteden. Eerst voor anderen zorgen, en dan pas aan mezelf, dat is wel een kenmerk van Lottie.
    Maar ik ga nu toch nog een half uurtje aan het werk, ook al is het al laat. Ik moet nog 3 gesprekken voorbereiden. Ik kan het wel weglaten, maar dan slaap ik vannacht slecht. Als ik het op papier heb staan, geeft het mijn hoofd rust. Ook hier staat de theepot klaar, mijn lenzen ga ik uitdoen en mijn bril op want ik voel mijn ogen branden, en dan nog 3 kwartiertjes knallen. Daarna met een tijdschrift op de bank want recht mijn bed in werkt niet en mijn hoofd zit te vol om me op een boek te kunnen concentreren. Ik ga aan de slag, tot een volgende keer.
    Lottie wijzigde dit bericht op 15-02-2011 21:59 met 9%


  14. Ja hoor Lottie we hebben wat aan jou verhaal, en ik vind het erg goed dat je het hier schrijft, kan zo opluchten. Ik begrijp heel goed, omdat ik ongeveer hetzelfde heb meegemaakt vorig jaar, hoe het voelt en het is zo herkenbaar, je pleegt constant roofbouw op je lichaam en de stress maakt dat je ook niet goed op je dieet kan concentreren en bovendien belemmert het meestal ook nog het afvallen. En waarschijnlijk heb je dan ook constant het gevoel van tekortschieten . Het is best moeilijk om uit die visieuse cirkel te komen weet ik uit ervaring, ik ben  nu 3 maanden bezig en het een klein beetje aan het leren, je hebt er echt professionele hulp bij nodig. Als je merkt dat het je echt boven het hooft groeit, hulp inschakelen hoor, anders zit je straks thuis met een burn-out en daar heeft niemand wat aan. Schrijf je morgen nog even hoe het gesprek gegaan is?
    Vandaag zelf ook weer moeilijke dag gehad. Vorige week aangegeven dat ik het al moeilijjk vindt mijn normale werkzaamheden te doen. Nu moet ik dat ook nog ik het kort - en in het engels - opschrijven voor het PLAN voor dit jaar, dat veroorzaakt dus frustratie. Ten eerste omdat het vreselijk moeilijk is te omschrijven wat je wel en niet kan, ik weet ook echt niet hoe iki mezelf ga ontwikkelen. En ten tweede is dat nu net een voorbeeld van iets wat stress veroorzaakt. Het kost me heel veel tijd en die gaat af van dingen die ik wel graag kan en wil doen. Het lijkt ook wel of mijn manager het niet wil begrijpen, ze ziet op dit moment alleen de formulieren die zij moet leveren, begrijp ik ook wel van  haar kant, maar andersom voel ik geen enkel begrip. Had het vanmiddag toen ik thuis kwam ook even best moeilijk mee, maar ik heb nu een boek "rust" en daar staan allemaal korte oefeningen in om tot rust te komen en zorgen van je af te kunnen zetten, dat lukte ook wel, maar uurtje later zat het toch weer in mijn hoofd, toen ben ik gaan koken, ook altijd leuke afleiding, het was geruld gehakt met paksoi en sharitaki noodles en dat vind ik erg lekker.. Nu nog aan de thee met honing.  


  15. Dag dames, ik heb jullie schromelijk verwaarloosd. Heel druk met mijn werk, ik heb morgen een gesprek met de directie. Ik heb via e-mail bij de directie nl aangegeven dat ik hun reorganisatieplan niet op deze manier wil uitvoeren. Het plan zelf is te ingewikkeld om uit te leggen, voor jullie ook totaal niet van belang.  Een van de gevolgen voor mij is dat ik werk dat ik nu onder schooltijd uitvoer, dan in mijn vrije tijd moet doen, ong. 5 uur per week. Tel ik dat bij mijn huidige uren op, dan kom ik aan 15-20 uur per week 'overwerk'. Een onhoudbare situatie.

    Wat ik in diezelfde mail aan hen echter ook aangegeven heb is dat ik psychisch de afgelopen maanden minder stevig in mijn schoenen sta. Omstandigheden in het gezin en de familie, plus de lichamelijke en psychische roofbouw die ik zelf veroorzaakt heb door als maar over mijn grenzen te gaan zwaar eisen zijn tol. Slecht slapen (kort en onrustig), sneller gepikeerd terwijl ik een heel geduldig persoontje ben, stiller, letterlijk en figuurlijk vaak afwezig, vergeetachtig, labiel, moe, te weinig persoonlijke aandacht voor mijn omgeving, beloofd werk niet af en me alsmaar schuldig voelen.
    Wat krenkt mij: het ene directielid beantwoordt diezelfde dag dat onderdeel van mijn mail en spreekt zijn zorgen en medeleven uit. Het andere directielid reageert alleen zakelijk: "ik zal de uren nog eens herberekenen." Letterlijk punt. Ze hoeft niet met een ellenlange reactie te komen, dat werkt niet digitaal. Over zoiets moet je in gesprek. Maar zelfs géén zinnetje van "ik snap het" of "we praten er samen over"? Nee, helemaal niets. Ook niet 5 dagen later.

