Hallo allemaal,
Na aardig wat onderzoek blijkt mijn lief een nekhernia te hebben. Hij zit nu thuis en moet wachten op een afspraak met de neurochirirg. Zijn er mensen die een dergelijk traject hebben doorlopen en wat zijn jullie ervaringen? Ik, en hij eigenlijk ook, ben vooral benieuwd hoe anderen omgaan met het voortslepende gevoel van (net) niet genoeg kunnen om mee te kunnen draaien in de maatschappij en naar de ervaringen met een eventuele operatie.
