Ik heb ontslag gekregen.....na 26 jaar werken bij dezelfde werkgever.
Ik heb het er ontzettend moeilijk mee. Ik heb gefaald.
Ik wil het achter me laten en doorgaan, solliciteren en weer verder bij een nieuwe werkgever.Ik wil graag verder.Het leven gaat door.
Mijn gevoel wil echter niet mee.Ik blijf boos, teleurgesteld, verdrietig.
Hoe kan ik dit toch omdraaien?
Dat verschil in gevoel en verstand.

hallo gijsje5,
Ik kan me wel indenken hoe je voelt na dit ontslag. Ik zag nu pas deze poll vandaar de late reactie. Hopeliojk is het je gelukt om wat anders te vinden.
Ik ben zelf op dezelfde manier een paar jaar buiten spel gezet na 23 jaar op dezelfde afdeling te hebben gewerkt (ook in deGezondheidszorg)
Ben gelukkig wel weer op een goede plek beland maar na 4 jaar steekt het nog steeds dat ik weg moest op die afdeling. Het vertrouwen is er in ieder geval niet beter van geworden. Maar goed we moeten verder en gelukkig lukt dat ook wel weer redelijk.
Ik wens je veel sterkte

Hallo Gijsje5, gaat het inmiddels wat beter met je?
Zoals Jeanet18 al zei, zou het heel goed kunnen dat je fout een manier was om jou te kunnen ontslaan in plaats van een echte reden (tenzij het echt een heel grove fout was, waaraan het bedrijf bijna ten onder ging). Vertel het maar niet. Het gaat ons niets aan. Maar ik denk dat je moet proberen om het jezelf te vergeven. Zou jij iemand anders die die fout gemaakt had, vergeven? (Zo niet, bedenk dan dat het echt een fout was en je hebt alles geprobeerd om het te herstellen.) Als je er alleen niet uitkomt, zoek dan hulp. Dat hoeft niet in de reguliere gezondheidszorg, hoor. Ik werd een tijdje geleden ontslagen om bedrijfseconomische redenen en ik heb veel baat gehad bij een paar bezoekjes aan een 'life coach'. Ik wist al dat dit een kans was om iets anders met mijn leven te gaan doen, maar zij hielp me om de moed te vinden om daaraan te werken en ook om het verdriet en boosheid over het verlies van mijn baan los te laten. Zij vertelde me dat ik 'er mocht zijn', dat ik goed ben zoals ik ben, met al mijn fouten, want niemand is perfect. 
   Maar als je er nog niet aan toe bent om bij iemand hulp te zoeken, kun je misschien een boek erover lezen. Schrijfsters als Byron Katie (Vier vragen die je leven veranderen) en Brandon Bays of "Word je eigen lifecoach" kunnen je helpen met kleine (of grote) inzichten in je denken. Loop eens de bibliotheek binnen en kijk bij de non-fictie nrs 172 en 417. Misschien 'springt' er iets uit dat je aanspreekt. In het boek 'Maak er werk van: Ontslag als stap in je loopbaan' wordt  aandacht besteed aan allerlei aspecten, waaronder de bijkomende emoties.

Wat was dan precies de reden voor het ontslag?
Als je er al 26 jaar gewerkt hebt moet je het desondanks toch goed gedaan hebben! Het lijkt me wel moeilijk om na 26 jaar bij dezelfde werkgever opnieuw op zoek te gaan naar een degelijke baan!

Hartverwarmend je reactie janetta.

Iedereen maakt fouten, grote en kleine, want niemand is perfect. Jij bent je tenminste bewust geweest van je fout en hebt geprobeerd dit te herstellen: dit is een enorm pluspunt. Ik ben al zo vaak mensen tegengekomen die hun fouten ontkenden, niet zagen of simpelweg een ander de schuld gaven. Daar valt dus niet mee te praten of mee te werken.