    Iets anders. Mijn vriendin is ruim 15 kg afgevallen. Wauw, tegelijk begonnen met mij. Zij doet het met een dietiste en veel sporten. Ik zou werkelijk niet weten waar ik de tijd vandaan moet halen om te sporten (zie boven). Zij hield er voorheen bijzonder ongezonde eetgewoontes op na, dus daar zit bij haar ook erg veel winst. Dus dan wil het wel oplopen. Ik vind het geweldig dat ze nog steeds zo fanatiek blijft volhouden en voel geen jaloezie. Ik gun het haar van harte.
    Ik ken een paar mensen die met die repen en shakes afgevallen zijn. Snel resultaat. Alhoewel? Resultaat? Allemaal zijn ze weer op hun oude gewicht of een flink stuk daarboven. Dus vele ¤ armer en vele kilo's rijker. Dit dieet zou toch al niets voor mij zijn, ik eet graag gevarieerd. Moet er net als Dais niet aan denken maaltijden te missen en alleen een sapje, poedertje of reep te nemen. Ik zou ontzettend chagrijnig worden!!
    Ik blijf rond de 78-79 kg schommelen. Dat er niets afgaat heb ik uitsluitend aan mezelf te danken. Ik eet na 8 uur 's avonds nog te vaak wat lekkers en beweeg op dit moment veel te weinig. Ja, gisteren 8 km gefietst en eergisteren 5 km gewandeld, maar dat was lang geleden. In het voorjaar weer de boel oppakken, want ook daar kan ik me maar niet toe zetten. Besteed of mijn tijd aan school en/of ben te moe om vervolgens van de bank te komen, lees liever een boek.
    Ik hoop dat het jullie beter afgaat. Aan mij heb je momenteel niet zo veel.
    Liefs, Lottie


  16. Sorry Daisy ik had even jouw berichtje gemist, ik had wel regelmatig gekeken of er weer reacties van jou of Lottie waren mar kennelijk op een verkeerde tijd.
    Wat een leuke manier om samen met vriendin en haar dochter te leijnen en geld in de pot te doen.  Werkt het al?

    Hier gaat het ook best aardig, val niet af maar blijf wel constant. Ben druk met mezelf bezig en op termijn zal dat vruchten gaan afwerpen hoop ik. Voel wel goed allemaal.
    Skahes vind ik wel makkelijk af en toe maar de repen zijn eigenlijk te lekker om als maaltijd te funnen fungeren en als tussendoortje is het weer teveel.
    Ik ga zo naar mijn ouders en eet dan gebakken vis met sla en komkommer en als lunch een omelette met courgette en ham.
    Prettig weekend en ik ga weer regelmatiger hier komen jullie ook?


  17. Sorry dat het zolang geduurd heeft, veel gewerkt, visite gehad, op verjaardagen geweest, nog steeds niet onder de 80 helaas maar doe mijn best. Ben nu met vriendin en haar dochter aan het lijnen, ieder op onze eigen manier( ik ww natuurlijk) iedere week 50 ct in de pot en als we aankomen 2 euro en aan het einde van de rit van dat geld uit eten, dat dan weer wel hahaha.

    Fijn Lauren dat je iets gevonden hebt wat je voor 80% kan doen en dat je dan meteen ook afgevallen bent. Gisteravond kwam een vriendin op vistite die al 22 kg. is afgevallen met shakes en repen, brrr moet er niet aan denken al ziet ze er nog zo goed uit. Ze vertelde wel dat ze na 3 maanden wel weer toe is aan een boterham, vreselijk 3 maanden geen brood of ander vast voedsel eten, maar ja, het gaat wel snel op die manier en je moet het maar kunnen.
    Voordeel is wel dat ik de hele avond met haar heb meegedaan met de snoeptomaatjes, radijsjes en augurk...Maar vandaag weer een verjaardag waar we blijven eten en het komt altijd toch weer neer op keuzes maken.


