Gezondheid
Dit onderwerp heeft 680 reacties, is 116885 keer bekeken, en bestaat uit 28 pagina's. U bent momenteel op pagina 28 van 28.
De laatste reactie is geplaatst op 15-06-2011 18:32.
Betreft: Antidepressiva, deel 2
niet meer actueelnoordzee wijzigde dit bericht op 11-01-2010 18:37 met 85%: niet meer actueel
reacties
- Ik heb het idee dat mijn leven wel heftiger is dan de meeste mensen hier. Nou tis een heel verhaal. Mn ouders waren 18 toen ik werd geboren en in 1959 was dat een heel schandaal. Moeder naderhand 25 met 3 kinderen..kon het helemaal niet aan, fobisch enzo, en vader nooit thuis reed op buitenland.kwam hij thuis na een week kon geen kusje vanaf. Maar oorlogstrauma..reageert ie op zn kinderen af..Ik had konijnen, vlaamse reuzen, kom uit mn werk hangen ze aan de schutting..stond ie ze te villen..ik moest kijken want daar kon ik nog wat van leren???En moest het nog eten ook!!nou we hebben wat te verduren gehad hoor!! Vreselijke jeugd gehad..ik kwam bij een psychiater terecht en die vroeg of ik mn ouders eens mee wilde nemen. Nou wat denk je...vader zegt ik ben niet gek . OK dan niet ??? Afijn wilde zo snel mogelijk het huis uit net als mn broer en zus. Heb een huwelijk achter de rug met mn buurjongen jaa na 27 jaar..werd verliefd op een vriendin van vroeger. Heb het bijna 3 jaar aangezien maar dacht gaat wel over. Nou toch een scheiding. Al die tijd is alles ontkend en ja ze hebben een stoplichtrelatie. Nou mn vader is kankerpatient dus neem weer kontakt op en wat krijg ik te horen: je bent in en in gemeen want je houdt de kinderen van ons weg. Nou is niet zo hoor!!! Ik vroeg of ik mn moeder mocht spreken dan..nee zegt ie geen interesse. Nou mn broek zakte ervan af..mn moeder wil wel kontakt heeft ze ook tegen mn zus gezegd. Dus ja mn dochter bellen die kreeg mn moeder dus ennuh mn vader wil niemand meer zien.Alleen mn zus die is niet zo gevoelig en kan ie na jaren oorlog weer prima mee overweg. En jaa op mn jeugd terug te komen vakanties duur..ja kon niet op! 6 weken Joegoslavie..en wilde weten of ik geslaagd was voor mn mavo diploma..nou als je wist wat er voor geld doorheenging op terrasjes..ik mocht dus niet bellen of ik geslaagd was. Nou goed eenmaal thuisgekomen kwam het bericht..met glans geslaagd. Wat was de reaktie??? Nou t is toch normaal?? Kon geen felicitatie vanaf!!! Gelukkig heb ik van dat alles geleerd..mijn kinderen zijn normaal opgevoed met alle liefde en zijn heel goed terechtgekomen. mn dochter zit in de havenlogistiek en mn zoon schademonteur bij mercedes v. dijk.En heel goed kontakt!! Zij ook heel sociaal. Nou ja t is niet opbeurend maar gelukkig kan ik het bij jullie kwijt. Voor de rest zoek ik het in de muziek dat is mijn ding en als ik het lef heb ga ik in de band van mn broer meespelen.(nog een beetje oefenen) Nou liefs aan iedereen gr. Anneke
- Ach Geessien ik zit in hetzelfde schuitje hoor...Maar je moet maar zo denken: na regen komt zonneschijn. Ligt misschien ook aan het weer. Maar een mens is sterker als hij of zij misschien denkt. Nou ik heb weer wat meegemaakt, midden in de nacht zak ik door mn metalen bedbodem heen..nou een knal!!!En doe niet eens aan bedjespringen...Nou slaap ik ,s nachts niet, dan ga ik eten..ja lekker mosselen. Maar ik lag in een kuil dus denk dan maar aan mn voeteinde. He een verdwaald mosseltje??? Steek het in mn mond GADVERDAMME...Ja ik heb een kat had dus in mn bed zitten poepen en netjes het dekbed teruggedaan. Midden in de nacht alles verschonen en wel 10 keer mn tandjes gepoetst. Ach kan alleen mij maar overkomen. Nou ja meiss wens je alle sterkte joh!!!
- Lieve allemaal.
Het wil even niet met me,zie het weer niet zitten,er gebeurd zoveel.Liefs allemaal van me - Ja Hellen, ik baal echt van mezelf dat het niet lukt. Zaterdag was ik ook nogal depri en kwam er 's avonds achter dat ik vergeten was mijn medicijn in te nemen.