Jij hebt in mijn ogen niet gefaald: jij hebt de kans gekregen om elders verder te groeien. Vandaag de dag zegt een lang dienstverband niet zoveel meer, helaas, maar het biedt jou wel mogelijkheden. Als er ergens een deur dichtgaat, gaat er ergens anders weer een raam voor je open. Maak gebruik van je kwaliteiten en accepteer dat je een mens bent!

Ik wil het achter me laten. Het heeft me genoeg energie gekost om te vechten voor mijn baan. Ben hier erg lang mee doorgegaan.
Ik denk dat het tijd nodig heeft om er wat rustiger op terug te kijken.
Nu kan het mijn stemming nog erg beheersen. Zo'n "donker"gevoel.
Ik probeer positief naar de toekomst te kijken. Werk,gevoel van mislukking wil ik niet allesoverheersend laten zijn.
Bedankt voor de reacties.

Het is een soort rouwproces dat je nu doormaakt.
Ik hoop dat je je ontslag hebt aangevochten, want als je dat niet doet krijg je er later spijt van. Veel mensen zijn compleet murw als ze ontslagen worden.
Mocht je twijfels hebben over de handelwijze van je ex-werkgever, dan kun je advies vragen bij een rechtswinkel of een sociaal raadslid.
Mocht blijken dat het ontslag onterecht was, dan kun je een advocaat in de arm nemen om de situatie aan te vechten. Wel een advocaat gespecialiseerd in arbeidsrecht; geen jurist, want daar heeft men minder respect voor.

Het is inderdaad raar dat je na een fout te hebben gemaakt meteen ontslag krijgt. Zeker na ruim 26 jaar. Daar zou ik ook niet gelukkig van worden. Hoe is het verder afgehandeld? Heb je nog een regeling kunnen treffen?

Eén fout kan nooit een reden tot ontslag zijn, lijkt mij. Ik ken verhalen van mensen die totaal niet aan hun werkomschrijving voldeden maar die kregen ze niet ontslagen.
Er moet wel een zeer grove fout gemaakt zijn wil je daar om ontslagen kunnen worden, of het is de ontslagreden niet geweest die aangevoerd is.
Uit eigen ervaring weet ik wel dat ze tegenwoordig zeer creatief zijn met het verzinnen van een regel om iemand te ontslaan.......

Heb je ingestemd met dat ontslag? of hoe is het gegaan? krijg je nu wel een uitkering?
Ik denk dat je misschien bij jezelf kunt zeggen, dat die leidinggevende het niet waard is dat jij je druk maakt om haar, zij heeft het ook niet om jou gedaan anders had ze met jou naar een oplossing gezocht om eea weer recht te breien misschien?
wie weet zocht ze een stok om een hond te slaan en heeft ze die nu aangereikt gekregen doordat jij die fout hebt gemaakt.

Je zou eerder moet zeggen, 25 jaar bij dezelfde baas en dan een fout(je?) maken, zou toch zoveel goodwill moeten zitten dat ze dit door de vingers zien?

Dank je kneeltje.
Ik verlies mijn gevoel van eigenwaarde en dat wil ik niet, ik moet met mezelf verder.
Ik heb in mijn werk een fout gemaakt en heb mijn uiterste best gedaan om dit te herstellen.Het is me niet gelukt . Ik ben me zo bewust geweest van mijn fout, heb daardoor het boetekleed aangetrokken en kon niet meer voor mezelf opkomen.Alle kritiek daarna was voor mijn gevoel mijn eigen schuld Ik onderging het en deed nog beter mijn best..Had ik deze fout maar niet moeten maken.
Mijn leidinggevende wilde niet meer met mij verder.Ben boos hierover. Ik wil van die boosheid af want het beperkt me in het positief weer verder gaan. Ik weet niet hoe dat moet.

 Waarom heb je ontslag gekregen??? Deed je je werk niet goed???? Moest er bezuinigd worden???? Dat is wel een verschil in het gevoel dat je dan hebt.

Kan je niet echt raad geven, alleen dat je je gevoelv an eigenwaarde niet moet verliezen. Als je er 26 jaar hebt gewerkt, zul je het ook wel geod hebben gedaan.

Wens je sterkte.