  18. Nu weer  goed nieuws!!!!! Ik heb de hele week prima gegeten en er is dan 1 kg af, nu weer exact 92 zoals eind vorig jaar. Nu doorgaan en dat ken ik ook 200% van plan.
    Mijn arm gaat heel langzaam iets beter maar knie is nog steeds waardeloos als ik niet voldoende en regelmatig pijnstillers neem en echt een flinke wandeling maken kan nog niet. Volgende week weer dokterbezoek ook voor uitslagen bloedonderzoek. Verder ben ik veel aan het lezen in meditatie en mindfulnessboek om wat ontspannener te worden en daardoor mezelf niet te overbelasten. Ook ben ik op een leuke manier aan Do-In yoga en Nia dans begonnen, op internet is er al heel wat over te vinden, dit is dur weer een nieuwe trend en het is leuk en ik kann het voor 80% doen, dat is al heel wat.
    Lottie wordt er op school ook aandacht aan voeding gegeven met de kinderen? 
    Daisy goed at je de keuze kan maken om niet toch een toetje te nemen, goed hoor.
    Prettig weekend en volhouden maar weer 


  19. Waardeloos Lauren als je je zo voelt, begrijpelijk dat dit ook z'n weerslag heeft op je manier van eten/levensstijl. Als het je helpt om erover te schrijven moet je dat ook zeker blijven doen, ook al kunnen we niet helpen, luisteren kan altijd!
    Ik zal ook eens bij Lottie kijken wat ze zoal eet, ben altijd benieuwd wat andere mensen eten  en op zoek naar nieuwe gerechtjes! Met mijn man gaat het best goed, is weer gedeeltelijk aan het werk, kan als eigen baas de wat lichtere klusjes eruit pikken. De uitslagen van alle testen zijn inmiddels ook binnen, maar spreken elkaar  tegen, dus blijft het toch maar weer afwachten de komende tijd, maar hij voelt zich goed.

    Ik wist inderdaad niet wat ik las Lottie, ben lang overblijfmoeder geweest maar bij ons werd er toch echt niets opgewarmd in de magnetron tussen de middag! En wat je over die flesjes water schreef vind ik ook hoor, vaak zo overdreven, iedereen loopt ermee, ik vroeg ook laatst aan de diëtiste in het verpleeghuis of dat nou echt nodig is zoveel water te drinken en zij zei dat het wel belangrijk is om aan de 1,5 liter vocht te komen op een dag maar dat dat dan niet persé water hoeft te zijn. Afgelopen vrijdag had ik trouwens nog niet ontbeten en heb op mijn werk van een jarige collega een zeeuwse bolus aangenomen, heerlijk! 's Avonds met teamuitje eerst gebowld en daarna gesteengrilld, daarna als enige koffie toe genomen( ivm de bolus van 's ochtends!) ipv een grote sorbet die iedereen nam en het viel me op dat ik echt véél minder vlees kon eten dan mijn (voornamelijk slanke) collega's, een paar aardappelbolletjes en 2 stukjes stokbrood gegeten, wel genoten hoor en het was echt  genoeg, maar het drong weer tot me door hoe oneerlijk het toch is dat ik altijd zo gauw aankom en een ander die veel meer eet niet!


  20. Ja Lauren, ik had al gemerkt dat het de laatste tijd een 'klaagzang' werd. Ik vind het ook moeilijk je hierin te adviseren, kan hooguit lezen en meevoelen. Een lichaam en/of geest die niet optimaal functioneren, (pijn)klachten, alles is erg vervelend. Misschien zijn er onder het kopje "gezondheid" mensen die op dit terrein iets meer voor jou kunnen betekenen dan dat ik dat kan? Niet dat ik je wil weren, hoor. Begrijp me zeker niet verkeerd! Ik probeer je juist te helpen.


  21. Beetje klaagzang wordt het helaas. Vorige week ben ik behoorlijk "onder invloed" geweest van de diclofenac, ik wist niet of ik een kater had of nog dronken was en dat zonder drank! Last van gewrichten, ogen en hoge bloeddruk, allemaal bijwerkingen, alleen geen last van maag en darmen wat ook nog wel eens voorkomt. Vrijdag dus ermee opgehouden en na 2-3 dagen trok het pas weer weg. Schouder is wel een stuk betere, maar omdat ik erg weinig in huis had gedaan was er wat achterstand. Dinsdag en woensdag dat ingehaald, vannacht weer pijn en dan komt er ook nog bij dat de hulp vanmorgen niet komt, had de organisatie even vergeten door te geven, dus ik had bed afgehaald en moet het nu zelf weer opmaken en beetje stofzuigen is gewoon nodig en dan is het toch best lastig als je alleen woont. Vanmiddag moet ik naar de Arbo-arts en kan dan wel mooi melden dat inspanning weer last oplevert. Maandag huisarts en ik wil dan wel weer beetje gaan werken, ik heb collega vorige week al beloofd dat ik iets voor haar zou doen en dat wil ik niet afzeggen.
    Sorry dat ik verder niet op jullie verhalen reageer, teveel typen gaat ook niet zo goed en muisklikken helemaal niet, moet echt even oppassen.
    Van afvallen komt er ook niet veel, daar heb ik gewoon de energie niet voor, gelukkig zijn jullie wel goed bezig. Lottie ik zag dat je bij "wat eten we vandaag" ook veel meeschrijft, leuk om te lezen.
    Daisy hoe gaat het met je man?