Het was ook vandaag zo regenachtig, Geef mij maar de zomer. Vind ik stukken fijner wat weer betreft.
Heftig om jouw verhaal te lezen.Ik ben niet helemaal op de hoogte maar ik lees wel dat jij ook heel wat te stellen hebt met verschillende zaken. Sterkte ermee! - Lieve Ike,
Heel heel veel sterkte de komende tijd, we denken aan je!
Geessien, hoe is het nu?
Noordzee, ik ken het gevoel, ik heb ook geprobeerd af te bouwen maar het lukte niet, bleef me heel vervelend voelen. Ik heb nu met de huisarts afgesproken dat ik het volgend jaar nog een keer probeer maar dan in heel heel kleine stapes.
Uberbuuf, fijn dat je er weer bent!
Het is hier behoorlijk hektisch geweest de afgelopen anderhalve week.
Om te beginnen Coun: hij is vorige week gaan wennen op het KDV, in dezelfde groep, met dezelfde leidsters, als Jiao Na had. Dinsdagochtend ging het heel goed, mama in de zenuwen, Coun een goede ochtend, brullen toen mama wegging en heeeeeeeeel blij toen mama terugkwam, alles volgens het boekje. Woensdag en donderdag was hij niet bij me weg te slaan, bleef echt letterlijk binnen handbereik, maar dat ken ik van Jiao Na nog, dus daar was ik op voorbereid (maar zwaar is het wel!!) Vrijdagochtend ging het een stuk minder, dezelfde juffen, hetzelfde ritueel maar hij heeft een enorme woedebui gekregen, heeft daarna geslapen op de grond (ze hebben me gebeld, ik zei, laat maar liggen da's beter dan wakkermaken; die woedebui had hij bij de overdracht trouwens ook!) en daarna wel wat gespeeld maar vooral om mama gevraagd..... en weer was hij tot en met vandaag niet verder dan 2 armlengtes bij me vandaan; ik ben heel heel benieuwd hoe het dinsdag as gaat......
En komende dinsdag komt de maatschappelijk werker van Sensis bij ons om de verslagen van de tests te bespreken en afspraken te maken met de ambulant begeleidster... hij komt in aanmerking voor vroeg-begeleiding, wat wil zeggen dat ze al op het KDV beginnen met begeleiding ipv pas in groep 2/3.
Verder is hij duidelijk een stap/hikje aan het maken in zijn proces...... we weten dat dit gebeuren gaat, maar meeeeen soms is het wel vermoeiend, zeker wanneer je zelf ook niet fit bent (lees: snipverkouden).
Jiao Na heeft afgelopen woensdag weer buisjes gekregen; ik heb voor iedere beslissing moeten kletsen/praten als brugman, maar het lukte me wel, ik mocht haar op schoot hebben om haar onder narcose te laten gaan (ze moet dan blazen in een kapje, maar wanneer ze haar plaatje niet inheeft is blazen erg moeilijk; bij mij op schoot kan ik haar dan laten focussen op dat blazen.....) en ik mocht al op de recovery VOORDAT ze wakker was ipv pas wanneer ze wakker is..... ze ging behoorlijk heftig onder narcose maar werd redelijk rustig wakker, vooral omdat ze me direct zag en hoorde. Er was een behoorlijke hoeveelheid troep uit haar oortjes gekomen dus het was ook echt nodig.
Inmiddels is ze weer helemaal opgeknapt, gelukkig maar. Soms vraagt ze alleen wel op extreme manieren om aandacht; begrijpelijk maar wel vervelend. We hebben afgesproken er niet op te reageren en leggen haar ook steeds -later- uit waarom we dat doen. Ze snapt het heel goed, maar ja, ze is pas 4..... en wanneer Coun huilt en knuffels krijgt vsan mama, wil zij dat natuurlijk ook, dat snap ik best.
Gelukkig heeft ze het heeeeeeel goed naar haar zin op school, ze gaat er zingend naartoe en komt zingend weer thuis, echt geweldig.
En tussen de bedrijven door is Charles druk op zijn werk, hebben mijn vader en broer ruzie om geld (waarbij mijn broertje echt zich niet fijn gedraagt) en ben ik al een week snipverkouden, AAAAAAAAAAAARGHHHHHHHHH.
Nog 1 week en dan is het herfstvakantie, hoeven we in ieder geval 's ochtends niet steedsn op de klok te kijken......heerlijk
En als het dan zo hektisch is allemaal, merk ik dat ik niet zo sterk in mijn schoenen sta als ik zou willen.... ik red het allemaal wel, maar schiet ook regelmatig in de stress, met alle tranen en zo die daar bij horen. En ik ben ook zo ontzettend moe nu, dat ik om 9 uur op bed lig, ook niet echt gezellig...
hehe, dat llucht op, fijn dat dat hier kan!!
Hellen