  22. Glue-people is een woord waar ik nooit van gehoord heb, maar ik kan me er wel een voorstelling van maken.
    De afvallers heb ik niet gezien, wel het programma "Help mijn kind is te dik."
    Wat had ik een medelijden met die 2 jongens, ik moet er niet aan denken dat ik mijn kinderen hiervoor op tv zou laten komen. Zij zijn beide (zeer) slank, maar je bent toch ook wel erg kwetsbaar als je zo jong bent, dan behoed je als ouder je kind toch voor een keihard medium als tv?
    Wat me meteen duidelijk was dat de ouders voor een groot deel de oorzaak waren van de problemen. Je brengt je kind toch in niet te weerstane verleidingen als je minimaal 3 x per week in je eigen snackbar luncht? Of vanwege tijdgebrek 2x per week bij de Mac eet? Liters cola, chocomel en yoghurtdrank, o, o, o. Dan snapt toch iedereen of denk ik nou zo simpel?

    Mijn kinderen zaten mee te kijken, eerst zuchtend, maar al heel snel geïnteresseerd. Ik deed dat een beetje bewust omdat mijn zoon (met mijn genen)  waarschijnlijk later ook op de kilo's zal moeten letten. Nu hij aan het groeien is, is hij opnieuw slank, maar anderhalf jaar geleden neigde hij naar molligheid. Het was echt niet veel, een beetje buik, maar voor hemzelf blijkbaar genoeg om al niet meer vrij in een zwembroek te durven lopen. Hij droeg steeds een shirt erover. 
    Zowel zoon als dochter concludeerden ongevraagd al snel wat, deels, de reden was van de problemen van deze kinderen. Mijn dochter merkte op: "Nou snap ik waarom jij vroeger altijd weigerde om chocomel en yoghurtdrank voor ons te kopen. Alle klasgenootjes dronken dat en wij kregen alleen maar melk bij de boterham. " Nou moet ik wel zeggen dat ik niet wist dat er zó veel suiker ( 6 klontjes per glas) in zat. Mijn zoon ging na afloop van het programma een appel eten, terwijl hij anders waarschijnlijk een belegde beschuit of cracker gepakt had.
    Op school zie ik dat steeds meer kinderen te dik worden. Wij hebben het een beetje ondervangen door in de pauze alleen fruit toe te staan. Geen koeken en pakjes drinken meer. Je wil niet weten hoeveel commentaar wij destijds van ouders kregen!! Ook het overblijven op school werd aan banden gelegd. We weten niet wat ouders in de lunchtrommeltjes doen, dat is onze verantwoordelijkheid ook helemaal niet. Wel hebben we het opwarmen van (ja, ja, je gelooft je ogen niet) worstenbroodjes, pizza's, pannenkoeken e.d. verboden. 
    Tegenwoordig slaan sommigen in mijn ogen een beetje naar de andere kant door, krijgen we ouders die erop staan dat hun kind een flesje water bij zich op tafel heeft staan. Ze mogen van ons de hele dag opstaan om een glaasje water bij de wastafel te drinken. Nee, zeggen ouders dan, dan drinken ze te weinig. 
    Ik zie al te pas en te onpas volwassenen die voortdurend aan een flesje water lurken. Je kunt vandaag de dag niet meer op een vergadering, bijeenkomst of wat dan ook komen of er wordt een flesje water uit de tas opgedoken. Hier kun je ten eerste niet geluidloos uit drinken (ik vind dat geklapper irritant) en ten tweede zijn sommige bijeenkomsten een half uurtje, moet je dan persé water hebben? Of ben ik hier nou overdreven in?
    Ik ga afsluiten. De kapper kan ieder moment hier zijn om mijn (met hulp) en mijn zoon's (zonder hulp) blonde haren weer in model te knippen. Ik heb nog geen boterham gegeten vanmiddag, hoogste tijd zegt mijn maag.


  23. Wat goed zeg Lottie, dat jij nog steeds onder de 80 bent zo na de feestdagen! Bij mij gelukkig alweer 2 kg eraf deze week, natuurlijk vnl. vocht, woog vanmorgen 81.7. Voor het eerst weer kunnen zwemmen deze week, was heerlijk, had het echt gemist. En natuurlijk weer schrijven met de points, net als bij Lottie vind ik dat de levensstijl van de ww het beste bij me past, al ben ik altijd in voor lekkere receptjes van andere diëten, boeken genoeg in m'n kast!!!

    Morgen heb ik mijn sch.fam. op bezoek, sch.vader is een weekje in het land met zijn dochter voor o.a. ziekenhuisbezoek, de medische zorg is hier nu eenmaal beter dan in Spanje, waar hij woont. Hij gaat daar wel voor controle maar voor grote medische onderzoeken neemt hij een goedkope vlucht, wij halen hem dan meestal op in Eindhoven en dan verblijven ze voor de rest van de week bij anderen maar op de een of andere manier spreekt de hele fam. altijd bij ons af. Weleens over " glue-people" gelezen? Dat zijn wij dus. Ik maak gewoon een grote pan bami met veel groenten en bijgerechtjes, komt wel goed.

    Lauren, goed de 10 dagen benutten door goed uit te rusten, hopelijk helpen de pilletjes en de fysio hierbij, goed dat je de discipline kunt opbrengen niet te lang achter de comp. te zitten, voor ons wel jammer, maar dat komt wel weer, beterschap!

    Hebben jullie ook naar de afvallers gekeken?


  24. Hebben jullie ook het idee dat de winter voorbij moet zijn nu alle sneeuw eindelijk gesmolten is? Terwijl de winter eigenlijk nog maar net begonnen is? Het waait hier flink en ik kan het gevoelsmatig niet goed rijmen, terwijl het heel normaal is dat het in januari stormt. Wij hadden eind november wintergoed gekocht om in de bloembakken te zetten, meteen daarna is echter het gaan sneeuwen en vriezen. Mijn man heeft ze de plantjes gisteren pas in de bakken gezet, al die tijd hebben ze buiten onder een afdak gestaan. Ik hoop dat ze het redden.
    Ik ben niet bang om met sneeuw te rijden, maar fietsen durf ik totaal niet. Door mijn korte beentjes (ik ben 1m56) kan ik niet meteen aan de grond met mijn voeten en ik heb een beroerd evenwichtsgevoel. IJaren geleden deed ik aan aerobic. Bij de cooling down gingen de lampen uit en alleen een draaiende glitterdiscobal aan. Dat onderdeel sloot ik altijd af met gesloten ogen, ik werd er zo beroerd van.
    Mijn weegschaal blijft netjes staan op 78,5 kg. Eerlijk gezegd, begrijpen doe ik het niet. Zoals gezegd, maandag weer verder. Vanavond paëlla (gedeelte van mezelf en gedeelte uit een pak)  en morgen nog een etentje vanwege een 50-jaar huwelijksfeest. En dan gaat de voorraadkast dicht, worden de punten weer geteld en vermijd ik zo veel mogelijk om lekkers in huis te halen.
    Als ik alleen zou wonen zou het wel moeilijk zijn want dan is er niemand die 's avonds tegen me zegt: 'zou je dat wel doen?' of waarvan ik denk dat hij/zij dat zou kunnen zeggen.....
    Ik hoop dat behalve de kilo's ook de gezondheidsproblemen verdwijnen, Lauren!


  25. Fijn daar is iedereen weer. De beste wensen en volhouden maar weer voor dit jaar.
    Welkom Willemien, ik woon ook alleen en vind ook in de avond een borrel erg lekker maar nu ga ik dat echt alleen nog maar in het weekend doen, anders val ik echt niet af. Goed dat je met roken gestopt bent, ook volhouden hoor! ik rook al 26 jaar niet meer na ruim 2 pakjes per dag toen. Vertel je de volgende keer wat meer over jezelf?
    Lottie goed dat je het redelijk in de hand hebt kunnen houden, dat voelt ook prettig.
    daisy iets minder goed in de ahnd, maar nu ook weer goede plannen.
    Vanmorgen ben ik bij de huisarts en ik mag voorlopig 10 dagen nog niet werken, dicolfinac gehad en fysio deze week en volgende week ook weer en verder rustigaan doen. We jammer dat het weer zo koud is, dan is wandelen toch ook niet lekker.
    Ik mag ook niet teveel achter de computer dus ik hou er voor vandaag mee op.

advertentie